دو قورت و نیمش باقیه!

این ضرب المثل دربارۀ کسی به کار می رود که بیشتر از میزان قابلیت و شایستگی انتظار کمک و یاری دیگران را داشته باشد. و یا این که شخصی خطایی را که قابل بخشش نیست انجام می دهد و نه تنها پشیمان و ناراحت…