رَبِّ إِنِّی لِمَا أَنزَلْتَ إِلَیَّ مِنْ خَیْرٍ فَقِیرٌ - قصص ۲۴؛ تعیین تکلیف برای خدا در دعا، برخلاف روح توکل و نشانۀ ضعف در اعتماد به حکمت الهی است. ما مصلحت‌دان‌تر از خدا نیستیم پس با لحن تحکمی و تعیین مصداقی با خدا راز و نیاز نکنیم. موسی‌وار تنها اعلام نیاز کنیم و به جای همسر، غذا، شغل، پناه‌گاه، عرضه بداریم: «خدایا تو خودت می‌دانی چه چیز برای من خیر است؛ من فقرم را آورده‌ام و تو را غنی مطلق می‌دانم.»

ابوالقاسم شکوری

یکشنبه ۱۱ خرداد ۱۴۰۴ - ۱۰:۵۴