چند طنز کوتاه از کیومرث منشی زاده: حکیم طنز آور - لذتی که در خواندن هست در نوشتن نیست. تعریف علمی: نوشتن, انتقامی است که نویسنده از خواننده می گیرد. و گرنه آدمیزاد چرا باید روزها و ماه ها و سال ها عمر عزیز خویش را برای تلف کردن وقت عزیز دیگران تلف کند؟ ارشاد العوام: اگر زیاد نوشتن دلیل زیاد فهمیدن بود , خودکار , می شد فهیم الملک. در حالی که همه می دانند نویسنده ی فهمیده ,می شود مطیع الدوله. نتیجه ی گیاه شناسی: کسانی که زیاد می نویسند نه خوانندگان گرامی را دوست می دارند نه درخت ها را. نتیجه ی ریاضیدر سلسله ی G.G.S:کسی که زیاد می نویسد ثابت می کند که کم می خواند. نتیجه ی غیر اخلاقی:نویسندگان از خواندن نفرت دارند: زیرا وقتی را که می شود صرف خواندن کرد صرف نوشتن می کنند. - بدبختی، گربه ی سیاهی است که اگر از در بیرونش کنی خودش را از سر دیوار توی خانه می اندازد. و خوب دیگر مگر تا کجا می شود دیوارها را بالا برد؟ - یکی گفته بود: پسر من شعری گفته است بهتر از شعر سعدی. _گفتند:چه گفته است پسرت؟ جواب داد: پسرم گفته است: سرو قدی میان انجمنی / به که هشتاد سرو در چمنی گفتند مگر سعدی چه گفته است؟ _گفت:سعدی گفته: سرو قدی میان انجمنی / به که هفتاد سرو در چمنی گفتند : و فرض که اقا زاده به شعر سعدی ناخنک هم نزده باشد بفرمایید کجای شعر ایشان بر شعر سعدی رجحان دارد؟ _پدر مهربان با دلخوری گفت : آخر من به شماها که رجحان هشتاد بر هفتاد را درک نمی کنید چه بگویم!!!!! کیومرث منشی زاده شناسنامه ی کیومرث منشی زاده نام: کیومرث نام خانوادگی: منشی زاده نام مستعار:حکیم محل تولد :جیرفت تاریخ تولد:1319 نام فرزندان طبع: سفرنامه ی مرد مالیخو لیایی رنگ پریده خرابات خدا در سال صفر حافظ حافظ تهیه و تنظیم برای تبیان : مهسا رضایی – ادبیات