درس زندگی از سیره عملی حضرت رضا(ع) / سری دوم چیزی از امام رضا علیه‏السلام به یاد ندارم، مگر اینکه او را می‏دیدم که با عود هندی روغنی بخور می‏کرد و پس از آن، گلاب و مشک استعمال می‏کرد. برخورد با فرزند کاتب امام رضا علیه‏السلام می‏گوید: امام رضا علیه‏السلام فرزند خود امام محمدتقی علیه‏السلام را در حالی که کودکی بیش در مدینه نبود، جز با کنیه‏اش یاد نمی‏کرد و می‏فرمود: «پسرم ابوجعفر علیه‏السلام به من این چنین نوشته»، و او را با تعظیم، مخاطب قرار داده و در نهایت بلاغت و زیبایی، جواب نامه‏هایش را می‏داد. [عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 266.] . بوی خوش صولی می‏گوید: چیزی از امام رضا علیه‏السلام به یاد ندارم، مگر اینکه او را می‏دیدم که با عود هندی روغنی بخور می‏کرد و پس از آن، گلاب و مشک استعمال می‏کرد. [مکارم الاخلاق، ص 40.] . بهترین و بدترین مردم علی بن شعیب، یکی از شاگردان با استعداد و لایق امام رضا علیه‏السلام می‏گوید: روزی به دیدار امام رضا علیه‏السلام رفتم. از من پرسیدند: یا علی! چه کسی از نظر زندگی بهترین مردم است؟ جواب دادم: ای سرور و آقای من! شما به این مطلب داناترید. بعد از آن، خود حضرت فرمودند: کسی که زندگی دیگران از ناحیه او نیکو می‏شود . و سپس ادامه دادند: می‏دانی چه کسی از نظر زندگی از همه مردم بدتر است؟ و خودشان پاسخ فرمودند: کسی که دیگران از زندگی او بهره‏ای ندارند. [عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 90.] به نام خدا ابن‏شعبه حرانی می‏گوید: امام رضا علیه‏السلام هر وقت می‏خواست که نیازمندی‏هایش به یادش بیاید، این چنین می‏نوشت «بسم الله الرحمن الرحیم. انشاء الله به خاطر می‏آورم...». سپس هر چه را می‏خواست می‏نوشت. [تحف العقول، ص 443.] . پس از نماز فرمانده مأموران مأمون می‏گوید: امام رضا علیه‏السلام هنگامی که صبح می‏کرد، نماز را می‏خواند و پس از سلام، در جایگاه نماز می‏نشست و به تسبیح و حمد و تکبیر و تهلیل خداوند مشغول می‏شد و به پیامبر و آل او صلوات می‏فرستاد تا اینکه خورشید طلوع می‏کرد. [بحارالانوار، ج 49، ص 92] . تربت سیدالشهداء شخصی از شیعیان از زیارت سیدالشهداء علیه‏السلام برگشته بود و خدمت امام رضا علیه‏السلام رسیده و مقداری از تربت جدش حسین علیه‏السلام را برای آن حضرت آورده بود. هنگامی که امام رضا علیه‏السلام تربت جدش سیدالشهداء علیه‏السلام را دید، بسیار گریست . [همان منبع، ج 101، ص 131] . تلاوت قرآن امام رضا علیه‏السلام در هر سه روز، یک بار تمام قرآن را تلاوت می‏کردند و می‏فرمودند: اگر خواسته باشم که در کمتر از سه روز قرآن را ختم کنم، می‏توانم، ولی هیچ آیه‏ای را نخواندم، مگر اینکه در معنی آن اندیشیدم و درباره‏ی این که آن آیه در چه موضوع و در چه وقت نازل شده، فکر کردم. از این رو، هر سه روز، همه قرآن را تلاوت می‏کنم. [مناقب آل ابی‏طالب، ج 4، ص 369] . بخش حریم رضوی