تــوسـل پناه عوالــــــم ، به جسمــــــــم روان خدیو جهان ، مظهــــــــر لامكـــــــــان امام همــــــه خـــــاك و افلاكیــــــــان علی بن موسی الرضا ، ز بند گــــــران به حق جــــــوادت نجاتــــــــم بـــــده تو فیاض جودی و فضــــل كــــــــرم ولی خدائــی و گـــــــــردون خـــــــــدم رها كن مـــــرا از كمنــــد ستـــــــــم تو مشكل گشایــــــــی و آرام جـــــــــان به حق جــــوادت نجاتـــــــــم بــــــــده به دربــــار لطفــــــت پناهنــــــده‌ام تو فرمانــروایی و مـــــن بنـــــــــده‌ام گناهم زیاد اســت و شرمنــــــــده‌ام ندارم به دل ، صبر و تاب و تــــــــوان به حق جــــوادت ثباتــــــــم بـــــــــده تو یار غریبـــــی و بنـــــده نــــــــواز به رویم در رحمــت كـــــــــــن فـــــــــراز امانم بده ، كن مـــــــرا سرفـــــــــراز از آن گنـــدم خـــــــــــال لعــــــــل روان به حق جــــوادت زكاتــــــــم بـــــــــده ز بار گنه ، روز من چون شب است در آن لحظه و دم كه جان بر لب اســـت چو مرغ صبایم به تاب و تب اســـت ندارم به كـــف ، زاده ره ، ناتــــــــوان به حق جوادت براتــــــــــم بــــــــــده علی بن موسی ، رضای خــــــــــدا به نزد خداونــــد كــــــــن التجـــــــــــا كه دارم بســــــی آرزو در مــــــــلا كه بینم رخ ماه صاحــــــب زمــــــــــان به حق جـــــوادت حیاتــــــم بــــــــده