اخبار سرویس
-
آموزش «قانون لباس زیر» به فرزندتان یک ضرورت است، نه یک انتخاب
آموزش این قانون، کودک را در برابر سوءاستفاده، محافظت کرده و اعتماد به نفس او را تقویت میکند
-
معامله با جیغ کودک، ممنوع!
وقتی برای ساکت کردنِ لجبازی یا گریه کودک به او باج (خوراکی، گوشی یا اسباببازی) میدهید، به او یاد میدهید که «بداخلاقی، کوتاهترین راه برای رسیدن به خواستههاست». با این کار، شما به جای حل ریشه مشکل، به رفتارِ غلطِ او پاداش داده و مهارتِ صبر و حل مسئله را در او از بین میبرید.
-
گفتن عیبهای کودک پیش دیگران، اعتمادش به شما را از بین میبرد
رازدار بودن نسبت به کودک، پایه اعتماد و آرامش روانی اوست.
-
به بچه نگو «گریه نکن!»
گریه راه طبیعیِ تخلیه احساساته، نه لجبازی و ضعف و جلوگیری از گریه یعنی سرکوبِ هوش هیجانی. تحقیقات روانشناسی میگه وقتی جلوی گریه کودک گرفته میشه، بچه یاد میگیره احساسش «غلط» یا «خطرناکه» و کمکم توان شناخت و کنترل هیجاناتش ضعیف میشه؛ وقتی به کودک میگویی «گریه نکن»، مثل این است که به آدمِ یخزده بگویی «نلرز»!
-
چرا بچهم موقع انجام دادن کارها زود ناامید میشه؟
گاهی بچهها فکر میکنن یا باید همون بار اول «عالی» باشن یا کلاً اون کار رو انجام ندن. این مدل فکر کردن باعث میشه با اولین اشتباه، سریع دلسرد بشن و دست از تلاش بکشن. باید بهشون یاد بدیم که هیچکس از همون اول استاد نبوده. یاد گرفتن یعنی همین که بارها خراب کنی، اشتباه کنی و دوباره امتحان کنی.
-
پایان جنگ با بچهها بر سر موبایل!
اگر در خانه شما هم هر روز جمله «بس کن دیگه، گوشیتو بذار کنار» تکرار میشود و جنگ و جنجال به پا میکند، باید بدانید که این راهش نیست و باید سراغ راهحلهای میانبر بروید.
-
با دستای خودت بچهتو معتاد میکنی؟
اون لحظهای که فقط برای چند دقیقه سکوت، گوشی رو میدی دست بچهت،در واقع داری یکی از مهمترین تمرینهای مغزی زندگیش رو حذف میکنی
-
به کودک قدرت انتخاب بده!
دادن حق انتخاب به کودک باعث میشه تصمیم گرفتن رو یاد بگیره، خودش رو کنترل کنه و مسئول انتخابهاش باشه. این کار اعتمادبهنفسش رو بالا میبره و بهش حس کنترل روی زندگی میده.
-
با صبوری کردن اجازه بدید کودک یاد بگیره و رشد کنه
یادمون باشه «زمان دادن» به کودک، یعنی دادنِ حسِ توانمندی به او؛ این فرصت رو ازش نگیریم.
-
برچسب نزن، حتی اگه مثبت باشه!
بچهها هویتشون رو از حرفهایی که میشنون میسازن. پژوهشهای روانشناسی رشد، از جمله نظریه «ذهنیت ثابت و رشد» کارول دوک، نشون میده برچسب زدن، چه منفی چه مثبت، کودک رو توی یک قالب ثابت نگه میداره. نتیجه میشه اینکه بهجای تلاش و یادگیری، نگران حفظ همون برچسب میمونه.
