هارپ،‌ جنجالی‌ترین پروژه علمی ایالات متحده

هارپ (HAARP) یک پروژه تحقیقاتی است که در ظاهر برای بررسی و تحقیق درباره لایه ی آیونوسفیر (Ionosphere)  و  مطالعات معادن زیر زمینی (با استفاده از امواج رادیویی ELF/ULF/VLF) تاسیس شده است. ولی در واقع پروژه ای با تکنولوژی جنگ ستارگان به منظور  کامل کردن یک سلاح جدید پایه گذاری گردیده است.

هر بار که بلایای طبیعی در زمین زیاد می‌شود، سروصداهایی بلند می‌شود که این‌ها ناشی از پروژه آمریکایی هارپ است و نباید از این سلاح جدید و قدرتمند غافل شد. اما به راستی واقعیت هارپ چیست؟

هارپ (HAARP)، مخفف عبارت «برنامه تحقیقاتی شفق‌های قطبی فعال و پربسامد» است، یک آزمایش تحقیقاتی بر روی یون‌کره زمین که به ‌طور مشترک توسط نیروی هوایی ایالات متحده، دانشگاه آلاسکا و دارپا (آژانس پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفته دفاعی که بازوی تحقیقاتی پنتاگون محسوب می‌شود) بنیان گذاشته شده و هدف از آن، مطالعه خواص و رفتار یون‌کره (یونوسفر) جو زمین با تاکید بر استفاده بالقوه از آن برای ارتقای خدمات مخابراتی رادیویی و اهداف نظارتی (مثلا شناسایی موشک‌های بالستیک)، هم در مقاصد غیرنظامی و هم مقاصد دفاعی است.

این آزمایش در ایستگاه تحقیقاتی هارپ انجام می‌شود، جایی به مختصات جغرافیایی 62.39 درجه شمالی و 145.15 غربی که در نزدیکی شهر گاکونای آلاسکا واقع شده است. آغاز پروژه هارپ به سال 1990/136٩ برمی‌گردد، اما ساخت سازه‌های آن از سال 1993/1372 آغاز شد و تا سال 2008/1387، مبلغ 250 میلیون دلار برای آن هزینه شده است.

انستیتو تحقیقات استراتژیک کالج جنگ ارتش آمریکا دارای نشریه‌ای داخلی با نام انقلاب در امور نظامی است. به عنوان مقدمه‌ای بر این گزارش بخشی از یکی از مقالات این نشریه بسنده خواهد بود: "چیزهایی که برای ما اهمیت دارند به مرور زمان تغییر می‌کنند و تکنولوژی با پیشرفت خود به افق‌های جدیدی می‌رسد. در زمان جنگ سرد، تسلیحات و پروژه‌های روانی، مراحل ابتدایی خود را می‌گذراندند. اما در زمان کنونی که علوم الکترونیک و بیوالکترونیک را در دسترس داریم، لازم خواهد بود در قراردادهای اخلاقی و حد و حدود ذهنی خود که از به کارگیری تکنولوژی‌های به بازی گیرنده روح و روان دشمن ممانعت می‌کند؛ تجدید نظر کنیم."

لایه آیونوسفیر چه ارتباطی به هارپ (HAARP) دارد؟

سیستم هارپ (HAARP) طوری طراحی شده است که بر روی آیونوسفیر تاثیر مستقیم داشته باشد. از نمونه های این تاثیرات قرمز و گداخته شدن و یا ذره بینی نمودن لایه را می توان نام برد.

این سیستم در حال حاضر از یک مجموعه آنتن های مخصوص (١٨٠ برج آنتن آلومنیومی به ارتفاع ٥٠/٢٣متر) تشکیل و بر روی زمینی وسیعی به مساحت ٢٣٠٠٠ متر مربع در آلاسکا (Alaska) نصب گردیده است.

این آنتن ها امواج مافوق کوتاه  ELF/ULF/VLF را تولید و به آیونوسفیر پرتاب می کنند. 

تاثیر گذاری بر آسمان و الکترون های آزاد لایه یونوسفر

“زبیگنیو برژینسکی”، مشاور “جیمی کارتر” رئیس جمهوری سابق آمریکا و مشاور کنونی “اوباما” معتقد است که “هارپ” سلاحی برای بی‌ثبات کردن کشورهایی است که با واشنگتن اتحاد و همسویی ندارند. به گفته او “با استفاده از تکنولوژی‌های جدید و روش هایی که این تکنولوژی‌ها در اختیار کشورهای بزرگ قرار می‌دهند؛ این کشورها می‌توانند حتی بدون آنکه نیروهای امنیتی خود را در جریان قرار دهند جنگ‌هایی سریع و غافلگیرکننده به راه بیاندازند.”

برژینسکی اضافه می کند: “اکنون تکنولوژی‌هایی در اختیار ماست که به کمک آنها می‌توانیم تغییراتی در آب و هوا ایجاد کرده و شرایطی مانند خشکسالی و طوفان به وجود آوریم که این امر می تواند توانایی های دشمنان احتمالی ما را تضعیف کرده و آنها را به پذیرش شرایط ما مجبور کند.»

ممنوعیت تحقیقات نظامی در فضا

بر اساس مصوبات سازمان ملل متحد استفاده از تسلیحات الکترو مغناطیسی و نیز استفاده از فضا برای انجام هرگونه تحقیقات و عملیات نظامی ممنوع می باشد، اما دولت‌های خودکامه ای مانند دولت آمریکا همانگونه که بسیاری قطعنامه های دیگر سازمان ملل و شورای امنیت را نقض می کنند؛ در این زمینه نیز تعهدی نداشته و در نهان فعالیت های گسترده ای انجام می‌دهند. هارپ را می‌توان یکی از ده‌ها پروژه مخفی و مخرب دانست که از طرف سیاستمداران آمریکایی حمایت شده و روز به روز به گسترش فعالیت‌ها و نیز توان تخریبی آن افزوده می‌شود.

