روستای تکیه سادات به استناد امار رسمی کشور در سال 1342 شمسی و تحقیقات به عمل امده در باره ی موقعیت ان در صفحه ی 886 لغت نامه ی دهخدا در بخش نطنز شهرستان کاشان قرار داشته و منطقه ای سرد سیر با جمعیتی معادل 350 نفر مرقوم گردیده است و جغرافیای طبیعی ان را کوهستانی و قابل کشاورزی دانسته است. موقعیت جغرافیایی روستای تکیه سادات روستای تکیه سادات نطنز در 70km جنوب شرقی شهرستان کاشان و 25km جنوب غربی شهرستان نطنز در دامنه های رشته کوه های زاگرس و قله ی کرکس قرار دارد و بنیان گذار ان امام زاده حضرت سید جلال الدین مهدی(ع) از نوادگانن امام محمد تقی میباشد و پیشینه ی تاریخی روستا حدودا به تاریخ 800_820 هجری قمری بازمیگردد «650 سال قبل». روستای تکیه سادات به استناد امار رسمی کشور در سال 1342 شمسی و تحقیقات به عمل امده در باره ی موقعیت ان در صفحه ی 886 لغت نامه ی دهخدا در بخش نطنز شهرستان کاشان قرار داشته و منطقه ای سرد سیر با جمعیتی معادل 350 نفر مرقوم گردیده است و جغرافیای طبیعی ان را کوهستانی و قابل کشاورزی دانسته است. شجره نامه آقاسید جلال الدین مهدی که مدفن آن در روستای تکیه سادات می باشد. با توجه به زیارتنامه «تقوی ـ رضوی ـ امام محمد تقی (علیه السلام)» نسب آن حضرت به امام نهم حضرت امام محمد تقی (علیه السلام) می رسد. اقامتگاه موقت این بزرگوار در کنار کوه در جاده اصلی روستای چیمه محله پشته واقع شده است و داخل این بنا خانه محقر و کوچک از سنگ و گل که به دست خود امامزاده ساخته شده قرار گرفته که بعد از مدتی زندگی موقت در این خانه گلی به روستای تکیه سادات که در قدیم این روستا یکی از مزارع روستای فریزهند بوده مراجعت نموده و با دختر صاحب مزرعه ازدواج و در آنجا مسکن و تشکیل خانواده داده و تا پایان عمر در این روستا خدمت نموده است و هم اکنون مدفن این بزرگوار زیارتگاه خاص و عام می باشد. در میانه راه روستای تکیه سادات در کنار جوی آب جای پایی وجود دارد که قدیمیان آن را متعلق به سید جلال الدین مهدی (علیه السلام) می دانند. آستان مقدس امامزاده سیدجلال الدین مهدی (علیه السلام) ـ تکیه سادات شجره نامه آقاسید جلال الدین مهدی که مدفن آن در روستای تکیه سادات می باشد. با توجه به زیارتنامه «تقوی ـ رضوی ـ امام محمد تقی (علیه السلام)» نسب آن حضرت به امام نهم حضرت امام محمد تقی (علیه السلام) می رسد. اقامتگاه موقت این بزرگوار در کنار کوه در جاده اصلی روستای چیمه محله پشته واقع شده است و داخل این بنا خانه محقر و کوچک از سنگ و گل که به دست خود امامزاده ساخته شده قرار گرفته که بعد از مدتی زندگی موقت در این خانه گلی به روستای تکیه سادات که در قدیم این روستا یکی از مزارع روستای فریزهند بوده مراجعت نموده و با دختر صاحب مزرعه ازدواج و در آنجا مسکن و تشکیل خانواده داده و تا پایان عمر در این روستا خدمت نموده است و هم اکنون مدفن این بزرگوار زیارتگاه خاص و عام می باشد. در میانه راه روستای تکیه سادات در کنار جوی آب جای پایی وجود دارد که قدیمیان آن را متعلق به سید جلال الدین مهدی (علیه السلام) می دانند. در ابتدا عرض کنم که در قدیم روستای تکیه امکانات سر ما زامانند یخچال وجود نداشت و خانواده های قدیم روستابا توجه به مقدار مصرف گوشت خود در سال هر جند ماهی یکبار گوسفندان پرورش داده شده خودرا ذبح نموده و تمام گوشت وچربی و دنبه انرا قطعه قطعه کرده و با گذاشتن بر روی اجاق که سوخت آن از هیزم بود.