عفونت رحم مشکل رایجی است که سالانه تعداد زیادی از زنان به آن مبتلا می‌شوند. انواع متفاوتی از باکتری‌ها می‌توانند باعث عفونت رحم شوند. درواقع، ابتدا باکتری‌ها وارد واژن شده و سبب ایجاد عفونت می شود و به مرور زمان عفونت به رحم سرایت می کند.
بانوان باید توجه داشته باشند، در صورت وارد شدن عفونت به خون بسیار خطرناک بوده و حتی ممکن است مرگ آور باشد.  

عوامل ایجاد عفونت رحم

ابتلا به بیماری‌هایی مانند سوزاک و کلامیدیا شرایط عفونت در رحم را فراهم می‌کند. همچنین سایر عوامل نیز ممکن است در ایجاد عفونت رحم موثر باشد:

- استفاده از دوش واژینال
- داشتن سابقه‌ی عفونت رحم
- برقراری رابطه جنسی در سنین زیر ۲۵ سال
- استفاده از وسیله پیشگیری از بارداری آی یو دی (IUD)
- برقراری رابطه جنسی بدون استفاده از وسایل پیشگیری از بارداری (کاندوم)

مشکلات بلندمدت عفونت‌های رحمی

درصورت بروز نشانه‌های عفونت سریعا برای تشخیص می بایست اقدام نمایید. ضمن اینکه درصورت پیگیری نکردن درمان مناسب، ممکن است عفونت به خون و سایر قسمت‌های بدن راه پیدا کند و زندگی و سلامت را به‌شکلی جدی تهدید کند.

عفونت رحم مشکلی بسیار شایع است که با درمان صحیح و به‌موقع رفع می‌شود. بیشتر زنان مبتلا به این مشکل برای بارداری با مشکلاتی روبه‌رو می‌شوند که البته لزوما به ناباروری نمی‌انجامد.

برخی از نشانه‌های عفونت در رحم با عفونت‌های ناحیه‌ی لگن مشابه هستند، از همین رو، باید به‌موقع برای آزمایش‌های مناسب اقدام کرد. درصورت درمان نشدنِ به‌موقع عفونت رحم، ممکن است مشکلات زیادی پیش بیاید، مانند:

- بارداری خارج از رحم.
- ناباروری و ناتوانی در نگهداری جنین.
- دردهای مزمن لگنی که ناشی از وجود زخم در لوله‌های فالوپ یا سایر بخش‌های لگن است.

علائم عفونت رحم

برخی از زنان مبتلا به عفونت، هیچ نشانه‌ی خاصی را احساس نمی‌کنند، اما در دیگران این نشانه‌ها وجود دارد:

- تب
- خستگی
- خونریزی نامنظم
- افزایش ترشحات واژینال بدبو
- احساس درد هنگام خروج ادرار
- احساس درد حین رابطه‌ی جنسی
- احساس درد در ناحیه‌‌ی تحتانی شکم
- احساس درد در ناحیه‌ی فوقانی شکم

عفونت رحم می‌تواند موجب دردهایی در سطح اندک یا متوسط بشود، اما در برخی زنان این درد بسیار شدید است:

- بیهوشی
- استفراغ
- تب شدید
- دردی شدید و آزاردهنده در لگن

آزمایش‌های مخصوص برای تشخیص عفونت رحم

برای تشخیص عفونت در ناحیه‌ی رحم از آزمایش‌های زیر استفاده می‌شود:

- آزمایش ناحیه‌ی لگن
- معاینه‌ی دهانه‌ی رحم
- آزمایش ادرار به‌دنبال نشانه‌هایی چون خون، سرطان و سایر بیماری‌ها

چگونگی ارزیابی میزان آسیب

اگر مشخص شود که لگن دچار عفونت شده است، باید سایر بخش‌های دستگاه تولید مثل، مانند لوله‌های فالوپ هم ارزیابی شوند تا مبادا آسیب جدی وارد شده باشد. سایر آزمایش‌های جانبی از این قرار است:

- سونوگرافی لگن: با عکس‌برداری به کمک اشعه، وضعیت درونی لگن مشخص می‌شود.

- بیوپسی آندومتر: در این روش نیز قسمت کوچکی از زهدان برای بررسی بیشتر تکه‌برداری می‌شود.

- لاپاروسکوپی: در این شیوه نیز با ایجاد برشی کوچک و ورود به داخل محفظه‌ی شکمی از درون بدن عکس‌برداری می‌شود.

درمان عفونت‌های رحمی

برای درمان عفونت در رحم از آنتی بیوتیک ها استفاده می‌شود. در شروع فرآیند درمان با مصرف داروها، احتمال ازبین‌رفتن نشانه‌های عفونت وجود دارد، اما این مسئله نباید باعث قطع مصرف داروها بشود. اگر درمان نیمه‌کاره رها بشود، ممکن است بهبودی کامل به‌تعویق بیفتد یا اصلا صورت نگیرد و حتی عفونت مجددا بازگردد.

