عیبجویی، یعنی جستوجوی عیب افراد و بازگو کردن آن برای دیگران و سرزنش و ملامتکردن آنها نسبت به عیوبی که دارند.
صدا کردن دیگران با لقب بد و زشت از گناهان زبان است. مثلاً کسی را کور یا لنگ بگویید یا با القاب زشت به منظورِ تحقیر و یا خنداندن بقیه، کسی را صدا کنید
