سوال: چرا صیغه برادر و خواهری جایز نیست و صیغه‌های دیگر جایز است؟ پاسخ: دین مبین اسلام برای هر یک از ارکان و قسمت‌های مختلف زندگی افراد، قوانین و احکام خاص آنها را بیان نموده است و از آن جمله بحث محرمیت میان زن و مرد نامحرم است. براساس آموزه های دینی و اسلامی، «برای محرم شدن دختر و پسر نامحرم، صیغه یا محرمیت خواهر و برادری وجود ندارد و تنها با صیغه ازدواج دائم یا موقت، زن و مرد نامحرم به یکدیگر محرم می شوند.» [توضیح المسائل مراجع، ج2، ص449] حال این سوال ایجاد می شود که منظور از ارتباط با جنس مخالف و دختر یا پسر، به چه منظور و هدفی است؟ که بخواهیم محرمیتی بعنوان برادر و خواهری میان آنها ایجاد شود؟ اگر رابطه زن و مرد نامحرم در حیطه آموزشی یا اقتصادی و نظاير آن است که هیچ ممنوعیتی در این مورد نیست و اشکالی هم ندارد و اگر هدف از محرمیت ازدواج است که راهکار آن ازدواج می باشد. اما اگر ارتباط با جنس مخالف درلوای دوستی باشد؛ در اين حالت بايد گفت که با توجه به آموزه‌های دینی و تجارب افراد، اصل ارتباط با جنس مخالف، مطلوب و معقول و مشروع نيست و کمینگاه شیطان است. قرآن در دو مورد يکی در سوره مائده آيه 5 و ديگري در سوره نساء آيه 25 زنان و مردان را از داشتن روابط دوستانه با جنس مخالف بر حذر داشته و مورد مذمت قرار می دهد. «فَانْكِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ وَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ مُحْصَنَاتٍ غَيْرَ مُسَافِحَاتٍ وَلَا مُتَّخِذَاتِ أَخْدَانٍ [نساء/25] پس آنان را با اجازه خانواده‏ شان به همسرى [خود] درآوريد و مهرشان را به طور پسنديده به آنان بدهيد [به شرط آنكه] پاكدامن باشند نه زناكار و دوست‏گيران پنهانى نباشند.» پی نوشت: توضیح المسائل مراجع، ج 2، ص 449، مسئله ی 2276. منبع : رهروان ولایت