پاسخ: آداب خوردن و آشاميدن پيامبر(ص): چون سفره گسترده مي شد خداي را ياد مي كرد و مي گفت: «بسم الله الرحمن الرحيم. اللهم اجعلها نعمه مشكوره تصل بها نعمه الجنه». بار پروردگارا اين غذا را نعمتي قرار ده كه از عهده شكر آن برآيم و به وسيله آن مرا به نعمت هاي بهشت رهنمون ساز. و بر سر سفره دو زانو مي نشست و دو پايش را جمع مي كرد, همانگونه كه نماز گذار مي نشيند با اين تفاوت كه زانو روي زانو و روي يك پهلو مي نشست و مي گفت: همانا من بنده ام و همچون بنده مي نشينم و غذا مي خورم. غذاي داغ نمي خورد و مي گفت: غذاي داغ بركت ندارد خداوند آتش را غذاي ما قرار نداده. با سه انگشت غذا مي خورد و گاهي از انگشت چهارم كمك مي گرفت و پس از آنكه غذايش را ميل مي فرمود, ظرف غذا را تميز مي كرد و مي گفت: پايان غذا پر بركت است. چون از غذا خوردن فارغ مي شد خداي را مي خواند و مي گفت:«اللهم لك الحمد اطعمتَ و اشبعتَ و سقيتَ وارويتَ. لك الحمد غير مكفور و مودع و لامستغني عنه». بار خدايا ترا سپاس مي گويم به خاطر آنكه مرا غذا دادي و سيرم ساختي, نوشاندي و سيرابم نمودي. حمد ترا است, حمدي كه كفران نشود, آخرين حمد من نباشد و بي نياز از آن نباشم. و چون به خصوص نان و گوشت ميل مي كرد, دست هايش را خوب مي شست و آنگاه زيادي آب را به صورتش مي كشيد. در سه نوبت آب مي نوشيد و در آن سه نوبت سه (بسم الله) و در آخر آنها (الحمدالله) مي گفت و آب را سر نمي كشيد, بلكه به نوعي مي مكيد و چه بسا با يك نفس مي نوشيد تا فارغ مي شد و باقي مانده آن را به كسي كه طرف راستش بود مي داد, هرچند شخص سمت چپ اش مهمتر بود و مي فرمود: سنت بر اين است كه به تو بدهم , اگر تو خواستي به ايشان ايثار مي كني. داخل ظرف آب نفس نمي كشيد, بلكه هنگام نفس كشيدن دهانش را به سويي مي گرداند. ظرفي از عسل وشير به حضور آن حضرت آورند, آن را متواضعانه ندانست و ننوشيد و گفت: من حرام اش نمي دانم, ولي افتخار به خوردني هاي دنيوي و حساب فرداي قيامت را نمي پسندم و تواضع را دوست دارم؛ زيرا هر كسي براي خدا تواضع كند, خداوند او را بلند گرداند. در خانه از دختر بالغ با حيا تر بود, از اهل خانه غذا نمي خواست و اظهار تمايل هم نمي كرد. اگر غذائي مي آوردند, مي خورد و آنچه مي دادند, قبول مي كرد و هر نوشيدني كه بود مي نوشيد و فراوان اتفاق مي افتاد كه خود بر مي خواست و براي خويش خوردني يا نوشيدني مي آورد. پيش از خوردن دستانش را مي شست يا وضو مي گرفت و مي فرمود: خجستگي و بركت غذا در وضوي پيش و پس از خوردن آن است. هنگام غذا خوردن با تواضع روي زمين مي نشست و به چيزي تكيه نمي زد, تا جايي كه امكان داشت تنها غذا نمي خورد و مي فرمود: بهترين غذا آن است كه دست هاي زيادي به طرف آن دراز شود, براي خوردن دورهم جمع شويد, خجستگي و بركت در اين كار است. بر سر سفره از آن قسمت غذا كه جلوي خودش بود مي خورد اما وقتي خرما ميل مي كرد آن را از جاهاي مختلف ظرف انتخاب مي نمود.

از سيره‏ى ائمه معصومين(ع) استفاده مى‏شود كه قسمت اول شب را مى‏خوابيده‏اند و قسمت آخر شب يعنى وقت سحر را بيدار بوده‏اند.
همچنين خوابيدن بين‏الطلوعين يعنى از اذان صبح تا طلوع خورشيد مكروه است. خوابيدن بعد از عصر و نزديك غروب آفتاب و بين نماز شب و نماز صبح نكوهش شده است. قابل ذكر است احياء برخى شب‏هاى متبرك مانند شب‏هاى قدر در ماه رمضان تأكيد فراوان شده است. بنابر اين خوابيدن در اين شب‏ها مذموم مى‏باشد. ( دارالسلام نورى، ج 3، ص 25 - 62) آنچه امامان انجام مي دادند مطابق سنت پيامبر بود .

در بحار الانوار ج 16ص 253 سطر 4 خواب پيامبر را آورده ولي اشاره به ساعت خواب نكرده لست ودرص 241 غذا خوردن پيامبر را اورده ولي به ساعت ان اشاره نكرده است . در بحار الانوار ج 16 از ص 226 ح 34 تا ص 256ح 36 در باره آداب و سنتهاي پيامبر روايات فراواني آورده ولي سر شب خوردن و سر شب خوابيدن را نديدم .