قصد وطن و حکم نماز و روزه امام زمان علیه السلام «واما الحوادث الواقعه فارجعوا فیها الی رواة حدیثنا فانهم حجتی علیکم و انا حجت الله علیهم » در حوادثی که پیش می آید، به کسانی مراجعه کنید که حدیث ما را نقل می کنند، بدرستیکه آنها حجت من برشما و من حجت خداوند بر آنها هستم. سئوال: 1- زنی که شوهر می کند و وطن شوهر غیر از وطن اوست، آیا زن می تواند از وطن اصلی خود اعراض نکند و آن را به عنوان وطن خود نگهدارد؟ 2- شوهری که از وطن اصلی خود اعراض نکرده اگرهمسر او به همراهش به آنجا برود که وطن اصلی شوهر است ولی وطن زن نبوده حکم نماز و روزه زن چیست؟ حضرت آیة الله خامنه ای: 1- اشکال ندارد. 2- در فرض سوال بدون قصد اقامه ده روز نماز شکسته و روزه صحیح نیست. حضرت آیة الله تبریزی: 1- اگر احتمال دهد که در آینده ولو برای ماندن در مدتی از سال به آنجا برگردد اعراض محقق نشده و نمازش در آنجا تمام و روزه اش صحیح است. 2- در فرض مزبور نمازش شکسته است و روزه اش صحیح نیست. حضرت آیة الله سیستانی: 1- می تواند. 2- اگر قصد ده روز نکند شکسته است. حضرت آیة الله صافی گلپایگانی: 1- اگر حق سکونت را برای خود قرار نداده و شوهرش اهل شهر دیگر است و او برای زندگی با شوهر به آن شهر رفت آن شهر عرفا وطن او حساب شده واعراض از وطن سابق محسوب است. 2- وطن زن محسوب نمی شود. حضرت آیة الله بهجت: 1- مانعی ندارد باشرایط آن. 2- قصر است (شکسته است) اگر شوهر و به تبع او زن قصد زندگی کردن بخشی از سال را در آنجا ندارند و همچنین قصد اقامه ده روز را نداشته باشد. حضرت آیة الله مکارم شیرازی: 1- هر گاه قصد داشته باشد برای زندگی مستمر به وطن خود بازگردد نمی تواند شوهر را راضی یه این کار کند و نمازش در وطن تمام است. 2- نماز و روزه در وطن سابق شوهر شکسته است. بخش احکام اسلامی تبیان منبع: کتاب "مسائل جدید از دیدگاه علما و مراجع"