اگر به‌دلیل بیماری یا بارداری قادر به مصرف قرص نباشید یا ورم و کیستی در ناحیه‌ی لگن‌تان وجود داشته باشد، باید برای درمان بهتر و مؤثر به بیمارستان مراجعه کنید. در بعضی موارد نادر نیز نیاز به جراحی پیش می‌آید؛ یعنی زمانی‌که کیستی در ناحیه‌ی لگنی وجود دارد یا احتمال می‌رود که این کیست پاره شود. درصورتی‌که فرد از دارودرمانی نیز نتیجه نگیرد، لزوم جراحی وجود خواهد داشت.

باکتری عامل عفونت رحم می‌تواند ازطریق تماس جنسی سرایت شود. مردان یکی از ناقلان اصلی باکتری‌هایی هستند که موجب عفونت در رحم زنان می‌شود.

راه‌های پیشگیری از عفونت رحمی

به کمک موارد زیر می‌توان از عفونت رحم جلوگیری کرد:

- پرهیز از دوش واژینال
- داشتن روابط جنسی امن و سالم
- انجام آزمایش‌های لازم برای تشخیص به‌موقع بیماری‌های مقاربتی

عفونت واژن چیست؟

عفونت واژن از شایع‌ترین بیماری های زنان است. این بیماری نوعی التهاب است که باعث ایجاد ترشح، خارش واژن و درد می‌شود.
علت این عفونت هم معمولا تغییر در تعادل طبیعی باکتری‌های واژن یا عفونت است.

رایج‌ترین انواع عفونت واژن

- عفونت واژینوز باکتریال: این عفونت باعث تغییر در سطح طبیعی باکتری‌های واژن و رشد بیش از حد آنها می‌شود، و باعث ایجاد ترشحاتی بدبو، خاکستری، سفید می‌شود. ترشحاتی که معمولا بوی ماهی می‌دهند و بعد از رابطه جنسی مشهود هستند.

- عفونت قارچی واژن: این عفونت هم معمولا ناشی از وجود نوعی قارچ موسوم به کاندیدا آلبیکانس است. علامت اصلی این عفونت، خارش است. ممکن است نوعی ترشح غلیظ سفید هم در فرد به‌وجود بیاید؛ ترشحی که یادآور پنیر کاتِیج است.

- عفونت تریکومونیازیس: نوعی انگل این عفونت را به وجود می‌آورد و از راه تماس جنسی منتقل می‌شود. این عفونت هم باعث ایجاد ترشحاتی سبز، زرد می‌شود که شبیه کف هستند.

علائم عفونت واژن چیست؟

علائم و نشانه‌های عفونت در ناحیه واژن هم از قرار زیر خواهد بود:

- درد در هنگام ادرار
- وجود درد در طول رابطه‌ جنسی
- خونریزی واژنی خفیف یا لکه بینی
- خارش و آزردگی در ناحیه‌ی واژن
- تغییر در حجم، رنگ و بوی ترشحات واژنی

پیشگیری از عفونت واژن

رعایت نکات بهداشتی از وخیم‌شدن برخی از انواع عفونت جلوگیری می‌کند و در کاهش علائم هم نقش دارد:

- از حمام، وان و جکوزی موجود در مراکز عمومی استفاده نکنید.

- از مواد محرکی نظیر تامپون‌های عطری، دوش و پَد واژنی و صابون‌های عطردار استفاده نکنید. هنگام دوش گرفتن، بیرون ناحیه‌ی تناسلی را آب بکشید و نگذارید صابون در آن بماند و قسمت مذکور را برای پرهیز از تحریک و آزردگی به‌خوبی خشک کنید. از حمام کف (پر کردن وان با کف) و صابون‌های تند و محرکی مانند صابون‌های آنتی باکتریال و حاوی دئودورانت هم استفاده نکنید.

- هنگام خشک کردن ناحیه‌ی تناسلی، جهت استفاده از دستمال توالت باید از جلو به پشت باشد تا باکتری‌های ناحیه‌ی مقعد به جلو منتقل نشوند.

درمان‌ خانگی عفونت واژن و عفونت قارچی واژن

- استفاده از داروهای بدون نسخه‌ی مخصوص به درمان عفونت قارچی: انتخاب‌هایی که در این روش درمانی پیش روی شما است؛ استفاده از کرم‌ها یا شیاف‌های واژنی در دوره‌های یک‌‌روزه، سه‌روزه یا هفت روزه. کلوتریمازول، میکونازول و تیوکونازول؛ برای اثربخشی داروها باید دوره‌ی درمان و شیوه‌ی استفاده را دقیقا پیگیری کنید. حتی اگر احساس بهبود داشتید، دوره‌‍‌ی درمان را کامل کنید.

- استفاده از کمپرس سرد: تا زمانی که درمان‌های قارچی بهبود پیدا کند، استفاده از کمپرس سرد (پارچه‌ای سرد و قرار دادن آن در ناحیه لبه‌های واژن) برای تسکین التهاب مفید خواهد بود.

---