از امشبی به بعد به عشق محرمت / چله گرفتهام که گُنه کم کنم حسین علیهالسلام
از امشبی به بعد به عشق محرمت چله گرفتهام که گُنه کم کنم حسین علیهالسلام
قلبم قسی شده ز گناهان بی شمار / آیا شود به دست تو پاک از خطا شوم؟
خسته از بار معاصی شدهای بسم الله / ترک معصیت ما چیست؟ حسینی گشتن
هر دری بسته بود جز در پرفیض حسین / کین در خانۀ عشق است که باز است
هرگز به زیر بیرق دشمن نمیرویم/ تا پرچم عزای حسینی کنار ماست
کسی که گشت گرد تو گرد گنه نمیرود /پیرو خط کربلا اهل خطا نمیشود
گرفت دست مرا غرق در گناه حسین / نجات داد و خودش کرد سر به راه حسین
کسی که مستِ عطرِ چای روضهها باشد/ کجا همسفره با کـفر و فریب و ادعا باشد؟
به اشکِ روضه تطهیرم کن ای شاه / که گم کردم میانِ فتنهها راه
چشم گِریان به تو مَحرم به گناهان نَشود/ هر که شُد مَستِ تو آلوده عُصیان نَشود
محرم نیست تنها فصل گریه، عهد بیداریست/ قرارِ ما و اربابم، گذشتن از گنهکاریست
دگر از معصیت شرمنده هستم / دخیلِ توبه بر ششگوشه بستم
بیا با اشک، چشمم شستشو ده / به این آلوده دامن آبرو ده
دلم میخواهد از عصیان بِبُرَّم/ که پاکیزه شوم تا ماهِ ماتم
برای ماه غم آمادهام کن / ز بند نفْس خود آزادهام کن
دلی که خیمهگاه کربلا شد/ زهر آلودگی قطعا رها شد
زمینگیر گناهم، دست من گیر / مرا با اشک روضه کن نمک گیر
گناهانم شده سدّ نگاهم / پناهم ده، که محتاج پناهم
جوانی کردم و غافل شدم، آه! / نشانم ده در این بیراههها، راه
دلم بیمار عصیان است، ارباب! / مرا با اشک روضه زود دریاب
بگیر از من هوای معصیت را / نشانم ده مسیر عاقبت را
خودم را میتکانم از بدیها / که باشم لایق این نوکریها
بیا و قلب من را زیر و رو کن/مرا با اشک روضه شستوشو کن
به درگاهت شبیهِ حُر رسیدم / ز غیر تو، ز هر عشقی بُریدم
گناهم کوه و الطاف تو دریاست / امید آخر من، لطف سقاست
دلم آلودۀ ننگ گناه است / ولی رو به نسیمِ خیمهگاه است
پیام شما به ما