شدت حوادث کنونی با طبیعت ناهمخوان است

بشر در طول هزاران سال با حوادث و بلایای طبیعی بسیاری دست به گریبان بوده است و همواره این حوادث را جزئی طبیعی از رندگی خود بر روی کره زمین دانسته است. اما در دهه های اخیر اتفاقاتی روی داده که با حافظه تاریخی او در مورد طبیعی بودن این حوادث ناسازگار است. بدون شک، فجایع طبیعی در هر دورانی همراه با خساراتی بوده است. اما، آنچه که امروز اتفاق می افتد نسبت به گذشته شدت بی سابقه ای دارد.

این در حالی است که بی نظمی های بزرگ جوی و حوادثی مانند سیل، توفان، زلزله و فعالیت‌های آتشفشانی همگی عموماً به تأثیرات گازهای گلخانه ای ربط داده می شود. ذوب شدن یخ‌های قطبی و دوره های گرمایی و سرمایی کاملا بی سابقه و شدید در نقاط مختلف زمین نیز به پدیده گرم شدن کره زمین احاله می گردد. اما به اعتقاد برخی از متخصصین و حتی سیاستمداران ردپای تکنولوژی های پیشرفته در تولید و هدایت این حوادث با اهداف سیاسی و استعماری کاملا معلوم بوده و نشانه‌های فراوانی از دخالت‌های بشری در آن دیده می شود.

هارپ چطور کار می‌کند؟

هارپ از دو بخش فرستنده و گیرنده تشکیل شده است: 

الف- ابزار تحقیقاتی یون‌کره‌ای یا آی.آر.آی: فرستنده‌ای برای مخابره امواج رادیویی با توان بسیار بالا که در محدوده امواج پربسامد 2.8 تا 10 مگاهرتز (فرکانس بالا یا اچ.اف) کار می‌کند. آی.آر.آی از 180 آنتن دوقطبی صلیبی ‌شکل تشکیل شده که در سطح یک مستطیل با 12 ردیف و 15 ستون آرایش یافته‌اند و می‌تواند با انتشار امواجی به قدرت 3.6 مگاوات (هر مگاوات معادل یک میلیون وات یا انرژی )، بخش کوچکی از یون‌کره را به‌ طور موقتی برانگیخته کند و شرایط مناسب را جهت اهداف مطالعاتی ایجاد کند.

ب- آشکارسازها: مجموعه‌ای کامل از ابزارهای علمی که هم برای مشاهده زمینه یون‌کره و شفق‌های قطبی و هم برای بررسی آثار به‌وجود آمده در حین تحقیقات فعال و محدوده برانگیخته‌شده به ‌کار می‌رود. این ابزارها شامل یک رصدخانه نیز هست که علاوه بر مشاهده نتایج برانگیختگی، برای بررسی جزئیات شفق‌های قطبی نیز به‌ کار می‌رود.

در وضعیت تحقیقاتی فعال، سیگنال‌هایی که توسط سیستم فرستنده تولید می‌شود، به آرایه آنتن‌ها منتقل می‌شود و در جهت بالا منتشر می‌شود. بسته به بسامد موج ارسالی، بخشی از امواج در ارتفاع بین 100 تا 350 کیلومتری جذب می‌شوند. محدوده جذب این امواج حجم نسبتا کوچکی دارد، استوانه‌ای به مقطع دایره‌ای با قطر چند ده کیلومتر و ضخامت چند صد متر. 

شدت امواج ارسالی می‌تواند تا 3 مگاوات هم برسد، اما وقتی در چنین سطح وسیعی پراکنده شود، شدت آن در واحد سطح افت می‌کند، طوری‌ که به کمتر از 3 میکرووات (3 میلیونیوم وات) در هر سانتی‌‌متر مربع می‌رسد. این مقدار، ده‌ها هزار بار ضعیف‌تر از امواج الکترومغناطیسی طبیعی خورشیدی است که به زمین می‌رسد، حتی نوسان های تصادفی طبیعی در تابش فرابنفش خورشید که یون‌کره را پدید می‌آورد، صدها بار از اثرات هارپ در یون‌کره قوی‌تر است.

هر چند اثر هارپ بسیار ضعیف‌تر از پدیده‌های طبیعی موجود در یون‌کره است، اما آن ‌قدری هست که بتواند تاثیری هر قدر اندک بر یون‌کره زمین بگذارد و ابزارهای دقیق آزمایشگاه هارپ، آنها را اندازه‌گیری و اطلاعات جدیدی در مورد دینامیک پلاسمایی و برهمکنش‌های بین زمین و خورشید ارایه دهد.

هارپ و توهم توطئه

شایعات در مورد پروژه هارپ بسیار زیاد است. سایت‌های متعددی را در اینترنت می‌توان پیدا کرد که بلایای طبیعی نظیر سیلاب، خشکسالی، گردباد، تندباد و زمین‌لرزه را به هارپ نسبت داده باشند. تا پیش از این، اختلال در شبکه‌های انتقال برق، سقوط پرواز شماره 800 خطوط هوایی TWA، سندرم جنگ اول خلیج فارس، سندرم خستگی مزمن و حتی ماجرای تیراندازی دبیرستان کلمباین را نیز به هارپ نسبت می‌دادند و در چند سال اخیر زلزله‌های جنوب ایران، زلزله هائیتی و به تازگی آتش‌سوزی روسیه و سیلاب پاکستان را به این ابزار نسبت داده‌اند. 

منابع: کلیک، خبرآنلاین، شیعه نیوز