گفتار بزرگان جهان ( پیری، حافظه ، حسد )

1-    اگر خواهی كه رسته باشی ، از ناكسی كه خسیس، و چاپلوسی كه توانگر شده باشد حذر كن. ( ابوعلی سینا)

2-     اگر مردم می دانستند هر یك در غیاب هم چه می گویند به طور قطع چهار نفر دوست در دنیا باقی نمی ماند. ( پاسكال )

3-    آرامش دنیا وقتی امكان پذیر خواهد بود كه در عالم یك رژیم واحد حكومت كند. (محمد مسعود )

4-  انسان از این جهت از حیوان پست تر است كه گاهی بدون ضرورت ظلم و درندگی می كند و از این جهت از حیوان برتر است كه گاهی به خاطر رحم  و انصاف از خود می گذرد. ( محمد حجازی )

5-    افسوس كه جوان نمی داند و پیر نمی تواند. ( محمد حجازی )

6-    بسیاری از مردم سعادت و شوكت روزگار پیری خود را به سختی ها و مشقات روزگار جوانی ، مدیون هستند. (ناپلئون )

7-    بهره یابی از نعمت های معنوی ، محدود به هیچ سن و هیچ سرشت و نهادی نیست. ( سعید نفیسی)

8-    حافظه پرونده تخیل و گنجینه عقل، دفتر ثبت وجدان ، مخزن اندیشه است. ( بازیل )

9-    حافظه گنجینه ای است كه باید در آن سرمایه گذاری كنیم تا بتوانیم كمكی را كه به آن نیاز داریم از آن دریافت كنیم. ( روو)

10-هیچ چیز مانند دامنه حرص انسان لایتناهی نیست. ( سعید نفیسی )

11-هیچ آزمندی نیست كه آزاد باشد. ( قباد شهریار)

12- بر دوستی كه حسود باشد ایمن نمی توان بود. ( بوذرجمهر)

13-بهره حسود در دنیا غم و اندوه است و چون مردم را خوشحال ببیند آن بهره غم و اندوه دو برابر می شود. (ارسطاطالیس)

14-حسد سوهان روح است. ( جان درایدن )

15-آنان كه می خواهند خوب زندگی كنند باید به حقیقت نزدیك شوند زیرا پس از نیل به مقام حقیقت یابی است كه دست از غم و اندوه دنیا بر می دارند. (افلاطون )