موزه ملی چین در شرق میدان تیانآنمن و جنوب خیابان چانگ آن و در برابر تالار بزرگ خلق قرار دارد. موزه ملی چین و تالار بزرگ خلق هر دو در راستای طرح تکمیل «ده بنای بزرگ» به مناسبت دهمین سالگرد تولد جمهوری خلق چین همزمان به اتمام رسیدند. این بنا بر روی پایههای موزه قبلی تاریخ چین و موزه سابق انقلاب چین بنا شده است و جامعترین موزه دیرینه فرهنگ و تاریخ چین در کشور است. موزه جدید ملی پس از 4 سال بازسازی و توسعه در مارس 2011 بازگشایی شد، این موزه در زمره بزرگترین موزههای مدرن جهان رتبه بندی میشود.
موزه تاریخ چین از موزه قدیمی تاریخ ملی چین که ابتدا در سال 1912 درمحل کالج سلطنتی گزی جیان (Guozijian) ساخته شده بود، توسعه یافته است. بعدها این موزه به دروازه نیمروز (Meridian Gate یا Wumen) و دروازه عمودی (دوآنمن- Duanmen) در شهر ممنوعه منتقل شد. پس از تأسیس جمهوری خلق چین، دولت در اوت 1958 تصمیم گرفت موزه جدیدی در شرق میدان تیانآنمن بنا کند. در نتیجه، عمارت جدیدی به نام موزه تاریخ چین در ماه سپتامبر بعد ایجاد شد. موزه ملی چین موزه ملی چین در شرق میدان تیانآنمن و جنوب خیابان چانگ آن و در برابر تالار بزرگ خلق قرار دارد. موزه ملی چین و تالار بزرگ خلق هر دو در راستای طرح تکمیل «ده بنای بزرگ» به مناسبت دهمین سالگرد تولد جمهوری خلق چین همزمان به اتمام رسیدند. این بنا بر روی پایههای موزه قبلی تاریخ چین و موزه سابق انقلاب چین بنا شده است و جامعترین موزه دیرینه فرهنگ و تاریخ چین در کشور است. موزه جدید ملی پس از 4 سال بازسازی و توسعه در مارس 2011 بازگشایی شد، این موزه در زمره بزرگترین موزههای مدرن جهان رتبه بندی میشود. تاریخ موزه تاریخ چین از موزه قدیمی تاریخ ملی چین که ابتدا در سال 1912 درمحل کالج سلطنتی گزی جیان (Guozijian) ساخته شده بود، توسعه یافته است. بعدها این موزه به دروازه نیمروز (Meridian Gate یا Wumen) و دروازه عمودی (دوآنمن- Duanmen) در شهر ممنوعه منتقل شد. پس از تأسیس جمهوری خلق چین، دولت در اوت 1958 تصمیم گرفت موزه جدیدی در شرق میدان تیانآنمن بنا کند. در نتیجه، عمارت جدیدی به نام موزه تاریخ چین در ماه سپتامبر بعد ایجاد شد. موزه انقلاب چین از بطن «دفتر مقدماتی موزه مرکزی انقلاب» در مارس 1950 به وجود آمد. این دفتر مقدماتی در آغاز در شهر مدور (Circular City) توآن چنگ (Tuancheng) در بوستان بیهای (Beihai Park) قرار داشت و سپس خیلی زود به تالار حماسه شجاعت (Martial Valor) شهر ممنوعه منتقل شد. در اکتبر 1958 ساختمان جدیدی در شرق میدان تیانآنمن شکل گرفت. اوت 1959 شاهد تکمیل شدن این ساختمان بود. ماه اوت سال بعد زمان موزه انقلاب چین معرفی شده و دفتر مقدماتی منحل شد. روز بازگشایی رسمی موزه اول جولای 1961 بود. در سپتامبر 1969 موزه تاریخ چین و موزه انقلاب چین تحت عنوان «موزه انقلاب و تاریخ چین» با یکدیگر ادغام شدند. چندی بعد در سالهای اولیه دهه 80 میلادی این موزهها به ساختمانهای جداگانه خود منتقل شدند. در 28 فوریه 2003 این موزه افتتاح شد. در سال 2007 یکبار دیگر این موزه