" الهی " الهى ! گل دماغ را معطر كند و گند، دهن را "ابخر"با اینكه كاشته دیگرانند و خارج از ذات ما؛ پس آنچه در خود كاشته‏ایم با ما چه خواهد كرد. الهى ! عمرى كوكو مى‏گفتم و حالا هو هو مى‏گویم. الهى ! پیش از تشنگى آب از چشمه ‏سار مى‏جوشد و تشنه تشنه است و پیش از گرسنگى گندم از كشتزار میروید و گرسنه گرسنه است ؛عشق است كه در همه ساریست ،‏بلكه یكسره جز عشق نیست. الهى ! خوابهاى ما را تبدیل به بیدارى بفرما. الهى ! آنكه سحر ندارد از خود خبر ندارد. الهى ! ذلت و لذت قریب هم، بلكه قرین همند كه ان مع الیسر یسرا، راه رو در رنج تن گنج روان یابد و در این بار گران بار گران. الهى ! آنكه عالم است عامل است این خفته ، صنعتگر است نه دانشور. الهى ! آنكه سرمایه دارد و از آن بهره نمى‏برد از گدا گرفتارتر و بیچاره‏ تر است. الهى ! شكرت كه در لباس دوستانت هستم، مرا در عداد دوستانت‏ بدار. الهى ! در صورت انبیایم داشتى در سیرت آنانم هم بدار. الهى ! عاشق را ترك ما سواى معشوق عین فرض است كه یك دل و دو معشوق ، كذب محض است. الهى ! در "ایاك نستعین" صادقم و در "ایاك نعبد" كاذب نیستم. الهى ! آیه كریمه "الله یتوفى الانفس حین موتها" خواب را شیرین مى‏كند و مرگ را شیرین تر. الهى ! شب پره را، در شب پرواز باشد و مرا نباشد !؟ الهى ! هر چه پیش آمد خوش آمد كه مهمان سفره ی توایم. الهى ! اگر خدا خدا نكنیم چه كنیم و اگر ترك ما سوا نكنیم چه كنیم؟ الهى ! در شگفتم از كسى كه غصه خودش را نمیخورد و غصه روزیش را میخورد. الهى ! فرزانگان گنگ شدند دیوانگان چه بگویند.