شاخص‌های یک مبلغ خوب مبلّغ باید با توجه به وضعیت مردم و مخاطب خود سخنرانی‌هایش را تنظیم کند و به لحاظ علمی به گونه‌ای صحبت کند که در خور فهم نوجوانان و جوانان باشد. آیت‌الله سیدمحمود مجد، مدیر حوزه علمیه باقرالعلوم(ع) و استاد دانشگاه‌های شهید بهشتی و صنعتی امیرکبیر است. وی 6 سال از محضر آیت‌الله العظمی بروجردی بهره برد و درس خارج فقه این مرجع بزرگ تقلید را بالاترین درس در تاریخ حوزه علمیه می‌داند. در ادامه بخش‏هایی از گفت‌وگوی این استاد حوزه درباره شاخصه‌های یک مبلغ خوب تقدیم خوانندگان گرامی می‌شود: مبلغان باید به روز باشند و کلام روز را بازگو کنند جذب جوانان به مسجد شیوه خاصی را می‌طلبد، همچنان که بخشی از عوامل جذب جوانان به مسجد به نوع رفتار فرد مبلّغ و هیئت امنای مساجد باز می‌گردد. مبلّغ باید با توجه به وضعیت مردم و مخاطب خود سخنرانی‌هایش را تنظیم کند و به لحاظ علمی به گونه‌ای صحبت کند که در خور فهم نوجوانان و جوانان باشد لذا از جمله اموری که مطرح می‌شود آن است که نیاز روز و از مسائل مبتلابه افراد باشد نه اینکه مسائل تاریخی و قدیمی که عموما از حوصله جوان و نوجوان خارج است در مساجد بیان شوند چراکه این موضوع در جذب جوانان بسیار موثر است. همچنین اخلاق شخص مبلغ و نوع برخورد او، میزان مشارکت جوانان در امور مساجد و دادن مسئولیت به آنها از عوامل جذب افراد به مسجد است و اگر مسئولیتی به آنها نداده و فقط بخواهیم که جوانان مطیع باشند جذب مسجد نخواهند شد از این رو سپردن مسئولیت برخی از امور، موجب شوق حضور جوان در صحن مسجد خواهد شد. خیلی هم نباید سخت‌گیر بود و به ظاهر جوانان ـ مثل مدل مو و شیوه لباس پوشیدن ـ اشکال گرفت، چرا که مسجد مانند یک درمانگاه یا یک بیمارستان است اما با این تفاوت که بیمارستان محل برطرف کردن بیماری‌های جسمی است و مسجد مداوای روح و روان مردم جامعه را برعهده دارد. لذا یک جوان پاک و متقی باید به مسجد بیاید اما یک جوان منحرف بیشتر نیاز دارد تا در فضای مسجد قرار گیرد، او بیمار است و باید اصلاح شود. از این رو به عقیده بنده، برخورد امروز جامعه ما با این جوان‌ها، صحیح نیست و مبلغان باید بیشتر این قشر را تحویل بگیرند تا در نهایت، آنها جذب مسجد شده و در زندگی خویش تغییر رویه دهند. بنابراین امام جماعت و هیئت امنا نباید نسبت به نوجوانان و جوانان سختگیری کنند و نباید انتظار داشت که یک فرد جوان، همانند یک فرد مسن و پیر، یک جا کز کند و به یاد گرفتاری‌هایش بیفتد. از این رو سخت‌گیری نسبت به نسل جوان موجب فراری دادن آنها از مساجد خواهد شد. استفاده از ابزار تشویق، برگزاری مسابقات جذاب و اهدای جوایز جذاب نیز از دیگر گام‌های جذب جوانان به مساجد است. مادران، اوقات فراغت کودکانشان را هدفمند کنند هر هجمه و هر اقدامی که از طریق فساد وارد می‌شود باید متناسب با خود آن پاسخ داده شود. اساسا وقتی واکسن ضد یک بیماری به افراد تزریق می‌شود در واقع آن واکسن حاوی ویروس ضعیف‌شده همان بیماری است لذا با هر ویروس و میکروبی باید با چیزی از جنس خود آن مبارزه کرد. اگر از طریق ماهواره، رسانه‌ها، فیلم‌ها و بازی‌های رایانه‌ای وارد شدند ما نیز باید از همان جهت وارد شویم. ما باید بازی‌های رایانه‌ای