بصورت قر مه یا به زبان محلی قلیه تبدیل می کردندو در ظروف گلی لعابدار نگهداری می کردندتا جهت اضافه کردن به بعضی غذا ها ازقلیه به جای گوشت خام استفاده نمایند.و گاهی اوقات با برداشتن مقداری از قلیه و داغ کردن آنرا با نانهای محلی میل می نمودند که بسیار لذیذ و خوشمزه بوده است. در روستا نان را معمولا"از گندمهای زراعی خود روستا که بوسیله آسیای آبی که در روستای چیمه وجود داشت بصورت آرد در می آوردند.و پخت نان بوسیله خانمها در منازل با تنورهای گلی زمینی که در وسط اتاق تعبیه شده بود انجام می شد.. و در زمستان روی تنور را با کرسی و لحاف پوشانده اتاق را گرم می کردند.و بوسیله آن غذا می پختند. در قدیم این روستا آشهای سنتی و بسیار خوشمزه پخت می شده است که امروزه در بسیاری از منازل در طول سال هیچگونه خبری از این آش ها وجود ندارد.و نام آش هایی که در قدیم روستای چیمه پخت می شده در زیر نام برده می شود. ۱-آش حلیم جو ۲- آش حلیم گندم ۳- آش گارس و سماق ۴- آش ذرت سفید(کاچی ذرت) ۵-آش حریصه ۶-شوید آب ۷-دونجه ۸-آش ترش ۹- آش مارنجله که طرز تهیه آن ذکر می گردد. کالجوش: ابتدا کشک را بوسیله تغار هایی که داخل آن با لعاب زبر سبز رنگ پوشیده شده است با اضافه کردن مقداری آب جوش ساییده و پس از به دست آمدن دوغ کشک آنرا در ظرفی ریخته در ابتدا مقداری روغن حیوانی با یکعدد پیاز درشت تفت داده و با اضافه نمودن نعنای خشک پس از تفت دادن کشک را اضافه نموده و با کمی جوشیدن یک تکه نان را داخل آن انداخته تا از بریدن کشک جلوگیری بعمل آید.و با برداشتن از اجاق داخل کاسه های مسی ریخته و با ریختن تکه های نان خانگی داخل آن میل می نمایند. انواع نانها: در قدیم در تمام منازل تنور نانوایی وجودداشت و هر چند وقت یکبار با روشن نمودن تنور با هیزم های شکسته شده بوسیله تبر اقدام به پخت نان می نمودند.و در آن زمان پفک و چیپس و شکلات نبود که به وسیله آنها بتوان بچه ها را خوشحال کرد و هر زمان که موقع پخت نان در هر خانه ای بود آن روز روز خوشحالی بچه ها بود زیرا رسم بود که در آن روز در حین پخت نان نانهای کوچک و کمی قطور توسط مادران پخته می شدکه کو کوله نام داشت و به فرزندان و نوه هایشان هدیه می کردند.که بچه ها باشور و حال خاصی این نانها را مصرف می نمودند.و این لحظه برایشان بسیار شیرین بود.۲- در مراسمات که نان را بصورت نذر پخش می کردند. از گل رنگ و زعفران برای تزیین نان استفاده می کردند.۳- در پایان نان پختن هنگامی که آتش تمام می شد.خمیر های ضخیم پهن می کردند.و با زدن به دیواره تنور در تنور را می بستند تا به مرور پخته شود که به آن تنور خشک یا به زبان محلی (کر خشگه)می گفتند.که هنگام مصرف با کمی آب زدن بسیار نرم و پر عطر بود. منبع: مجله گردشگری الی گشت مجله گردشگری کجارو