جاذبه های تاریخی شهرستان کردکوی در یک نگاه «بخش پنجم» شهرستان کردکوی با دارا بودن جاذبه های طبیعی و تاریخی متنوع و قابل توجه یکی از قطب های مهم گردشگری استان گلستان و کشور به شمار می آید. شهرستان کردکوی در غرب استان گلستان و در قسمت جنوب شرقی خلیج گرگان قرار گرفته است. تاکنون در شهرستان کردکوی 59 اثر تاریخی - فرهنگی از هزاره های قبل از میلاد تا سده های میانی اسلام شناسایی گردیده است که از این تعداد 28 اثر در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است. مهم ترین آثار تاریخی و باستانی شهرستان کردکوی “گنبد رادکان، جاده شاه عباسی، دیوار و شهر تمیشه” است. میل رادکان یا گنبد رادکان: در ۴ کیلومتری جنوب شرقی روستای رادکان و در ۴۲ کیلومتری جنوب کردکوی و ۵۴ کیلومتری جنوب غربی در یک منطقه کوهستانی – جنگلی و بر فراز تپه با صفایی که دارای موفقعیت خاص طبیعی و سوق الجیشی است در دامنه جنوبی سلسله جبال البرز و دره‌ها و تراس‌های حاشیه شمالی رودخانه نکا که از شرق به غرب جریان دارد قرار دارد. بر کتیبه‌ای که در زیر گنبد دیده می‌شود، ساخت آن در ۴۰۷ هجری قمری در زمان فرمانروایی اسپهبد ابوجعفر آغاز و در ۴۱۱ هجری قمری بدست احمدبن عمر به پایان رسید. این بنا از دو قسمت گنبد و بدنه تشکیل شده‌ است. گنبد آن بصورت ترک (مخروطی شکل) و دو پوشه است، که بیش از ۳۵ متر ارتفاع دارد. بدنه بسیار ساده و دارای آجر چینی معمولی و دارای تزئینات آجرکاری و گچ بری است. به منظور استحکام بخشی بیشتر حد فاصل بندهای آجرها با فشار انگشت دست به داخل فشرده شده‌ است که قابل توجه می‌باشد. جاده شاه عباسی: در دوره صفوی به دستور شاه عباس و جهت دسترسی سریع و راحت کاروانیان جاده های ارتباطی در سراسر ممالک تحت امر احیاء و احداث شده است. از جمله جاده سنگفرش معروف به جاده شاه عباسی که استانهای گیلان و مازندران را به مرکز شاهی یعنی اصفهان متصل می کرد. در اثر گذشت زمان بخش اعظم این جاده از بین رفته است. در جنوب شهرستان کردکوی بقایای جاده شاه عباسی حدفاصل روستاهای سرکلاته, سالیکنده, کردمحله, بالاجاده دیده می شود. جاده را با قلوه سنگ، گل، آهک بازسازی کرده اند و در بین راه چند دهنه پل با مصالح سنگ و آجر (سیکاپل،بز پل) جهت تردد کاروانیان بر روی رودخانه های دائمی و فصلی نیز احداث نموده اند. سطح جاده را نسبت به اراضی حاشیه مقداری بالا آورده اند و دو طرف آن را کنده اند تا آب بر جاده نیفتد. گذر جاده سه متر بوده است. شهر تمیشه: بقایای شهر قدیمی تمیشه و دیوار آن در غرب روستای سرکلاته خرابشهر در شهرستان کردکوی به صورت تپه های پست و مرتفع جلب توجه می کند. شهر تمیشه و تاسیسات وابسته شهری باقلاع متعدد در غرب دیوار تمیشه واقع شده است که دارای معماری منحصر بفرد با مصالح بومی که قسمتی از بقایای این شهر در کاوشهای باستان شناسی شناسایی شده است. متاسفانه بر اثر تسطیح زمینهای کشاورزی واقع در محدوده شهر تمیشه بیشتر این آثار از بین رفته است. به استناد گزارش علمی باستان شناسانی چون سیلونیا, مایسون , گزافهرواری, این شهر پایتخت یک سلسله محلی متعلق به اوایل اسلام تا دوره سلجوقی بوده است. بخشی از عناصر حفاظتی شهر متعلق به دوره ساسانی است که در زمان سلطنت فرد انوشیروان ساخته شده بود. دیوار عظیم شهر تمیشه که از دامنه کوه واقع در جنوب روستای سرکلاته خرابهشر شروع شده و تا دریای خزر ادامه دارد نیز مربوط به دوره ساسانی است. دیوار تمیشه: دیوار تمیشه نیز در این شهرستان به طول تقریبی 12 کیلومتر در جهت شمال- جنوب از دامنه های شمالی سلسله جبال البرز شروع شده و به خلیج گرگان منتهی می گردد موقعیت جغرافیایی آن در 13 کیلومتری شهر کردکوی و در حدود ده کیلومتری جنوب خلیج گرگان می باشد، از نظر اقلیمی، دارای آب و هوای معتدل و مرطوب است. با مطالعات انجام شده بقایای بخشی از دیوار در داخل خلیج گرگان مشخص شده است. دیوار دارای خندق عمیق در قسمت غربی و به سمت شهر تمیشه است و از سمت شرق به دره های عمیق و رودخانه منتهی می شود. همچنین در کاوش ها خندقی به طول سه کیلومتر با عرض و عمق دو متر در کنار دیوار تمیشه کشف کردند. نتایج حاصل از این گمانه زنی ها بیانگر آن است که طراحان و سازندگان دیوار تمیشه در بخش جنگلی این دیوار از مصالح چوب برای ساخت بخشی از آن استفاده کرده اند. به عقیده باستان شناسان در طول دیوار تمیشه اتاقک های چوبی برای برج نگهبانی ایجاد شده بود که محل استراحت سربازان ساسانی بود.دولت ساسانی دیوار تاریخی تمیشه را که باستان شناسان آن را ادامه دیوار تاریخی گرگان می دانند در اواخر قرن پنجم و ششم میلادی برای جلوگیری از هجوم هپتالیان ساخته بودند.