چکناواریان در جشنواره موسیقی فجر قرار است برای نخستین بار رهبری ارکستر ملی ایران به دستان لوریس چکناواریان به عنوان رهبر میهمان سپرده شود. شاید اگر بخواهیم اجراهای این هنرمند جهانی را در یک کلمه خلاصه کنیم آن کلمه واژه «ایران» باشد. فراوری:سمیه رمضان ماهی - بخش هنری تبیان شاید اگر چاکناواریان را از نوابغ و بزرگان عصر حاضر در عرصه موسیقی بدانیم حرفی به بیراه نگفته باشیم. چاکناواریان که تجربه تحصیل در کشورهای اروپایی همچون اتریش، وین، سالزبورگ،و میشیگان امریکا را در کارنامه خود دارد، همواره دلبسته ایران و ایرانی است. این هنرمند شهیر ارمنی، در سال 51 به رهبری ارکستر اپرای ایران منصوب شد و علاوه بر کار در این زمینه، در فعالیتهای موسیقی در عرصه فیلم و سینما نیز خوش درخشید: موسیقی فیلم هایی چون تنگسیر امیر نادری،من ایران را دوست دارم خسرو سینایی،پرتو یک حماسه منوچهر طیاب، بیتا هژیر داریوش و بشارت منجی نادر طالب زاده از جمله آثار چکناوریان در حوزه موسیقی فیلم است. واسط دهه هفتاد او به ایران آمد و به عنوان رهبر مهمان اجراهای فراوانی را با ارکستر سمفونیک تهران داشت و دوره رهبری او بر این ارکستر از جمله دوره های پرفروغ ارکستر سمفونیک تهران به شمار می رفت. چکناوریان با برخی از خوانندگان هم اجراهایی را رهبری کرد که از جمله آنها می توان به اجرایی با شهرام ناظری از مجموعه آثار این خواننده در سالن میلاد نمایشگاه بین المللی و اجرایی با سیدعبدالحسین مختاباددر تالار وحدت و فرهنگسرای بهمن اشاره کرد. چاکناواریان مدتی هم رهبری ارکستر مجلسی رودکی را عهده دار شد. استاد چکناواریان هم اکنون در ارمنستان زندگی می کند اما در عرصه موسیقی، فعالیت های وی در ایران همچنان ادامه دارد. از جمله به مناسبت دهه فجر، او نیز برنامه هایی را در عرصه موسیقی فجر دنبال می کند. چکناواریان با اشاره به حضورش در ایران در ایام دهه فجر که اتفاق مبارکی شد تا باعث حضورش در این دوره از جشنواره باشد گفت: «از من دعوت شد تا به عنوان رهبر مهمان ارکستر ملی ایران که زیر نظر استاد فرهاد فخرالدینی است در جشنواره موسیقی حضورداشته باشم و من نیز باکمال میل این دعوت را پذیرفتم. در این اجرا قطعاتی از ساخته های خودم را روی صحنه می برم. اجرا را با قطعه ای که برای «ایران» ساخته ام آغاز می کنم و پس ازآن «آرارات سوئیت» که داستان فرود آمدن کشتی حضرت نوح بر کوه آرارات را روایت می کند اجرا می کنم. در پایان نیز قطعه ای با عنوان «سلام» که برای نخستین بار اجرا می شود درباره سلام دوستی به همه مردم دنیا که به سفارش وزیر مسکن، آقای آخوندی نوشته شده است را اجرا خواهم کرد.» وی در پاسخ به اینکه اجرایش را به چه کسی تقدیم می کند گفت: «اگر قرار باشد اجرایم را به کسی یا چیزی تقدیم کنم، آن چیز جز ایران بزرگ، در همه اعصار و قرون، چه گذشته و چه آینده نخواهد بود.» بالا رفتن تعداد اجراهای ارکسترهای مختلف در جشنواره را حاصل بالا رفتن کیفیت موسیقی ارکستری ایران و نیز تمایل ذائقه موسیقایی ایرانی به موسیقی ارکستری می داند و می گوید: «مردم هنگامی که به اجرای کنسرت ارکستری می آیند نگاه نمی کنند که این گروه از کدام کشور و فرهنگ است و کار باکیفیت انتظار دارند و این هشداری برای گروه های ارکستری ماست که باید با بالا بردن کیفیت اجرای خود در سطح جهانی، نیاز جامعه به موسیقی کلاسیک را تأمین کنند. همه دنیا یک ملت هستند و مردم با اینکه یک کنسرت توسط چه گروهی اجرا می شود کاری ندارند. مردم کار باکیفیت می خواهند. موسیقی در هر نوع خود زبان خداوند است و به هیچ فرهنگ و ملتی تعلق ندارد. موسیقی سنتی ما ویژگی های خاص خودش را دارد. به قول مرحوم خالقی، مردم ما موسیقی را به تنهایی دنبال نمی کنند و باید این موسیقی همراه با شعر باشد، در کنار این نوع از موسیقی ما، موسیقی ارکستری هم وجود دارد که شامل 99 درصد علم و یک درصد هنر است.» منابع:ایران همشهری انلاین