برنامه‌های جدید اینتل حتما عبارت «بستن کیس» را شنیده‌اید. عبارتی که سال‌ها پیش وارد فرهنگ لغات کاربران کامپیوتر شد. وقتی قصد خرید یک کامیپوتر جدید داشتیم، اول از همه به انتخاب قطعات فکر می‌کردیم. پیش از هرچیز به سی‌پی‌یو فکر می‌کردیم و بعد سراغ انتخاب مادربورد مناسب می‌رفتیم. سپس رم، کارت گرافیک و… در پایان هم باید یک کیس زیبا و دوست‌داشتنی انتخاب می‌کردیم و اینطور بود که یک کیس خوب می‌بستیم. اما انگار این دوران در حال به پایان رسیدن است. چرا که اینتل قصد دارد سیاست جدیدی برای تولید پردازشگرهایش در پیش بگیرد. بر اساس گزارش های رسیده، اینتل قصد دارد تا سال 2014 سی پی یو را به برد اصلی (مادربورد) متصل کند و در واقع کامیپوترهای ما بیشتر به صورت آماده وارد بازار می شوند و دیگر نمی توان به راحتی قطعات مورد نظر را سر هم کرد. چیزی شبیه به اتفاقی که روی تلفن ها و تبلت های فعلی رخ می دهد. در واقع این گزارش می گوید اینتل قصد دارد طراحی سوکت ها را از پردازشگرها حذف کند و با این حساب دیگر نمی توان به راحتی یک سی پی یو مجزا خرید و آن را روی مادربورد نصب کرد. نمی توان با قطعیت گفت اینتل می خواهد تمام بازار را به این سو حرکت بدهد. این گزارش هنوز توسط خود این شرکت تایید نشده و این احتمال وجود دارد که حتی با وجود این برنامه، کار تولید پردازشگرهای مجزا به صورت محدود تر ادامه پیدا کند. می دانیم که بازار کامپیوترهای دسکتاپ و بستن کیس دیگر رونق سابق را ندارد. اینتل هم به خوبی این موضوع را می داند و حالا مشغول تغییر استراتژی به سوی بازارهای جدید است. می دانیم که اپل می خواهد ساخت تراشه های آیفون و آیپد و آیپاد را از سامسونگ به سایر کمپانی ها منتقل کند. ولی جا به جایی حجم تولیدی با این مقیاس و تکنولوژی سطح بالا کار آسانی نیست. اگر نگاهی از نزدیک به این امر بیندازیم این کار حداقل 12 تا 18 ماه زمان خواهد برد و تا سال 2014 تولید تجاری در مقیاس انبوه میسر نخواهد بود. انتخاب های اپل نیز محدود هستند. در اصل تنها دو کمپانی -غیر از سامسونگ- می توان یافت که اپل قادر است به سمت آنها گرایش پیدا کند. یکی TSMC که می تواند خدمات تولید تراشه های اپل را به جای سامسونگ ارائه کند، و دومی اینتل که به ساختن پردازنده های اختصاصی برای آیپد و آیفون ابراز تمایل کرده. بر اساس گزارش های رسیده، اینتل قصد دارد تا سال 2014 سی پی یو را به برد اصلی (مادربورد) متصل کند و در واقع کامیپوترهای ما بیشتر به صورت آماده وارد بازار می شوند و دیگر نمی توان به راحتی قطعات مورد نظر را سر هم کرد. چیزی شبیه به اتفاقی که روی تلفن ها و تبلت های فعلی رخ می دهد در مورد پیشنهاد ساخت پردازنده اختصاصی توسط اینتل باید گفت که پلتفرم iOS اپل به شدت به ARM وابسته است و از این رو کوچ به تراشه های اینتل سخت خواهد بود. اینجا است که TSMC وارد بازی می شود؛ گفته شده که کمپانی تایوانی در سال 2014 قادر به تولید تراشه ها برای اپل خواهد شد، این کمپانی هم اکنون نیز در حال کار بر روی تولید در مقیاس 20 نانومتری است. اما ایجاد ظرفیت برای تولید تراشه های اپل 1 تا 3 میلیارد دلار سرمایه گذاری می خواهد که اتفاقا با توجه به اندوخته نقدی اپل، امکان سرمایه گذاری مشترک را فراهم می نماید و برای اپل فرصت خوبی است. یک احتمال سوم -و البته کم رنگ- هم وجود دارد و آن کمپانی