راهنمایی راه شناس ... امام باقر علیه‌السلام فرمودند: «یخرج احدکم فراسخ فیطلب لنفسه دلیلا، و أنت بطرق السماء أجهل منک بطرق الأرض. فاطلب لنفسک دلیلا ؛ کسی از شما که قصد سفری چند فرسخی را دارد، دنبال دلیل و راهنمایی می‌گردد (تا به خطر گمراهی دچار نشود)؛ و شما، به راه‌های آسمان ناآگاهتر از راه‌های زمین هستید، حال برای خود دلیل و راهنمایی بدست آورید ( تا در پیمودن راه به سوی خدا و آسمان، گمراه نگردید .» (اصول کافی، جلد 1، صفحه 184، حدیث 10) به حکم عقل، شناختن صراط مستقیم و راه به سوی خدا، احتیاج به راه شناسی دارد که منصوب از جانب خدا و معصـوم از هر گونه سهو و خطا باشد. راز و رمز این مطلب که چرا باید دین حق از سوی امام معصوم القا و رسانده شود، بسیار روشن است. می‌دانیم که رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله به امر خدا بشر را به صراط مستقیم دعوت کرده است؛ چنانکه در قرآن کریم می‌خوانیم: «و إنک لتدعوهم إلی صراط مستقیم ؛ تو به راستی آنها را به صراط مستقیم می‌خوانی .» (مومنون/73) و آن حضرت پیروان خود را موظف نموده که در نمازهای واجب و مستحب خود؛ بگویند: «إهدنا الصراط المستقیم ؛ (ای خدا) ما را به صراط مستقیم هدایت فرما .» (حمد/6) یعنی تنها راه نجات انسان در دو جهان را پیمودن صراط مستقیم معرفی فرموده است. همچنین می‌دانیم که صراط مستقیم سعادت، طوری نیست که انسان عادی بتواند تمام ابعاد و حدود و مشخصات آن را بشناسد و بدون هرگونه دغدغه و اضطراب، آن را بپیماید؛ و گرنه این همه اختلاف در روش‌ها و برنامه‌های عرضه شده از جانب سردمداران جوامع بشری برای اصلاح بشر بوجود نمی‌آمد و در نتیجه به دنبال خود این همه جنگ و ستیزها و نابسامانی‌ها و انواع مفاسد عالم سوز به بار نمی‌آورد. و نیز اینگونه نیست که خود مسلمانان پیرو قرآن، تنها با اتکاء به «قرآن» و بدون استعانت و طلب یاری از مقام مقدس «امام» که هادی معصوم و منصوب از جانب خداست، بتوانند آن صراط مستقیم را با تمام جهات و حدودش بشناسند و با کمال اطمینان و آرامش خاطر، آن را بپیمایند؛ چرا که اگر این ممکن بود، این همه اختلاف در مذاهب پیش نمی‌آمد و امت واحده‌ای با داشتن کتاب واحد، دستخوش امواج ویرانگر تفرقه در افکار و عقاید و اعمال نمی‌شد و در نتیجه سیادت، بزرگی و سعادت هر دو جهانی خود را از دست نمی‌داد. لذا می‌گوییم به حکم عقل، شناختن صراط مستقیم و راه به سوی خدا، احتیاج به راه شناسی دارد که منصوب از جانب خدا و معصـوم از هر گونه سهو و خطا باشد، تا هم بزرگی و جلالت مقصد را که «خدا» است، بشناسد و هم از شرایط و موانع پیمودن راه آگاه باشد. و همین حکم عقل است که روایات ما و از آن جمله روایت شریفی که از امام محمد باقر علیه‌السلام ذکر شد، ما را به آن ارشاد نموده‌اند. ضیاءآبادی، سید محمد، کتاب در جستجوی علم دین، بااندكی تصرف