لنگرودی

  • نمی‌توان بی‌هوای مردم نوشت

    نمی‌توان بی‌هوای مردم نوشت

    اجتناب داشتم، ادای دیگران را در بیاورم؛ اجتناب داشتم در گزارش صرف تصویری از موقعیتی متوقف شوم و نثری را به عنوان شعر به خودم بقبولانم؛ از نقد دوستان هم نسل و آگاه استفاده می‌کردم.