سیزدهمین دوره از پروژه های دانش آموزی تبیان نیز با یاری خداوند و حضور پر شور شما دوستان و علاقمندان به پایان رسید اما کار ما هنوز تمام نشده است! این دوره نیز همچون سال های گذشته دوستان بسیاری با ثبت طرح ها و ایده های خلاقانه خود در منوی "پیشنهاد موضوع" ما را در ارتقای تنوع پروژه ها یاری نموده اند. هم چون گذشته بر آن شدیم تا با گردآوری این ایده های جالب، علاوه بر قدر دانی از این دوستان نوآور، زمینه ای را برای ایده پروری سایر پژوهشگران علاقمند فراهم آوریم. فراموش نکنید که ما همیشه منتظر طرح های جدید شما عزیزان هستیم.

نام ایده: مجموعه داستان های کوتاه طنز (اجتماعی- فکری)
نام ارائه دهنده/دهند گان: سنا حقیری و زهرا طاهری
زمینه و نوع پروژه: ادبیات
درجه سختی: دشوار
نام مدرسه: دبیرستان فرزانگان 3

 چکیده پروژه
هدف دانش آموزان از پژوهش حاضر تهیه یک مجموعه داستان کوتاه طنز بود. در این مجموعه داستان های کوتاه کوشش شده است تا با زبان طنز و بیانی هنرمندانه و زیبایی شناختی عدم تناسبات در عرصه های گوناگون اجتماعی، فکری و فلسفی که به ظاهر متناسب به نظر می رسند با دیدگاهی اصلاح طلبانه، نشان داده شود.

 
مقدمه
 طنز در لغت به معنای طعنه زدن است و در گذشته به معنای تیغ جراحی به کار می رفته است. معادل انگلیسی طنز satire است که از satira در لاتین گرفته شده و ریشه یونانی آن satyros است. satira نام ظرفی پر از میوه های متنوع بود که به یکی از خدایان کشاورزی هدیه داده شده بود و به معنای واژگانی «غذای کامل» یا «آمیخته ای از هر چیز» بود.

 در اصطلاح ادبی طنز به نوع خاصّی از آثار گفته می شود که اشتباهات یا جنبه های ناشایست رفتار بشری، فسادهای اجتماعی و سیاسی یا حتّی تفکرّات فلسفی را به شیوه ای خنده دار به چالش می کشد. در تعریف طنز آمده است: اثری ادبی که با استفاده از بذله، وارونه سازی، خشم و نقیضه، ضعف ها و تعلیمات اجتماعی جوامع بشری را به نقد می کشد.

 طنز تفکّر برانگیز است و ماهیّتی پیچیده و چند لایه دارد. گر چه طبیعتش بر خنده استوار است، امّا خنده را تنها ابزاری می انگارد برای نیل به هدفی برتر و آگاه کردن انسان از عمق رذالت ها. گر چه در ظاهر می خنداند، امّا در پسِ این خنده واقیّتی تلخ و وحشتناک وجود دارد که در عمق وجود، خنده را می خشکاند و انسان را به تفکّر وا می دارد.

 طنز در ذات خود انسان را بر می آشوبد، بر تردید هایش می افزاید و با آشکار کردنِ جهان هم چون پدیده ای دو گانه، چند گانه یا متناقض، انسان ها را از یقین محروم می کند.

 به کار بردن واژه طنز برای انتقادی که به صورت خنده آور و مضحک بیان شود در پارسی معاصر سابقه زیاد طولانی ندارد. هر چند که واژه طنز در تاریخ بیهقی و دیگر آثار قدیم زبان پارسی به کار رفته ولی کاربرد گسترده ای به معنای اروپایی (satire) نداشته است.
 
در ادبیّات گذشته پارسی، درون مایه طنز در میان آثار نویسندگان دوره های مختلف به اشکال گوناگون وجود داشت. در صدر این افراد، عبید زاکانی، پدر هنر طنز در ادبیّات پارسی است. امّا نثر و طنز معاصر با مقالاتِ علی اکبر دهخدا آغاز شد. مقالاتی که در روزنامه صوراسرافیل با عنوان چرند و پرند منتشر شد. از طنز نویسان متأخر تر می توان به کیومرث صابری فومنی (گل آقا)، ابولفضل زرویی نصرآباد، ابوالقاسم حالت و... اشاره کرد.
هدف دانش آموزان از پژوهش حاضر تهیه یک مجموعه داستان کوتاه طنز بود. در این مجموعه داستان های کوتاه کوشش شده است تا با زبان طنز و بیانی هنرمندانه و زیبایی شناختی عدم تناسبات در عرصه های گوناگون اجتماعی، فکری و فلسفی که به ظاهر متناسب به نظر می رسند با دیدگاهی اصلاح طلبانه، نشان داده شود.

روش
پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش از نوع پژوهش‌های مروری با رویکرد مطالعات میدانی بود. در پروژه حاضر دانش آموزان به گردآوری مطالب طنز متناسب با روحیات کودکان و فرهنگ جامعه پرداختند.

مهارت های کسب شده
1. آشنایی با شیوه انجام کار گروهی
2. آشنایی با شیوه های جستجو در اینترنت
3. آشنایی با شیوه انجام پژوهش و نوشتن مقاله
4. آشنایی با نحوه ارائه گزارش عملکرد
5. آشنایی با روش ایده یابی (توفان مغزی)
6. آشنایی با مهارت کاربرد ابزار و وسایل مورد نیاز
7. آشنایی با پروپوزال نویسی
8. آشنایی با نحوه انجام آزمایش
9. آشنایی با طنز و انواع طنز
10. مطالعه و کتابخوانی
11. آشنایی با شیوه های نقد و نقد نویسی

 پروژه حاضر در مورد تولید چه چیزی بود؟ مجموعه طنز
1. مجموعه طنز
2. کتاب شعر
3. کتاب داستان
4. رمان

مطالب مرتبط:
عنوان، شروع و پایان نوشته
عبید زاکانی،شاعر لطیفه گو

تهیه کننده: مهدی رحمانی - تنظیم کننده: محبوبه همت