انواع بازی بازی ها، چه حالت سرگرم کنندگی و تفریحی داشته باشند و چه حالت مسابقه و قهرمانی، از دیدگاه های مختلف، انواع گوناگونی دارند که به مهم ترین آن ها اشاره می شود و یکی از بحث های مهم، راه های جلوگیری از رفتارهای خشونت آمیز در اوقات فراغت به ویژه در هنگام فعالیت های ورزشی است. آن چه در مورد بازی های تفریحی باید مورد توجه قرار گیرد، این است که انگیزه انجام بازی از حد معینی فراتر نرود تا جنبه لذت بخشی و تفریحی آن حفظ شود. در غیر این صورت ماهیت آن به خطر می افتد، بی احترامی به قوانین بازی و افراط در میل به تقلید از این دست به شمار می روند. بدتر از همه این است که فرد به جای تغییر وضعیت فیزیکی محیط، سعی کند با مصرف مواد مخدر تغییرات روانی فیزیکی ایجاد کند. اگرچه با این کار ممکن است لذتی آنی برای شخص فراهم شود، اما سرانجام کار، تباهی و تخریب خواهد بود. گذران اوقات فراغت باید به گونه ای باشد که انسان را از حالت رسمی خارج کند و او را از قید و بندهایی که در زندگی روزمره وجود دارد – البته به صورت معقول و با در نظر داشتن شرایط اجتماعی، باورها و هنجارها- رهایی بخشد. امروزه بحث های مختلفی درباره جنبه های گوناگون رفتار در اوقات فراغت در جریان است. یکی از بحث های مهم، راه های جلوگیری از رفتارهای خشونت آمیز در اوقات فراغت به ویژه در هنگام فعالیت های ورزشی است. بازی ها، چه حالت سرگرم کنندگی و تفریحی داشته باشند و چه حالت مسابقه و قهرمانی، از دیدگاه های مختلف، انواع گوناگونی دارند که به مهم ترین آن ها اشاره می شود. بازی های رقابتی: در این گونه بازی ها، رقابت با طرف مقابل نقش اصلی را دارد و نتیجه آن از راه به کارگیری مهارت، هوش و ذکاوت، بردباری و تصمیم گیری صحیح و به موقع به ویژه در مواقع حساس، تعیین می شود، مانند شطرنج، فوتبال، تنیس و امثال آن. بازی های شانسی: در این بازی ها، بازیکنان نقش غیرفعال دارند و هنگامی که بازی شروع می شود، تسلط یا تاثیری بر آن ندارند و تنها منتظر اعمال دیگران یا وسایل مورد استفاده می مانند، مانند بازی با کارت، شرط بندی ها، شیر یا خط و امثال آن. بازی های تقلیدی: در این بازی ها، بازیگران شخصیتی متفاوت به خود می گیرند که گاهی این کار به منظور گریز از واقعیت ها انجام می شود. البته بازیگران قصد ندارند خود را گول بزنند، بلکه پذیرش شخصیت دیگران زودگذر و آگاهانه است، مانند بازیگری در تئاتر، سیاه بازی، پوشیدن لباس های خیال انگیز در کاناروال ها، بالماسکه ها و ... بازی های دورانی: در این بازی واقعیت از نظر صوری و با بهره گیری از نیروهای جاذبه واصطکاک چرخش پیدا می کند، مانند بازی چرخ و فلک، سقوط آزاد، بعضی از رقص ها و ... البته بازی های ورزشی تفریحی را از دیدگاه های دیگر نیز می توان تقسیم بندی کرد : بازی های گروهی یا انفرادی، بازی های رفت و برگشتی مانند فوتبال، هندبال، بسکتبال، هاکی و .. یا ثابت مانند والیبال که بازیکنان فقط در زمین خود می مانند، مانند بازی های با وسیله یا بدون وسیله و ... اما آن چه در مورد بازی های تفریحی باید مورد توجه قرار گیرد، این است که انگیزه انجام بازی از حد معینی فراتر نرود تا جنبه لذت بخشی و تفریحی آن حفظ شود. در غیر این صورت ماهیت آن به خطر می افتد، بی احترامی به قوانین بازی و افراط در میل به تقلید از این دست به شمار می روند. بدتر از همه این است که فرد به جای تغییر وضعیت فیزیکی محیط، سعی کند با مصرف مواد مخدر تغییرات روانی فیزیکی ایجاد کند. اگرچه با این کار ممکن است لذتی آنی برای شخص فراهم شود، اما سرانجام کار، تباهی و تخریب خواهد بود. گذران اوقات فراغت باید به گونه ای باشد که انسان را از حالت رسمی خارج کند و او را از قید و بندهایی که در زندگی روزمره وجود دارد – البته به صورت معقول و با در نظر داشتن شرایط اجتماعی، باورها و هنجارها- رهایی بخشد. امروزه بحث های مختلفی درباره جنبه های گوناگون رفتار در اوقات فراغت در جریان است. یکی از بحث های مهم، راه های جلوگیری از رفتارهای خشونت آمیز در اوقات فراغت به ویژه در هنگام فعالیت های ورزشی است. محققی به نام دانینگ انواع بازی ها و مسابقات را از حدود سال 13300 میلادی تاکنون به طور گسترده ای مورد توجه قرار داده است. او پی برد که بازی های توده ای (مردمی) مانند اشکال اولیه فوتبال وحشیانه و پرغوغا بود. شمار بازیکنان هیچ محدودیتی نداشت، هیچ قانون مکتوب و هیچ نوع محدودیتی از نظر زمان بازی وجود نداشت و اگر هم وجود داشت، هیچ تضمینی در کار نبود که بازیکنان به آن پایبند باشند. به نظر دانینگ، انجام یا تماشای این گونه بازی ها و یا گاوبازی، سنگ پرانی و به جان هم انداختن خروس ها، اگرچه برای عده ای سرگرم کننده و تفریح آمیز بود، اما موجب توسعه و رواج خشونت در جامعه می شد.