قدمت شهر هفشجان استان چهارمحال بختیاری
شهر هفشجان در جنوب غربی و در فاصله 12 کیلومتری شهرکرد مرکز استان چهار محال وبختیاری و در دومین دشت وسیع استان یعنی دشت هفشجان در دامنه کوه استوار و زیبای جهانبیین واقع شده است
قدمت شهر هفشجان استان چهارمحال بختیاری
شهر هفشجان در جنوب غربی و در فاصله 12 کیلومتری شهرکرد مرکز استان چهار محال وبختیاری و در دومین دشت وسیع استان یعنی دشت هفشجان در دامنه کوه استوار و زیبای جهانبیین واقع شده است. قدمت شهر هفشجان بنا به روایات بزرگان و آثار بسیار قدیمی مانند سنگ نوشته(کتیبه) واقع در کوه جهانبین و آثار سفالی مربوط به 4000 سال قبل از میلاد بیانگر قدمت 6000 ساله این شهر حکایت دارد . هفشجان با جمعیتی در حدود 30000 نفر با مردمانی مهربان سخت کوش با تجربه و دنیا دیده که آوازه نبوغ و توانمندیهای فنی و همت قابل تحسینشان به خارج از مرزها نیز رسیده است و به طوری که در کتب و در رسانه های مکتوب فنی تخصصی و معتبر شرکتهای بین المللی از این شهر به عنوان منبع نیروهای انسانی زبده ،فنی، موثر و با تجربه نام برده شده است . اراده و مهارت و نبوغشان در صنعت و فناوری ، آهن سرد را به بازیچه گرفته و کانون جوشان و بازوئی توانا و موثر در پیشبرد صنعت کشورگردیده است و انصافا نقش مردان با اراده کاردان و سخت کوش این نقطه از کشور در ساخت و راه اندازی پروژه های مختلف صنعتی در گرمای نفس گیر جنوب و سرمای سخت مناطق مختلف کشور چشمگیر و تعیین کننده است و متولیان صنعت کشور نیز به این امر به خوبی واقفند ، این سخت کوشی و مهارت توام با ذوق و سلیقه در حرفه حجاری که آمیزه ای از هنر خوشنویسی ، شعر ، نقاشی و احساس است سنگ سخت را نیز در دستان گرم مردان هنرمند ، خوش ذوق و بااراده این خطه چون مومی نرم در آورده است و سالیان دور تا کنون جلوه های بدیع از هنر سنگ تراشی پدید آورده است این ویژگی ها و روحیات تحسین برانگیز منحصر به امروز نیست و کهن سالان و ریش سفیدان نقاط مختلف استان از اراده ی آهنین و تخصص و کاردانی ، دیانت ، صداقت و صفای باطنی مردم هفشجان خاطرات فراوانی دارند . کار چارواداری که از مشاغل سخت و پر خطر آن زمان بوده است و کار تجارت و تامین مایحتاج مردم در آن زمان از این طریق حاصل می شد شهرت منطقه ای داشتند .
شیر های سنگی و کتیبه هفشجان
شیرهای سنگی مجسمه هایی هستندكه درگذشته توسط سنگ تراش شیر های سنگی به شکل شیر تراشیده می شدند. واغلب، آنهارا بر روی قبر افراد شجاع و دلیر ایل بختیاری قرارمی دادند. در گویش بختیاری به این مجسمهها برد شیر می گویند.
منطقه بختیاری سرزمین شیرهای سنگی است که اولین بار توسط محسن فارسانی مورد مطالعه علمی قرار گرفت. وی توانست از تمامی شیرهای سنگی اطلسی را با مشخصات کامل تهیه نماید. این مجسمه های شیری هنوز در قبرستان های قدیمی بختیاری دیده میشوند. شهر هفشجان درگذشته یکی از مراکز مهم شیرتراشی بوده است و اكنون تعدادی ازسنگ تراشهای قدیمی در هفشجان در قید حیاتند. شیر هایی که در قبرستانهای هفشجان باقی مانده است ،از زیباترین و خوش نقشترین شیرهای سنگی محسوب میشوند.
کتیبه گر نوشته هفشجان مربوط به هزاره ۴ قبل از میلاد است و در هفشجان، کوه جهان بین واقع شده و این اثر در تاریخ ۸ مرداد ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۵۹۹۵ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در کنار این کتیه که بر دیوارهٔ صخرهای و صیقلی کوه جهان بین در حومه شهر هفشجان شهرکرد ایجاد شده است، بقایای راهی سنگ چین وجود دارد که به گفته کارشناسان، احتمالاً بقایای اولین مسیر ارتباطی برای انتقال فرهنگ و تمدن شوش و دشت خوزستان به محیط تمدن تابستانی اسکندری هفشجان در ۱۴ کیلومتری شهرکرد، بوده است. به عبارت دیگر در گذشته شاهراه خوزستان به اصفهان یا همان راه دسپارت (دزپارت) از هفشجان که مرکزیت مطلق منطقه بوده، عبور میکرده است. کتیبه گرنوشته در ۱ مردادماه ۱۳۸۱ خورشیدی به شمارهٔ ۵۹۹۵ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. اما متأسفانه امروزه هنوز حریم حفاظتی کتیبه گرنوشته و حداقل ایجاد سقف بروی آن برای جلوگیری از فرسایش تدریجی توسط برف و باران توسط هیچیک از سازمانهای استان انجام نپذیرفته است و این اثر ۶۰۰۰ ساله را که قدیمیترین کتیبه استان است را در معرض نابودی تدریجی قرار دادهاند.
کتیبه ۶۰۰۰ ساله گر نوشته هفشجان، کهنترین کتیبه استان چهارمحال و بختیاری
جستارهای وابسته قبرستانهای هفشجان باقی مانده است ،از زیباترین و خوش نقشترین شیرهای سنگی محسوب میشوند.


