یادگار کربلا خاک بقیعت دل جلا، ای یادگار کربلا قدرش فزون تر از طلا، ای یادگار کربلا شمعی شدی در زندگی، روشن نمودی سوختی غم ها کشیدی از بلا، ای یادگار کربلا ای آنکه در کرب و بلا، گفتی به عمه رازها کن راز زینب برملا، ای یادگار کربلا ای همصدای کودکان، همبازی بنت الحسین کی می زنی دل را صلا، ای یادگار کربلا ای آشنا با تشنگی، ای هم صدای العطش دل بردی از اهل ولا، ای یادگار کربلا ای آنکه بین حجره ات، در لحظه های آخرین ذکرت حسین و کربلا، ای یادگار کربلا فطرس به شام ماتمت، آخر چه گوید از غمت چشمش به گریه مبتلا، ای یادگار کربلا ******* یاد دارم که کربلا بودم از غریبی چه ناله ها کردم جسم جدم میان مقتل بود با رقیه چه گریه ها کردم ****** یاد دارم که باب بیمارم خون دل از عدوی کین می خورد خواست جد من کند یاری لیک ناگهان زمین می خورد ****** یاد دارم که در خرابه ی شام بر دلم کوه عقده ها مانده آمدم من مدینه اما وای عمه‌ی من رقیه جا مانده تنظیم: گروه دین و اندیشه تبیان