در زمان امام صادقعلیهالسلام نسبت به ائمه دیگر فضای سیاسی بازتر شده بود و امام با برپایی مجالس علمی و تدریس، با اهل تسنن بیشتر ارتباط داشتند و نحوه رابطه با آنان را آموزش دادند.
دشمنی نکنید و دشنام ندهید
روزی امامصادقعلیهالسلام مطلع شدند در مسجد، شخصی آشکارا بهمخالفان حضرت دشنام میدهد. امام میفرماید: او را چه شده، خدا لعنتش کند، با اینکارش، باعث میشود مردم با دید منفی به من و شیعه بنگرند.(الإعتقادات، ج۱، ص۱۰۷) همچنین میفرماید: دشمنی در دین را رها کنید.(بحارالأنوار، ج75، ص205)
تحمل و مدارا با مخالفان
شدت توجه امام صادقعلیهالسلام به مدارا با مخالفان بهاندازهای بود که شیعیان را در مقابل توهین، تهدید نیز به صبر دعوت میکرد و درخواستمیکرد جز نیکی چیزی میان آنها و مخالفان نباشد.(مسائلی،ص58) امام به یکی از یارانش مرازم، تذکر داد که با مخالفانم با نیکی رفتار کن حتی اگر به من دشنام دهند.(مشکاتالانوار،ص 128)
گفتار زیبا با مخالفان و دشمنان
منصور دوانیقی به امام صادقعلیهالسلام گفت: بـهخـدا قسم، میخواهم نخلستانهایت را قطع و داراییات را بگیرم. امام فرمود: خداوند ایوب را گرفتار ساخت؛ صبر پیشه کرد و به داود ناز و نعمت داد؛ شکرگزاری کرد، به یوسف قدرت و مال داد؛ او از خطای برادرانشان گذشت. تو از نسل آنانی، باید از آنان پیروی کنی. منصور در اینجا عصبانیتش فروکشید.(اصول کافی، ج2، 563)
نگرش امام صادقعلیهالسلام به اهل سنت
امام صادقعلیهالسلام به شیعیان در مورد اهل سنت توصیههایی دارند:
با آنها معاشرت کنید، در مساجدشان نماز بگذارید. با آنها رفتار خوب داشته و به عیادت بیمارانشان بروید. در تشییع جنازههای آنها شرکت کنید. حتی اگر توانستید، امام جماعت یا مؤذن مساجدشان شوید. در اینصورت خواهند گفت: اینها جعفری هستند خدا جعفر را رحمت کند. چقدر خوب اصحابش را تربیت کرده است.(اصولالکافی، ج4، ص449)
دعوت دیگران به مذهب با غیر از زبان
امام صادقعلیهالسلام میفرمود با راستگویی و اداء امانت، خوشاخلاقی و نیکی با همسایه رفتار کنید.مردم را با غیر زبان به مذهب خود دعوت کنید و زینت ما باشید نه باعث ننگ ما.(وسائلالشیعة، ج15، ص245)
هدایت با نیکوترین گفتگو
ائمهعلیهمالسلام به سوالات مخالفین،بدون هیچ برخورد تند و ناپسندی، زیباترین پاسخ را میدادند. مانند پاسخ امام صادقعلیهالسلام به ابنابیلیلی فقیه اهلسنت.او پس از پاسخ گرفتنگفت: شهادتمیدهم که شما حجتهای خداوند بر بندگانش هستید.(منلایحضرهالفقیه،ج1،ص188) نیز ابوحنیفه پس از پاسخ امام، از شدت اخلاقخوب حضرت، گریان از محضر امام رفت. (الاختصاص، ص189و190)
