اینجا، این تلی از خاک و خاکستر و آهنپاره تا همین چند روز پیش، نامش «خانه» بود.اینجا مزار آدمهایی است که عاشق میشدند، روی ایوان چای مینوشیدند، با هم قهر میکردند، با هم میخندیدند و برای فردایشان هزاران نقشه داشتند.اما حالا هر سنگی که اینجا افتاده، سنگِ قبرِ یک آرزوست.
یاشار عبدالحسین زاده
یکشنبه ۱۶ فروردین ۱۴۰۵ - ۱۳:۵۲
پیام شما به ما