معمولا وقتی درباره قانون تصادف با عابر پیاده صحبت میشود پیشزمینه ذهنی خیلیها این است که راننده مقصر است؛ اما واقعیت ماجرا چیز دیگری است و برخلاف تصور همه قوانین بر علیه راننده نیست و شهروندان عابر پیاده هم برای تردد در خیابان وظایفی دارند. طبق آماری که توسط معاون فرهنگی و اجتماعی پلیس راهور منتشر شده ۴۱ درصد از تصادفات منجر به فوت شهری مربوط به عابرین پیاده است و از این آمار بالای ۶۰ درصد در معابر بزرگراهی اتفاق افتاده است؛ یعنی جایی که عابرین اصلا حق تردد ندارند! اگر پای درددل خیلی از رانندهها بنشینیم دلشان از برخی از عابران پیاده خون است و معتقد هستند که کاش برای عابرین پیاده هم کتاب قانونی جدا وجود داشت و خواندن آن برای همه اجباری بود! تا موقع روبهرو شدن با حوادث به حق و حقوق خود آگاه باشند. قوانینی که از حق راننده میگوید یکسری قانون وجود دارد که این جمله "همیشه حق با عابرپیاده است" را نقض میکند و در صورت رعایت راننده، عابر مقصر شناخته میشود: اگر راننده در تصادف با عابرپیاده، سرعت مجاز و گواهینامه معتبر داشته باشد راننده اصول رانندگی شهری مثل عبور و مرور از چراغقرمز را رعایت کرده باشد خودرو راننده فاقد نقص فنی و ایمنی باشد. راننده همه تلاشی کرده تا از تصادف پیشگیری کند؛ درعوض عابر پیاده مثلا در یک اتوبان از عرض معبر گذشته یا وقتی چراغ راهنمایی اصلی سبز و چراغ مخصوص عابر قرمز بوده جلوی خودرو ظاهر شده باشد! عبور از پیادهرو قانون از عابرپیاده میخواهد از مسیرهایی که پیادهرو وجود دارد عبور کند و ناگهان وسط خیابان ظاهر نشود. حالا در برخی از خیابانهایی که پیادهرو وجود ندارد و راه بسته شده هم گذر عابر از کنار خیابان باید طبق اصول باشد، در این اصل باید عابرپیاده در مسیر خلاف جهت حرکت خودرو و متمایل به سمت چپ خود عبور کند. عبور از مسیرهای خطکشی و غیرهمسطح عابران از نظر قانون فقطوفقط باید از طریق خطکشی، زیرگذر، رفوژ یا جزیره میانی و پلها، عرض هر نوع مسیر را طی کنند. هر مسیری که برای عبور وسایل نقلیه موتوری در نظر گرفته شده برای عابران پیاده ممنوع است و آنها باید از خطکشی ویژه عابر و زیرگذرها یا پلهای هوایی فاصله میان ۲ طرف مسیر را طی کنند. ماده ۱۴۱ آییننامه راهور در این رابطه میگوید مسیرهایی که بر خلاف خطکشی موجود، چراغ مخصوص عابر ندارد، حق تقدم با عابر پیادهای است که قصد دارد از خطکشی عبور کند. عدم توقف در مسیر سوارهرو عابر پیاده کنار خیابان، بلوار یا بزرگراهها و آزادراهها در انتظار تاکسی و اتوبوس ایستاده و تا وسط مسیر پیش رفته است. قوانین تصادف با عابر پیاده، این کار را رد میکند و میگوید از توقف، مکالمه با تلفن و یا سوارشدن تاکسی و اتوبوس وارد مسیر عبور خودروها و موتورسیکلت نشوند. تصادف با عابر زیر پل هوایی اگر عابر پیادهای با ماشین تصادف کند در حالی که شعاع ۵۰۰ متری او پل عابر پیاده وجود داشته باشد، عابر مقصر است و راننده هیچ مسئولیتی نخواهد داشت. احترام به قوانین راهنمایی و رانندگی عابر باید مثل رانندهها از قوانین راهنماییورانندگی مربوط به خود آگاه باشد و آنها را رعایت کند. احترام به چراغ مربوط به عابران پیاده یکی از همین موارد است. طبق این قانون عابران تنها وقتی میتوانند از خطکشیهای مخصوص خود در تقاطعها بگذرند که چراغ مربوط به خودشان، سبز یا قرمز چشمکزن و چراغ راهنمایی مختص وسایل نقلیه موتوری قرمز ثابت یا چشمکزن باشد.
معمولا وقتی درباره قانون تصادف با عابر پیاده صحبت میشود پیشزمینه ذهنی خیلیها این است که راننده مقصر است؛ اما واقعیت ماجرا چیز دیگری است و برخلاف تصور همه قوانین بر علیه راننده نیست و شهروندان عابر پیاده هم برای تردد در خیابان وظایفی دارند.