جهت‌دهنده با کیفیت مناسب تولید و ارائه کنیم، نه اینکه صرفاً سرگرم‌کننده باشد! اشتباه است که بگوییم اوقات فراغت بچه‌ها را پر کنیم باید جهت حرکت فرزندانمان را مشخص کنیم. در حال حاضر بازی‌های رایانه‌ای بسیاری ساخته و وارد بازار شده‌اند و متاسفانه مادران ما برای اینکه فرزندش را ساکت کند او را با این بازی‌ها سرگرم می‌کند و به طور جدّ ما باید از حرکت‌های بی‌هدف و بدون جهت خودداری کنیم. تبلیغ دین نباید محصور در مساجد باشد اولین دانشگاه و پرورشگاه، خانه است! اگر پدر و مادر اهل نماز و رعایت حریم الهی باشند فرزندانشان نیز همان مسیر را طی خواهند کرد و به اعتقاد بنده تنها چیزی که می‌تواند تبلیغات بیگانگان را خنثی کند این است که مانع حضور جوانان در عرصه‌های مختلف نباشیم، امروز، می‌بینیم مسیحیان، کتاب مسیحیت و کتاب‌های تبلیغی را در منازل می‌آورند چرا ما نباید این کار را انجام دهیم؟! چرا باید تبلیغات ما محصور در مساجد باشد، در حالی که فقط یک عده از افراد مۆمن به مسجد می‌آیند و اگر هم بخواهیم با فسادی که از جانب بیگانگان به جوانان القا می‌شود مبارزه کنیم باید تبلیغات دین را به فضای بیرون مساجد و در متن جامعه وارد کرد. یکی از عوامل موثر آشنا ساختن افراد با حداقل‌های دین این است که به بهانه‌های مختلف جوانان را با مساجد مرتبط کنند . وقتی جوان و یا نوجوانی به بهانه‌های مختلف وارد مسجد می‌شود باید به آنها بها داده و به مسجد علاقه‌مندشان کرد و نیازمندی‌های مسائل خارج از فضای مسجد را با مساجد گره زد و امتیازی برای او قائل شد. خاطره‌ای از زهد و تقوای امام(ره) خاطره خوشی از اخلاق امام(ره) دارم. به دلیل اینکه خانه ما نزدیک خانه امام(ره) بود، بسیار در راه با امام(ره) برخورد می‌کردیم. مشکلی که داشتم این بود که وقتی امام(ره) می‌آمد قبل از اینکه من سلام کنم ایشان سلام می‌داد خیلی خجالت می‌کشیدم که من که یک طلبه‌ هستم چرا در دادن سلام تاخیر می‌کنم تا امام(ره) همواره در دادن سلام بر من پیشی بگیرد. این مسئله مرا ناراحت کرده بود چراکه حضرت امام(ره) اصلا فرصتی به ما نمی‌داد تا در سلام کردن مقدم شویم. وقتی این موضوع را با رفقا در میان گذاشتم همه همین موضوع را مطرح کردند یعنی اخلاق امام(ره) این بود که وقتی به جایی وارد می‌شد قبل از اینکه دیگران سلام کنند ایشان سلام می‌کرد. خاطره دیگر اینکه؛ عموی من که روحانی دماوند بود به قم آمد و چون منزل ما نزدیک خانه امام(ره) بود، رفت و آمد بسیاری را با امام(ره) داشتیم و از نظر فعالیت‌های سیاسی نیز در خط فکری ایشان بودیم. عموی بنده گفت: یک وقتی از امام بگیرید که من سوالی از ایشان دارم. آن زمان هم دوران مبارزه علیه شاه بود. من رفتم آنجا تا از آقای شیخ صادق خلخالی در بیت امام قرار ملاقاتی را هماهنگ کنم. در زمان ملاقات ما با امام(ره) حدودا صد نفر بودیم عمویم از امام سوال کرد که شما فرموده‌اید : تقیه حرام است، آیا این حکم است یا فتوا؟ که اگر فتوا باشد مقلدان شما باید از آن اطاعت کنند و اگر حکم باشد همه باید آن را رعایت کنند. کدام مدنظر شماست؟ امام(ره) فرمودند فعلا فتواست اما در آینده تبدیل به حکم می‌شود. منبع: خبرگزاری فارس تهیه و تنظیم: عبداله فربود، گروه حوزه علمیه تبیان