ازدواج به وصال نرسیده زوج درگیر ازدواج به وصال نرسیده یا بدون رابطه ی جنسی، هرگز قادر به مقاربت نبوده و معمولا در مورد تمایلات جنسی کم اطلاع ومهار شده می باشند. احساس گناه، شرم، یا بی کفایتی آن ها تحت تاثیر مشکلاتشان افزایش می یابد و احتیاج به جستن کمک و در عین حال نیاز به پنهان نگاه داشتن موضوع ، آنها را در موقعیت ناراحت کننده ای قرار می دهد. امیر و سپیده، سه سال است که ازدواج کرده اند؛ اما با گذشت این مدت، سپیده هنوز دوشیزه است. آنان همیشه در تلاش های خود، برای برقراری رابطه ی جنسی ناموفق بودند و نتوانسته اند آمیزش جنسی کاملی را تجربه کنند. سپیده اظهار می کند، معاشقه های طولانی، نهایت رفتار جنسی آنهاست و این رابطه هرگز به دخول نینجامیده است. او می گوید: من وهمسرم از یک خانواده بسیار مذهبی متعصبی هستیم، هر دوی ما خاطرات خوشایندی از دوران کودکی و نوجوانی خود نداریم تا آنجایی که یادمان می آید همیشه والدین مان، از ارتباط ما با جنس مخالف، ممانعت کرده اند و حتی گاها برای پیشگیری از خطرات احتمالی، به ترساندن ما متوسل می شدند و از باب مذهب وارد می شدند و مدام در گوش مان می خواندند که این گونه ارتباطات گناه بزرگی است و .... تصور سپیده از رابطه ی جنسی بسیار مخدوش است، تا بدان جایی که حتی از لمس آلت جنسی همسرش اکراه دارد. او بیان می کند این حالت به قدری در او تنفرانگیز است که اندیشه ی صرف به رابطه ی جنسی هم، باعث تشویش خاطر و اضطرابش می شود. سوالات پزشک، اگر در مورد مسائل جنسی باشد، نه تنها باعث می شود زوج دارای مشکل، احساس راحتی کنند، بلکه می تواند به عنوان دروازه ی ورودی قلمداد شود که به تدریج می توان در جهت بحث راجع به مشکل پیش برد و برای حل مساله زن و شوهر بدون رودربایستی گام برداشت امیر هم به مانند سپیده، چنین تصوراتی دارد او احساس می کند اگر با یک زن، تجربه ی جنسی داشته باشد، نه تنها مرتکب گناه نابخشودنی شده است بلکه به او تجاوز هم کرده است. جالب است بدانید که هیچ یک از آنان، اندک اطلاعاتی در مورد اندام تناسلی خود و همسرشان ندارند؛علاوه بر این، ترس و واهمه شدیدی را از عضوهای جنسی خود و شریک جنسی شان ابرازمی کنند. امیر و سپیده هر دو، به این موضوع اذعان دارند که شاید علت مشکل جنسی آنها ، اشتباه والدینشان در تربیت جنسی آنان باشد. *************** داستان زندگی امیر و سپیده، گر چه باور کردنی نیست، اما حقیقتی است که باید صحت و سقم آن را از روان شناسان و متخصصان مسائل جنسی جویا شد. بسیاری از آنان، اظهار می کنند که این قصه های ناراحت کننده و نابهنجار جنسی، نادر نیستند ، چه بسا اکثریت به اتفاق آنان از شرم وجود و ترس از برچسب بی کفایتی سکوت اختیار کرده و در آتش خاموش درون خود می سوزند و دم نمی زند. روان شناسان این گونه ازدواج ها را ، با عبارت ازدواج به وصال نرسیده می شناسند و برای توصیف بیماری ، علت ابتلای برخی از افراد اعم از زن و مرد به این اختلال و راهکارهایی درمانی آن ، حرف های گفتنی و شنیدنی بسیار دارند که در ادامه این یادداشت توجه شما را بدان جلب می نمائیم. زوج درگیر ازدواج به وصال نرسیده یا بدون رابطه ی جنسی، هرگز قادر به مقاربت نبوده و معمولا در مورد تمایلات جنسی کم اطلاع ومهار شده می باشند. احساس گناه، شرم، یا بی کفایتی آن ها تحت تاثیر مشکلاتشان افزایش می یابد و احتیاج به جستن کمک و در عین حال نیاز به پنهان نگاه