حکم بیان ارتباط نامشروع زن شوهردار با فردی! وقتی زن ازدواج می کند دیگر نباید با فرد دیگری رابطه نامشروع داشته باشد که این کار احکامی را در پی خواهد داشت که با هم می خوانیم. فرآوری: حجت الاسلام تیموری - بخش احکام اسلامی تبیان برای توبه از گناه و جبران خیانت، باید به همسرم بگویم؟ باسلام. من به مدت حدود سه سال بچگی کردم و با پسری که عاشقم بود رابطه داشتم. بعد از این مدت به دلیل مخالفت خانواده هامون عاقبت با یکی از پسرای فامیل ازدواج کردم. هیچ شناختی ازش نداشتم و زیاد با هم صحبت نمی کردیم. خانواده هامون خیلی مارو محدود کرده بودن حتی بعد از عقد. تاکید میکنم حتی بعد از عقد. مدت کمی بعد از عقدمون دوست پسره قبلیم به بهانه دلتنگی و... کلی التماس کرد و حتی تهدید به خودکشی کرد که پیشش برم... منم کاری کردم که نباید میکردم، ولی تو همه لحظاتش پشیماتی و شرمندگی آزارم می داد، ولی دلم براش سوخت. الانم به دلایلی سرطان گرفته افتاده گوشه خونه. الان عذاب وجدان یک لحظه ولم نمیکند. با وجود اینکه حتی دیگه بهش پیام نمیدم. چیکار کنم؟ خدا منو می بخشه؟؟ حتی اگه همسرم خبر نداره؟؟ بهش حقیقتو بگم که از این عذاب وجدان راحت بشم؟ پاسخ: ما هم مانند شما بسیار متاسفیم که مرتکب چنین اشتباه بزرگی شدید که به نوعی خیانت به همسرتان محسوب می شود. و علاوه بر این بسیار متاسف شدیم که شما سالها چنین ارتباطی را پیش از ازدواج داشتید! قطعا رابطه سه ساله شما اشتباه و غلط بوده و قطعا بازگشت به این ارتباط آن هم پس از ازدواج، خطایی بزرگتر! هر چند به نظر می رسد که از کرده خود پشیمان باشید، اما باز هم ما تأکید می کنیم که به رفتار زشت و دور از شأن و منزلت خود بیاندیشید، از درگاه خدای بزرگ و مهربان طلب مغفرت کنید و با این توبه هرگز حتی فکر تکرار چنین اشتباهی را به ذهن خود راه ندهید. خداوند، بخشنده و بخشایشگر است و خود فرموده است که توبه کنندگان را خواهد بخشید. با همه این اوصاف، اعتراف به چنین خطایی نزد همسرتان، اصلا توصیه نمی شود و اکیدا شما را از چنین کاری برحذر می داریم. به تجربه ثابت شده است که برملا شدن یا برملا کردن چنین روابطی بین همسران، هیچگاه نتیجه مطلوبی نداشته است و همواره اثرات تخریبی آن بر دو طرف و بر زندگی مشترک بیش از آن است که وجدان شما را آرام نماید. ضمنا به لحاظ شرعی هم طبق استفتا از دفاتر مراجع تقلید نباید این مطلب را برای همسرتان بازگو کنید: استفتاء: «آیا خانم شوهرداری که زنای محصنه کرده و اکنون از رفتارش پشیمان شده، لازم است که جهت تکمیل توبه خود از همسرش هم حلالیت بطلبد؟» دفتر آیت الله مکارم شیرازی: این خانم فقط میان خود و خداوند توبه کند و به هیچ وجه نباید با همسرش در میان بگذارد. البته به خاطر حقی که از همسرش ضایع کرده، به او محبت کند و برای وی استغفار نماید (پرسش تلفنی از دفتر معظم) دفتر آیت الله سیستانی: از درگاه الهی طلب بخشش و توبه نماید و نباید این موضوع را با همسرش در میان بگذارد. (پرسش تلفنی از دفتر معظم له) بر چه اساسی در زنای محصنه، حتی اگر طرفین توبه کنند باز هم بر یکدیگر حرام ابدی می باشند؟ بنابر کدام آیه قرآن یا دلیل عقلانی وقتی کسی بعد از زنا با زن شوهردار، توبه می کند و بر آن می ماند، ازدواجش با همان زن که از شوهرش طلاق گرفته حرام است؟ خدا بر این گناه بزرگ جای بخشش گذاشته چگونه بنده خدا آن را نمی بخشد؟! (اشاره بر توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمینی)، ج 2، ص 471، مسئله 2401،2402،2403)؛ لطفاً مرا قانع کنید. خانواده به عنوان یکی از موضوعات مهم احکام اجتماعی اسلام، بسیار مورد توجه و تأکید آیات و روایات بوده است. خانواده از معدود مسائل اجتماعی است که جزئیات بسیاری از آن در اسلام مطرح شده است که برخی برای شکل گیری، برخی برای استحکام و برخی دیگر برای جلوگیری از فروپاشی این مهم می باشد. خانواده به عنوان یکی از موضوعات مهم احکام اجتماعی اسلام، بسیار مورد توجه و تأکید آیات و روایات بوده است. خانواده از معدود مسائل اجتماعی است که جزئیات بسیاری از آن در اسلام مطرح شده است که برخی برای شکل گیری، برخی برای استحکام و برخی دیگر برای جلوگیری از فروپاشی این مهم می باشد. هر خیانتی ناپسند است امّا زمانی که در بنیان خانواده قرار گیرد، زشتی دو صد چندان خواهد داشت که آسیب های فردی و اجتماعی بسیاری را به دنبال دارد. در مورد زنای محصنه (زن شوهردار) نکاتی وجود دارد که در ذیل بدان می پردازیم: حکم زنای محصنه، سنگسار است. بحث سنگسار در زمانی است که ماجرای زنا علنی شده و چهار شاهد (با شرایط سختی که وجود دارد) بر این موضوع شهادت دهند و یا این که یکی از طرفین در پیش قاضی، بر این امر اقرار کنند. اما حکم دیگری در این موضوع وجود دارد و در هر صورت باید اجرا شود؛ چه در صورت اثبات زنا در دادگاه و چه در غیر آن: «زن شوهردار اگر زنا دهد، به مرد زنا کننده حرام ابدی می شود. مخاطب این حکم عموماً دو طرف زنا می باشند و کم اتفاق می افتد که به حکم قضایی منجر شود؛ زیرا عموماً این عمل تنها میان خود طرفین باقی مانده و کسی از آن اطلاع پیدا نمی کند، آنها خود باید به این وظیفه عمل کرده و در مقابل خداوند جواب دهند و نمی توان از نظام قضائی کشور انتظار داشت که این حکم را جز در موارد اثبات در دادگاه، اجرایی کند. حرام ابدی بودن یک مرد و یک زن، تنها در فرض زنا نیست؛ بلکه حتی ازدواج با فرض رسیدن خبر اشتباه مرگ شوهر زن و مشخص شدن اشتباه، آن زن با مردی که جدیداً با او ازدواج کرده حرام ابدی می شود با آن که هیچ کدام گناهی انجام نداده اند. امام باقرعلیه الاسلام:«زمانی که به زنی، خبر فوت شوهرش را بدهند و یا این که خبر دهند شوهرش او را طلاق داده و این زن عدّه نگه داشته و ازدواج مجدّدی کند اما (بطلان خبر روشن شده و)شوهر اول بیاید، او بر مرد دوم مقدم بوده (و زن از شوهر دوم جدا شده) ... و مرد دوم هرگز نمی تواند با او ازدواج کند». روایات دیگری نیز بر این مطلب دلالت دارند. در این که ازدواج(و نزدیکی) در زمان عده نیز موجب حرمت ابدی می شود یا نه، میان فقها اختلافاتی است که البته عموم آنها حکم به حرمت ابدی داده اند و روایاتی نیز در این باب وجود دارد: امام باقرعلیه الاسلام:«زنی که در عده شوهر خود می باشد و در این زمان با مرد دیگری ازدواج کرد، این دو به یکدیگر حرام ابدی می شوند حال عالم به حکم باشد و یا جاهل ... » روایات دیگری نیز در این زمینه وجود دارند. منبع: اسلام کوئیست شهر سوال