خاطره آیت الله بهجت از علامه طباطبایی بنام آنکه همین نزدیکی است. قرآن دوستان تبیانی من! سلام. امروز قصد دارم خاطره ای را به نقل از حجت الاسلام و المسلمین جعفر ناصری(1)، فرزند خطیب نام آشنا، جناب آیت الله ناصری(2)، از زبان آیت الله بهجت (ره) برایتان روایت کنم که شنیدنی و درس آموز است، این شما و این خاطره: «در ملاقاتی که با والد گرامی محضر آیت الله العظمی بهجت داشتیم؛ حضرت آیت الله بهجت فرمودند آن هنگام که ما در نجف، در محضر استاد، بودیم (منظور از استاد مرحوم حجت‌الحق آیت‌الله العظمی سید علی آقا قاضی است)، گاهی وقت نماز مغرب، ایشان برای اقامه جماعت تشریف نمی‌آوردند و دوستان یک نفر از خودشان را مقدم می‌داشتند و به او اقتدا می‌کردند، که غالباً دوستان مرحوم آقای طباطبائی را برای به امامت جماعت مقدّم داشتند و ایشان نیز راحت می‌پذیرفتند، بخلاف وقتی که به ایران آمدند، که دیگر امامت، برای جماعت را نمی‌پذیرفتند . حضرت والد پرسیدند : کدام آقای طباطبائى؟ آیه الله العظمی بهجت فرمودند: صاحب تفسیر المیزان بعد ادامه دادند که و در آن ایام یادم هست که در سجده آخر مرحوم طباطبائی این دعا را می خواندند : اللَّهُمَّ « فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَنْتَ وَلِیی فِی الدُّنْیا وَالْآخِرَةِ تَوَفَّنِی مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِی بِالصَّالِحِینَ » ای آفریننده آسمانها و زمین! تو ولی و سرپرست من در دنیا و آخرت هستی، مرا مسلمان بمیران؛ و به صالحان ملحق فرما!» (3) راستی! یک سوال؟ شما فکر می کنید چرا علامه طباطبایی (ره) تا زمانی که در نجف اشرف، مشغول به تحصیل و تهذیب نفس بودند، امامت نماز جماعت را به راحتی می پذیرفتند اما از زمانی که به ایران بازگشتند، همواره نسبت بدین امر استنکاف می ورزیدند؟ _____________________ 1.رئیس حوزه علمیه حضرت صاحب الزمان(عج) 2. پیش از این نیز خاطره دیگری از زبان آیت الله ناصری، با عنوان: مژده ظهور از قول آیت الله بهجت، برایتان روایت کردم، که خوشبختانه مقبول نظر افتاد؛ هر چند غایت اصلی آن نوشتار بیشتر پاسخ گویی به پاره ای شبهات بود. 3. (یوسف/101) شکوری_کارشناس بخش قرآن