زینب شاه مرادی - مرکز یادگیری تبیان
این تراشه که سال آینده راه اندازی خواهد شد، قادر است وظایفی را که انجام آن برای  کامپیوتر در حال حاضر نیاز به برنامه نویسی پر زحمتی دارد، به طور خودکار انجام دهد. هم چنین این تراشه می تواند مانند انسان توانایی درک، عمل و فکر داشته باشد. این بدان معنی است که این تراشه قادر خواهد بود برای جلوگیری از خطاها به طرز چشم گیری همه امور، از تشخیص چهره و گفتار گرفته تا پیمایش و برنامه نویسی را بهبود ببخشد. این تراشه می تواند در دراز مدت برای سیستم های هوش مصنوعی که وظایف را مانند انسان و یا حتی بهتر از انسان انجام دهند، مورد استفاده قرار گیرد.
حافظه این تراشه مانند سیناپس های مغز انسان که وظیفه پردازش سلول های عصبی و ارتباطات بین رشته های عصبی را به عهده دارند، عمل می کند. سازنده های این تراشه در تلاش اند با تکثیر و بهبود توانایی های مغز در پاسخ به سنسورهای بیولوژیکی و تجزیه و تحلیل مقادیر زیادی داده از منابع مختلف در یک بار عمل کردن، توانایی های این تراشه را افزایش دهند.
تفاوت موجود بین این تراشه ها و مغز انسان در این نکته است که این تراشه ها بسیار سریع و دقیق بوده و با پردازش با روش معمولی که بسیار پر سر وصدا هستند، مقابله می کنند. در مقابل، مغز انسان به نسبت آرام تر و با دقت کم تری وظایفی مانند شناخت، تفسیر و عمل بر اساس الگوها را انجام می دهد. در حال حاضر شرکت های گوگل و فیس بوک با استفاده از اصول اولیه علوم اعصاب، مغز های مصنوعی ساخته اند و امیدوارند بتوانند از آن ها برای حل مشکلات به وجود آمده در زمینه اطلاعات بهره ببرند.
این پروژه همان پژوهش IBM در سال ۲۰۰۹ میباشد که با استفاده از یک ابر کامپیوتر عظیم مغز گربه را شبیه سازی کردند. با استفاده از ابر کامپیوترها پیش از این IBM  توانست ۴۰ درصد از مغز یک موش را در سال ۲۰۰۶ و ۱۰۰ درصد مغز موش را در سال ۲۰۰۷ و یک در صد از قشر مغز انسان را در سال ۲۰۰۹  شبیه سازی کند.
در نهایت، دانشمندان خواهند توانست با ساخت یک سیستم تراشه ای کامپیوتری ده میلیارد  سلول عصبی مغز انسان را شبیه سازی کنند.



منبع: http://bigbangpage.com