کمال‌گرایی
کمال‌گرایی در دو حالت رخ می‌دهد: کودکانی که به واسطه انجام کارهای عالی رضایت و توجه پدر و مادر را جلب می‌کنند؛ کودکانی که یاد گرفته‌اند اشتباه‌کردن پذیرفتنی نیست و باید هر کاری را بدون خطا انجام بدهند.
مقایسه
کسانی که مدام خود را با دیگران مقایسه می‌کنند، احتمالاً در کودکی بسیار با بچه مردم مقایسه‌شان کرده‌اند و محیط فرصت کافی برای رشد عزت‌نفس به آن‌ها نداده است.
پرخوری/کم‌خوری عصبی
برای عده‌ای پرخوری یا کم‌خوری هنگام بروز مشکلات راه فرار است. به‌همین‌خاطر نامش را عصبی گذاشته‌اند. این موضوع هم به آسیب‌های دوران کودکی و نحوه برخورد محیطی با مشکلات برمی‌گردد
اضطراب منتشر یا خشم همواره
اگر همیشه سطحی از اضطراب با فرد باشد یا خشم حل‌نشده‌ای را با خود حمل کند که ازبین‌رفتنی نیست، دلیل را می‌شود به کمک مشاوری آگاه در زخم‌های کودکی پیدا کرد.
وابستگی به مواد
اینکه افراد به چیزی نامطلوب به‌طور کلی و به مواد به‌طور خاص معتاد می‌شوند، در حقیقت دچار وابستگی شده‌اند که به آن‌ها کمک می‌کند احساسات آزاردهنده برایشان بی‌حس شود. بین سو مصرف مواد و زخم‌های کودکی هم ارتباط وجود دارد.
تلاش برای کنترل و اصلاح دیگران
کسانی که همواره می‌توانند از دیگران و رفتارشان ایراد بگیرند یا دغدغه اصلاح آن‌ها را داشته باشند، ممکن است از این تفکر ناخودآگاه نشات گرفته باشد که "حالا که نمی‌توانم پدرم مادرم را اصلاح کنم، دیگران را که می‌توانم"
اجتناب از صمیمیت و رابطه‌های ناپایدار
دلیل آن ترس از آسیب‌خوردن در روابط صمیمانه است. این موضوع ممکن است به خاطرات آسیب‌زای کودکی مرتبط باشد. همچنین برقرارکردن روابط متعدد و پریدن از رابطه‌ای به رابطه دیگر می‌تواند نشانه تلاشی برای پرکردن زخم‌های دلبستگی باشد.