داشتن موضوع ، آنها را در موقعیت ناراحت کننده ای قرار می دهد. بعضی از زوج ها ماه ها و حتی گاها سال ها پس از ازدواج، با این مشکل مراجعه می کنند. مسترز و جانسون ،اولین متخصصان امور جنسی، یک مورد ازدواج بدون رابطه ی جنسی کامل را که حدود 17 سال طول کشیده بود، گزارش نموده اند. معمولا زوج ها با هم و مستقیما به جستجوی کمک حرفه ای بر نمی آیند. معمولا بهانه ی مراجعه به پزشک، سوال در مورد طرق جلوگیری از بارداری، یا حتی درخواست تحقیق در مورد مساله ناباروری است. گاهی زن ممکن است مساله را در ملاقات با پزشک متخصص زنان به ظاهر با شکایت های مبهم از ناحیه ی تناسلی مطرح نماید و متخصص زنان ممکن است در معاینه متوجه سالم بودن پرده ی بکارت بیمار بشود. در بعضی موارد، زن ممکن است تحت عمل برداشتن پرده ی بکارت قرار گرفته باشد. عمل جراحی معمولا به صورت یک استرس ثانوی، ممکن است سبب افزایش احساس بی کفایتی در زوج گردد. زن ممکن است احساس کند که با او بد رفتاری شده و نقصی در وی به وجود آورده اند و نگرانی شوهر نیز در مورد مردانگی خود بیشتر می شود. برداشتن پرده ی بکارت، معمولا بدون حل مسئله، به وخیم شدن شرایط و افزایش مشکلات فی مابین زوجین منجر می گردد. وقتی مساله روشن شود، غالبا با موفقیت سیر درمان پیش می رود. لازم به ذکر است که طول مدت مساله، اهمیت چندانی در سیر درمان ندارد. سوالات پزشک، اگر در مورد مسائل جنسی باشد، نه تنها باعث می شود زوج دارای مشکل، احساس راحتی کنند، بلکه می تواند به عنوان دروازه ی ورودی قلمداد شود که به تدریج می توان در جهت بحث راجع به مشکل پیش برد و برای حل مساله زن و شوهر بدون رودربایستی گام برداشت. خیلی از این بیماران را، به طور ساده با آموزش در مورد تشریح و فیزیولوژی تناسلی، و با دادن اطلاعات صحیح از جانب یک پزشک می توان کمک کرد علل این وضعیت نابه سامان زوجین، دلایل متعددی دارد: فقدان اطلاعات جنسی، مهارهای جنسی که به وسیله ی والدین و اجتماع تحمل می شود، ناپختگی در هر دو شریک جنسی، وابستگی شدید به خانواده اولیه و مسائل مربوط به همانند سازی جنسی، برابر سازی تمایلات جنسی با گناه و ناپاکی، که هریک می تواند در هر فردی به عنوان یک عامل اصلی در نظر گرفته شود. بسیاری از زن های درگیر با ازدواج بدون رابطه جنسی مفاهیم مسخ شده ای را درمورد مهبل خود دارند. ممکن است ترس از نداشتن سوراخ طبیعی، ترس از بسیار کوچک یا نرم بودن مهبل، یا اشتباه آن با مقعد که به احساس ناپاک بودن آن منجر می گردد، وجود داشته باشد. مرد نیز ممکن است در این برداشت های نادرست سهیم بوده و آلت تناسلی زن را برای خود خطرناک بداند. همچنین ممکن است هر دو طرف نگرش های مسخ شده ای نسبت به آلت تناسلی مرد داشته و آن را به مفهوم اسلحه ی ، بزرگ یا کوچک تصور کنند. خیلی از این بیماران را، به طور ساده با آموزش در مورد تشریح و فیزیولوژی تناسلی، و با دادن اطلاعات صحیح از جانب یک پزشک می توان کمک کرد. هر دو طرف در ازدواج بدون رابطه ی جنسی سهیم هستند و به همین دلیل درگیر شدن هر دو آن ها در معالجه ایده آل است. سکس درمانی زوج با شرکت تیم درمانگر مرکب از یک مرد و یک زن بسیار موثر بوده است. معهذا، سایر انواع درمان مشترک، مشاوره ی زناشوئی، روان درمانی سنتی انفرادی، مشاوره ی یک پزشک خانوادگی حساس، متخصص زنان یا متخصص مجاری ادرای و تناسلی نیز کمک کننده هستند. بخش خانواده ایرانی تبیان