در آیه 44 هود که عده ای از دانشمندان علم بلاغت، آن را از بلیغ ترین آیات قرآن می‌دانند[1] می‌خوانیم: «وَ قيلَ يا أَرْضُ ابْلَعي‏ ماءَكِ وَ يا سَماءُ أَقْلِعي‏ وَ غيضَ الْماءُ وَ قُضِيَ الْأَمْرُ وَ اسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِي‏[هود/44] و به زمين خطاب شد كه اى زمين، فورا آب خود را فرو بر، و به آسمان امر شد كه باران را قطع كن، و آب(به يك لحظه) خشك شد و حكم(قهر الهى) انجام يافت و كشتى بر كوه جودى قرار گرفت.» این آیه با آنکه کمتر از 20 کلمه است؛ اما 23 نوع از صنایع علم بدیع در آن بکار رفته است. از جمله صنعت طباق(ارض و سماء در آیه ضد هم هستند)، و صنت جناس لاحق(اقلعی و ابلعی در همه چيز همگون هستند و تنها در يك حرف با هم تفاوت دارند)، صنعت ایهام(جودی دو معنی دارد یکی کوه جودی و ديگري مشكي كه پر از باد مي‌شد و كشتي‌ هاي بادي را بر آن سوار مي‌كردند) و همچنین صنعت تعلیل(فروکش کردن آب سبب استقرار کشتی بر کوه جودی شد).[2] جالب است بدانیم که فصاحت و بلاغت قرآن، حتی برای دانشمندان غیر مسلمان نیز ستودنی است. «ولتر» فیلسوف نامدار فرانسوی در باره فصاحت و بلاغت قرآن می‌گوید: «قرآن با رساترین و فصیح ‌ترین زبان و به لهجه قبیله قریش که نجیب ‌ترین و مؤدب‌ ترین عرب‌ هایند، نازل شد ... و پر از درخشنده‌ ترین شکل‌ها و محکم ترین تشبیه ‌ها است.»[3] پی نوشت [1]. تفسير نمونه‌، مكارم شيرازي، ناصر، و ديگران‌، دارالكتب الاسلاميه‌، 1374 ش، ج 9، ص 110. [2]. المعجزه‌الخالده‌، شهرستانی، سید هبة الدین، مكتبة الجوادين، بی تا، ص152. [3]. اعترافات دانشمندان بزرگ جهان، مردانی، خیرالله، ناشر: آیین جعفری، بی تا، ص252. منبع: کانال نشر معارف قرآن و حدیث