شاید اغراق نباشد اگر بحرانهای زیستمحیطی را بزرگترین مسئله دهه پیش روی ایران بدانیم، مسئلهای که فارغ از هر جناح و حزب باید به آن پرداخت چرا که گریبان همهمان را خواهد گرفت. از نامزدهای انتخاباتی انتظار میرفت در میان برنامههای مفصل دیگرشان حرفی هم از محیطزیست، چالشها و بحرانهایش بزنند که همواره عرصه مظلومی در مطالبهگریها بوده و زورش به چپ پر توسعه نرسیده است.
نگین روزبهانی
شنبه ۳ شهریور ۱۴۰۳ - ۱۵:۴۶
از روز اولی که برنامههای تبلیغاتی نامزدها در صداوسیما اعلام شد، در میان برنامههای تدارک دیده شدهی مختلف به دنبال نام و نشانی از عنوان "محیطزیست" میگشتم. از پیش میدانستم که در این مهلت کم (و البته کملطفی دستاندرکاران) مناظرهای نصیب محیطزیست یا حتی موضوعات اجتماعی (به صورت جدا از فرهنگی) نمیشود. اما توقع نداشتم که حتی درمیان گفتگوها، میزگردهای تخصصی و ... هم اسمی از محیطزیست آورده نشود. سومین مناظره انتخاباتی تلویزیونی نامزدهای چهاردهمین انتخابات ریاست جمهوری یکم تیرماه با محوریت سوالات «اجتماعی و فرهنگی» برگزار شد، اما در میان سوالات مختلفی که مجری برنامه طرح کرد، حتی یک سوال هم به تنشآبی یا بحرانها و چالشهای زیست محیطی پیش روی ایران اختصاص نداشت. درحالیکه هر سال حداقل شاهد اعتراض مردم یا کشاورزان یک شهر به علت مشکل کمآبی هستیم. شاید اغراق نباشد اگر بحرانهای زیستمحیطی را بزرگترین مسئله دهه پیش روی ایران بدانیم، مسئلهای که فارغ از هر جناح و حزب باید به آن پرداخت چرا که گریبان همهمان را خواهد گرفت. ما تاکنون بخش عظیمی از ذخایر استراتژیک آب زیرزمینیمان را مصرف کردهایم و هرساله دست کم ۴.۴ میلیاردمترمکعب هم بر ناترازی آبخوانهای ما افزوده میشود بیآنکه فکر چارهای اندیشیده باشیم. در بین این کملطفیها اما از نامزدها انتظار میرفت در میان برنامههای مفصل دیگرشان حرفی هم از محیطزیست، چالشها و بحرانهایش بزنند که همواره عرصه مظلومی در مطالبهگریها بوده و زورش به چپ پر توسعه نرسیده است. غرض از صحبت هم شعارهای کلی و حرفهای خوشرنگولعاب نمایندگان نامزدها در این نشست و آن رویداد نیست، بلکه بیان برنامهای مدون و فکر چارهای اساسی برای این بحران پیش روی ایران است.
پیام شما به ما