شبکه تخصصی قرآن موسسه تبیان، در مقاله ای با عنوان «شخصی یا اجتماعی بودن موضوع حجاب» به بررسی روند برخورد با حجاب در جامعه امروزی پرداخته است.

شنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۵ - ۰۰:۰۰
پرونده حجاب در تبیان
پرونده حجاب در تبیان شبکه تخصصی قرآن موسسه تبیان، در مقاله ای با عنوان «شخصی یا اجتماعی بودن موضوع حجاب» به بررسی روند برخورد با حجاب در جامعه امروزی پرداخته است. هومن بهلولی- روابط عمومی به گزارش تبیان، در بخشی از متن این مقاله آمده است:«در آیات مربوط به احکام، پیامبر مأمور به گفتن دستورات فردی و اجتماعی در زمینه احکام شرعی می باشد. احکامی مربوط به وضوگرفتن، نماز خواندن، مناسک حج، دوری از ربا، پرداخت زکات و نیز مسأله حجاب که در آیه 30 و 31 سوره نور مورد توجه قرار گرفته است. در هیچ یک از آیات شریفه، فردی یا اجتماعی بودن موضوع حکم مشخص نشده است. این فروگذاری در بیان نوع حکم، به خاطر وضوح تبادر هر حکم در این ویژگی خاص می باشد. مثلا هر فردی به روشنی می داند وضو و نماز مسأله ای فردی است. یعنی عمل به چنین دستوری، منوط به وجود یک جامعه یا حضور در جامعه نبوده و هر مومنی مأمور به انجام نماز است حتی اگر او تنهاترین فرد فرضی در جهان باشد. اما احکامی مانند حرمت ربا و کم فروشی و ... که مربوط به رعایت حقوق اقتصادی و اجتماعی دیگران است، احکامی اجتماعی هستند که بدون وجود جامعه یا ارتباط فرد با اجتماع، موضوع خود را از دست داده و لزوم رعایت آنها منتفی می شود. با روشن شدن ملاک فردی یا اجتماعی بودن احکام دینی، «وجوب حجاب و پوشش» در گروه احکامی قرار می گیرد که موضوعیت داشتن آن، مربوط به وجود جامعه و حضور در آن است که بدون حصول این دو زمینه، وجوب آن نیز منتفی خواهد بود. پس وقتی پیامبر مأمور می شود که به مردان و زنان مومن بگوید که در نگاه و پوشش خود اینگونه باشید، این امر جنب عمومی و اجتماعی یافته و کسی نمی تواند حجاب را واجبی شخصی و فردی بداند. «مأمور به» و مورد خطاب آیه حجاب، مربوط به خلوت و اندرونی افراد در جامعه اسلامی نبوده و تفسیر حجاب به یک وجوب شخصی، خلاف ظهور این آیه شریفه و منتفی کردن غرض وجوب این دستور الهی خواهد بود. حکم حجاب بسیار متفاوت با حکم نماز و روزه است. آیه حجاب مشتمل بر دو حکم وجوب و جواز است. منطوق آیه، دلالت کننده بر لزوم مراقبت بر نگاه و پوشش خاصی برای مردان و زنان در هنگام حضور در جامعه است و مفهوم آن، حکم وجوب پوشش خاصی که برای حضور در جامعه واجب بود را در بین محارم لازم ندانسته و به صورت جواز باقی می گذارد. در صورتی که وجوب نماز و روزه و دستوراتی مانند آنها، ربطی به حضور محارم یا غیر آنها پیدا نکرده و همیشه بر فرد واجب هستند.» علاقمندان به منظور مطالعه مقاله «شخصی یا اجتماعی بودن موضوع حجاب» می توانند به شبکه تخصصی قرآن موسسه تبیان، مراجعه کنند.

برچسب‌ها

پربازدیدها

پربحث‌ها