Global Foundries است که هم اکنون با ARM مشغول همکاری برای تولید تراشه های 20 نانومتری بر مبنای طراحی های مرجع ARM است. احتمال اینکه اپل با سرمایه گذاری در این رابطه نو پا به ساختن کارخانه های مشترک برای تولید تراشه ها بپردازد هم هست، ولی اینتل و TSMC گزینه های محتمل تری هستند. راه آخر هم این است که اپل روی به مدل عمودی بیاورد و کارخانه های تولید تراشه خودش را بر پا کند که البته این خیلی بعید است زیرا الگوی اپل در دوران موفق اخیر، انجام طراحی های سخت افزاری و نرم افزاری در خانه و سپردن تولید آنها به شرکای سخت افزاری بوده و انتظار می رود این روند ادامه یابد. شنیده ها حاکی از شروع تولید چیپ های اپل در مقطعی از سال 2013 توسط TSMC هستند ولی مشکل اینجا است که تولید چیپ های اپل می تواند بخش زیادی از ظرفیت این کمپانی را اشغال کرده و باعث نگرانی سایر مشتریان از قبیل کوالکوم، انویدیا، Broadcom و آلتریا شود. اپل با موفقیت توانست از فرآیند 45 نانومتری به 32 نانومتری کوچ کند و شنیده ها حاکی از انجام تست های اولیه بر روی فرآیند 28 نانومتری در کارخانه های TSMC هستند، بخشی که انویدیا و کوالکوم هم در آن از خدمات تولیدی TSMC استفاده می کنند. شایعه دیگری هم شنیده شده که حکایت از مذاکرات اپل و اینتل در زمینه تولید تراشه دستگاه های مبتنی بر iOS دارد. بر اساس این شنیده ها، اپل در صورتی که اینتل با تولید تراشه ARM برای آیفون موافقت کند حاضر به استفاده از تراشه های اینتل با معماری X86 در آیپد بعدی خواهد شد. البته باورش سخت است که اپل بخواهد یکی از محصولات پست پی سی خود را از بقیه جدا کرده و تراشه X86 در آن به کار گیرد. ولی داشتن یک شریک کهنه کار مثل اینتل قطعاً می تواند باعث دلگرمی اپل و اطمینان از تولید کافی تراشه برای بقیه محصولاتش شود. شنیده ها حاکی از شروع تولید چیپ های اپل در مقطعی از سال 2013 توسط TSMC هستند ولی مشکل اینجا است که تولید چیپ های اپل می تواند بخش زیادی از ظرفیت این کمپانی را اشغال کرده و باعث نگرانی سایر مشتریان از قبیل کوالکوم، انویدیا،Broadcom و آلتریا شود البته اینتل همیشه گفته که قصد ندارد تبدیل به یک کمپانی ارائه کننده خدمات تولیدی شود و جایگاه خود را به این رتبه تنزل نمی دهد ولی در عین حال روابط استراتژیک برای پروژه های تولید انبوه را لحاظ خواهد کرد که رابطه با اپل به عنوان یک مشتری بزرگ، از این جمله است. هر چند اپل سرمایه گذاری های سنگینی برای بومی سازی طراحی چیپ های خانواده A6 انجام داده و هسته های پردازشی آنها در انحصار اپل هستند، ولی باید دید آیا ظرفیت های عمده صنعت تولید تراشه که محدود به اینتل، سامسونگ و TSMC به عنوان تولیدکنندگان بزرگ هستند، باعث تن دادن به استفاده از پردازنده اینتل در آیپد خواهد شد یا خیر. قطعاً تولیدکننده (های) بعدی تراشه های اپل هر شرکتی که باشد (باشند)، در درجه اول اهمیت، اپل از کیفیت ساخت آنها و بهره وری خوب در زمینه مصرف انرژی کسب اطمینان خواهد کرد. از طرف دیگر پیش تر شایعاتی درباره احتمال استفاده اپل از ARM در کامپیوترهای آینده اش را داشتیم. آیا اپل معماری ARM را به تمام دستگاه های تولیدی خود تسری می دهد یا اینکه اینتل با تکیه بر ظرفیت تولید خود آیگجت های اپل را فتح می کند؟ فرآوری: فاطمه مجدآبادی بخش دانش و زندگی تبیان برگرفته از نارنجی