جهان‌بینی و اقسام آن! در نوشتار پیشین تعریف ایدئولوژی را دانستید و نیز آموختید که ایدیولوژی به معنای خاص آن تنها بخشی از یک مکتب را که به رفتار انسان و دستورالعملها(بایدها و نبایدها) مربوط می‏شود را در بر می‏گیرد که در این صورت در برابر بخش دیگر یعنی جهان بینی (اندیشه‏های بنیادی) آن مکتب بکار خواهد رفت. در آنچه گذشت گفته آمد که ایدیولوژی اسلامی مجموعه‏ای رهنمودهای اسلام یا دستورالعملهای آن می‏باشد. و اما امروز به بخش دوم یک مکتب که همان جهان‌بینی باشد خواهیم پرداخت: جهان‏بینی به معنای نگرش کلی به هستی و انسان است، که پاسخ‏گوی سوالات اساسی انسان می‏باشد؛ از قبیل اینکه: 1. آیا جهان آفریدگاری حکیم و توانا دارد، یا خود به خود به وجود آمده است. 2. آیا جهان غایتی دارد و به سوی هدفی تعیین شده در حرکت است؟ 3. آیا انسان در اعمال و رفتار خود مختار و مسوول است یا مجبور و فاقد مسوولیت؟ 4. آیا انسان پس از مرگ نابود می‏شود و مرگ به معنای فنای حیات آدمی و یا تغییر شکل حیات انسان است و آدمی حیاتی جاوداندارد؟ 5. اگر حیات آدمی جاودان است، نیکبختی و شوربختی در حیات پس از مرگ چگونه است و به چه عواملی بستگی دارد؟ جهان‏بینی‏ها به اعتبارات گوناگونی قابل تقسیم‏اند که مهمترین آنها عبارت است از: الف: تقسیمات جهان‌بینی از جهت روش و متد: از نگاه روش شناختی جهان بینی به چهار دسته تقسیم می شود: 1- جهان بینی علمی، 2- جهان بینی فلسفی، 3- جهان بینی عرفانی 4- جهان بینی دینی(وحیانی) ب ) تقسیمات جهان‌بینی از جهت محتوا: از دیدگاه محتوایی جهان‏بینی به دو دسته تقسیم می‏شود: 1- الهی . 2- مادی. در مطلب آینده رابطه میان جهان‌بینی و ایدئولوژی بررسی خواهد شد. فرآوری: گروه دین و اندیشه – حسین عسگری