برای نوسازی و بازسازی تعطیل شد و در اول مارس 2011 بازگشایی شد. این موزه جدید دو برابر بزرگتر از موزه قبلی است. این نمایشگاه با مضمون «جاده جوان گرایی» در مراسم شصتمین سالگرد تولد جمهوری خلق چین در سال 2009 به عنوان اولین نمایش «موزه جدید ملی» افتتاح شد. در ابتدا فضای شمالی نمایشگاه برای عموم رونمایی شد. نمایشگاهها و تسهیلات این موزه پس از نوسازی و گسترش درمجموع صاحب 48 سالن نمایشگاهی است که مساحت آنها از 700 تا 2000 متر مربع متغیر است. سالنهای «چین باستان» و «جاده جوان گرایی» مهمترین سالنهای نمایش هستند که نزدیک به 3000 شیأ تاریخی از مرد یوانمو (Yuanmou Man) متعلق به 1 میلیون و 700 سال قبل تا خلع امپراطور چینگ در سال 1912 را در ده سالن به نمایش گذاشتهاند و آثار انقلابی مدرن و معاصر از جنگ اول تریاک (جنگ اول چین-انگلیس) در سال 1880 در 9 سالن نمایش، منعکس کننده بیش از 100 سال رشد و توسعه چین از 1840 تا تأسیس جمهوری خلق چین در 1949 به نمایش در آمده است. این موزه به نمایش مجموعههای ارزشمند در قالب نمایشگاههای مختلف موضوعی مانند هنر برنز، چینی، یشم، خطاطی و نقاشی چینی، پیکرههای بودایی، مبلمان دورهی مینگ و چینگ، سکهها و سایر موارد مربوط به چین باستان اختصاص داده شده است، همچنین آثاری از ویژگیهای فرهنگی، کشفیات باستانی قابل توجه و فرهنگ قومی و آداب و رسوم قومیتها در قالب مبادلات و همکاری با موزههای محلی؛ نمایش تمدنهای گوناگون و خلاقیتهای هنری در جهان در قالب نمایشگاههای مبادلاتی و وام گرفتن آثار هنری در آن به نمایش گذاشته میشود. سالنهای نمایشگاهی موقتی نیز برای نمایش هنر مدرن وجود دارد. ساختمانهای جدید اضافه شده طی پروژه بازسازی شامل چندین اتاق ضیافت است که با پوششهای چوبی، آجری، برنزی و سنگی تزئین شده است. موزه ملی برای ارائه انواع خدمات به فروشگاههای چای، قهوه، سوغات، یک سالن اجتماعات و یک سالن تئاتر 700 نفره مجهز شده است. ارزشمندترین گنجینهها این موزه محل نگهداری مشهورترین و سطح بالاترین آثار فرهنگی کل کشور است که در کتابهای تاریخ مدارس دیده میشوند. قدیمیترین اثر نمایشگاهی، دندان مرد یوان مو یک میلیون و 700 سال قدمت دارد. همچنین ابزارآلات سنگی و اشیاء آیینی یشمی باستانی متعلق به ماقبل تاریخ در اینجا موجود است. ارزشمندترین گنجینه این موزه ظرف مستطیل شکل سیموو دینگ (Simuwu Rectangle Ding)، بزرگترین ظرف برنزی در چین است. این ظرف در خرابههای آرامگاه سلطنتی سلسله شانگ کشف شد. تصویر روی نماد موزه ملی سیموو دینگ است. علاوه بر آن، ظرف نوشیدنی برنزی 4 قوچ (Four Ram Zun Vessel) با 34.5 کیلوگرم وزن متعلق به سلسله شانگ، سفالینههای سه رنگ سلسله تانگ به شکل نوازندگان و رقصندگان بر پشت شتر (Tricolor Pottery With Musician And Dancing Figures On Camelback) که طی کاووشهای باستانی در شیان (Xian) کشف شدند و کفن یشمی که با نخ طلا (The Jade Shroud) برای امپراطور و اشراف سلسله هان دوخته شده نیز گنجینههای با ارزش این موزه هستند. منبع: مجله گردشگری الی گشت مجله گردشگری کجارو


