هشام بن حَکَم متکلم شیعی قرن دوم قمری و از اصحاب امام صادق(علیه السلام) و امام کاظم(علیه السلام) است. . بسیاری از دانشمندان شیعه و اهل سنت او را به لحاظ علمی ستودهاند. از امام صادق، امام کاظم، امام رضا و امام جواد علیهمالسلام روایاتی در ستایش هشام بن حکم وارد شده است. بر اساس این روایات، وی پرچمدار حق ائمه، مؤید صدق، مدافع ولایت اهل بیت و اثباتکننده بطلان دشمنان آنان است. پیروی از او پیروی از ائمه و مخالفت با او مخالفت با آنان شمرده شده است[۱]. او بنده خیرخواه خداوند و کسی است که به دلیل حسادت اصحاب، آزار دیده است[۲]. هشام با قلب و زبان و دست یاور ائمه است[۳]. امام صادق به او فرمود تا زمانی که ما را با زبانت یاری کنی، مؤید به روح القدس خواهی بود[۴]. پی نوشت: ۱. کشی،اختیار معرفۀالرجال، ص ۲۷۸؛ ابن شهر آشوب،معالم العلما، ص ۱۲۸ ۲. همان، ص ۲۷۰ ۳. مامقانی،تنقیح المقال فی علم الرجال، ج۳، ص۲۹۴ ۴. شریف مرتضی،الشافی فی الامۀ، ج۱، ص۸۵. منبع : شهرسوال
