دراین آیه تاکید شده که بین زن و مرد در پاداش عمل تفاوتی وجود ندارد.اما در مورد حورالعین، از مجموع آیات و روایات استفاده میشود که هر چه بهشتیان بخواهند، در اختیارشان گذاشته میشود و از جمله نعمتهای بهشتی، همسران بهشتی است که در چندین آیه از قرآن مجید در توصیف همسران بهشتی تعبیر به «حورالعین» شده است. حور، جمع حوراء، به معنای زنی است که دارای چشمان سیاه چون چشم آهو باشد. «عین» در این جا جمع کلمه «عیناء»، به معنای درشت چشم است. بنابراین، معنای لغوی «حور العین» مشخص است و مراد از آن، زنانی هستند که دارای چشمانی زیبا و جذاب هستند. اما دلیلی بر انحصار این نعمت به مردان وجود ندارد و زنان نیز میتوانند در بهشت از مردانی که دارای چشمانی زیبا هستند، بهره مند گردند و این گونه تعبیرات قرآن، برخاسته از نگرش قرآنی به رعايت حرمت زنان است. طبيعى است كه مؤدبانه و عفيفانه سخن گفتن با زنان، يكى از راههاى حفظ حرمت آنان است و اين به معناى محرومیت زنان از نعمتهای بهشتی نیست؛ چنان که در سایر آیات این گونه بیان شده که :«وَ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لا يُظْلَمُونَ نَقيراً ؛ (نساء/ 124) و كسى كه چيزى از اعمال صالح را انجام دهد، خواه مرد باشد يا زن، در حالى كه ايمان داشته باشد، چنان كسانى داخل بهشت مىشوند و كم ترين ستمى به آنها نخواهد شد.»
خداوند متعال در آيات متعددي براي همه كساني كه اهل ايمان و عمل صالح باشند، اعم از زن و مرد، وعده «أزواج مطهره» (همسراني پاك و پاكيزه) داده است؛ چنان كه فرموده: «وَ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدينَ فيها أَبَداً لَهُمْ فيها أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ نُدْخِلُهُمْ ظِلاًّ ظَليلاً؛ (نساء/57) و كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته انجام دادند، به زودى آنها را در باغهايى از بهشت وارد مىكنيم كه نهرها از زير درختانش جارى است. هميشه در آن خواهند ماند و همسرانى پاكيزه براى آنها خواهد بود و آنان را در سايههاى گسترده (و فرح بخش) جاى ميدهيم.»
در منابع کلامی و روایی هم چنین آمده که در روز قیامت، اگر شوهر زن مؤمنه، اهل بهشت بود زن میتواند او را به اختیار خود به عنوان همسر بپذیرد و اگر از اهل جهنم بود مردی را از میان مردان بهشتی برمیگزیند. باز در مورد جایگاه زن مومنه در روایتی از پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله) نقل شده که فرمودند: «زن اگر در دنیا دو شوهر داشته باشد در آخرت هر کدام را که بهتر دید (از حیث اخلاق) انتخاب میکند.»(بحار الانوار، ج 8، ص 119)
با مراجعه به آیات، روایات و تفاسیر مربوطه این گونه استفاده میشود که زنان باایمان در قیامت با همسران باایمان خود وارد بهشت میشوند. حتی از روایات استفاده میشود که مقام زنان مومن برتر از حوریان بهشتی است، به خاطر عبادات و اعمال صالحی که در این جهان انجام دادهاند، بنابراین لذتهای بهشت مخصوص مردان بهشتی نیست، بلکه کسی که داخل بهشت میشود از نعمتها و زیباییها لذت خواهد برد. چنان که قرآن می فرماید: «یُطافُ عَلَیْهِمْ بِصِحافٍ مِنْ ذَهَبٍ وَ أَکْوابٍ وَ فیها ما تَشْتَهیهِ اْلأَنْفُسُ وَ تَلَذُّ اْلأَعْیُنُ وَ أَنْتُمْ فیها خالِدُونَ؛ (این در حالی است که) ظرفها(ی غذا) و جامهای طلائی(شراب طهور) را گرداگرد آنها میگردانند؛ و در آن (بهشت) آنچه دلها میخواهد و چشمها از آن لذت میبرد موجود است؛ و شما همیشه در آن خواهید ماند! » (زخرف/ 71)
برای تکمیل این پاسخ در مورد زنان مومنه میتوان به این روایت اشاره کرد: نقل شده که روزی ام سلمه، همسر پیامبر(ص) عرض کرد: یا رسول الله؛ اگر ما زنان دنیا وارد بهشت شویم، آیا بر حورالعین فضیلتی داریم؟حضرت فرمودند: قسم به کسی که جان من در دست اوست! حوریان بهشتی خادم شما زنان دنیا میباشند و فضیلت و برتری شما نسبت به آنان، مانند ماه است در شب چهارده بر سایر ستارگان، یعنی شما مانند ماه هستید و آنان همچون ستارگان، و در روایتی دیگر در باب برتری زنان دنیا بر حوریان آمده است، هنگامی که زنان بهشتی در مقابل حوریان قرار میگیرند، دلایل برتری خود را این گونه میشمارند: ما نمازگزارانیم و شما نماز نخواندهاید؛ ما روزه گیرانیم و شما روزه نگرفتهاید؛ ما وضو گرفتگانیم و شما وضو نگرفتهاید؛ ما صدقه دهندگانیم و شما صدقه ندادهاید؛ ما زحمت خانه داری و شوهرداری را تحمل کردهایم و شما تحمل نکردهاید؛ ما بچههای خود را نُه ماه در شکم نگاه داری کردهایم و شما چنین نکردهاید؛ و ما درد تولد به دنیا آوردن فرزندمان را احساس کردهایم و در آن لحظه مرگ خود را به چشم دیدیم، ولی شما احساس درد و ناراحتی نکردهاید، و نقل شده است زنان دنیا در بهشت به قدری زیبایی پیدا مینمایند که حوریان بهشتی چون از برای خدمت گذاری آنان میآیند، با توجه به آن صورت زیبایی که دارند، از خجالت در پیش آنان سر بلند نمیکنند و از خجالت عرق از پیشانی آنان میریزد.(آمال الواعظین، ج3: 263- 267)
منبع : پرسمان/ حقوق زن
