شهرستان رامیان، نگین گلستان شهرستان رامیان یکی از شهرستان های ایران در استان گلستان است و شهر رامیان مرکز این شهرستان است. جمعیت شهرستان رامیان در سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، برابر با ۸۲٫۳۵۲ نفر بوده‌ است. زبان مردم در شهرستان رامیان فارسی و ترکی است. فارسی را فارس‌ های روستاهای کوهستانی این شهرستان با گویش بازمانده از گویش ایالت کهن گرگان (یا جرجان) با گرایشی از لهجه گرگانی موسوم به کوهستانی (یا کوهساری) تکلم می‌کنند و زبان ترک های این بخش، ترکی قزلباشی است که دارای ریشه ای مشترک با ترکی خراسانی (گرایلی یا قرائی) است. شهرستان رامیان در شرق گلستان دارای چهار شهر رامیان، دلند، خان ببین و تاتار و دوبخش مرکزی و فندرسک می باشد که از نظر جغرافیای طبیعی به ۲ قسمت جلگه ای و كوهستانی تقسیم می شود و دارای مناطق گردشگری فراوانی و زیبایی می باشد. رامیان با تاریخی کهن سرزمینی محصور در میان کوههای البرز شرقی با چشمه ساران، آبشارها وجویبارهای متعدد و دارای جنگل ها و چشم اندازهای زیبای طبیعی است. این سرزمین در طول تاریخ توجه بسیاری از امرای فارس، ترک، مغول و عرب را به خود جلب کرده است. در سال 230 قبل از میلاد « اردوان » یا اشک سوم موفق شد در محل رامیان فعلی در یک جنگ اعجاب انگیز قدرتمندترین پادشاه سلوکی با سپاهی حدود 60 هزار نفر را به مصالحه بکشاند و اقوام ساکن در رامیان را باید عامل اصلی این پیروزی به حساب آورد. پادشاه سلوکی، پادشاه اشکانی ( اشک سوم ) را رسماً به عنوان پادشاه ( پرتره – پارت ) ایران شناخت. در دوره حکومت سلوکیان در 200 قبل از میلاد، تیرداد وارد رامیان شد. و مدتی با تپورهای کوهستان جنگید و قلعه ماران رامیان ( دژتاکی ) را به عنوان پایتخت ییلاقی خویش برگزید. عقاید و نظرات متفاوتی در نامگذاری این شهر وجود دارد برخی به شرح ذیل است: برخی معتقدند که کلمه رامیان در اصل راهمیان بوده و چون رامیان بین راه حاجیلر و کوهساران به فندرسک و همچنین بین راه استرآباد به بسطام واقع شده بود آن را راهمیان نامیده اند. عده ای دیگر معتقدند این کلمه عربی است و می گویند رامی به معنی تیرانداز است که مثنی آن رامیان می باشد که معنی دو تیرانداز را می دهدبرای توضیح بیشتر باید گفته شود که در دو کیلومتری شمال رامیان محلی به نام کهنه رامیان وجود داشته است و آثاری که از آن منطقه به دست آمده و نشان می دهد که در زمان های قدیم مردمی در آنجا ساکن بوده اند که آنها را آرامی ها یا آرامیان می گفتند که به مرور زمان حرف آ از اول کلمه آرامیان حذف شده وبه رامیان معروف گشته است. بیژن یکی از پهلوانان نامی ایران قدیم بوده و بنا به نوشته فردوسی در شاهنامه به محلی بنام آرمن نزدیک مرز ایران و ترکستان برای مبارزه با گرازهای که به مردم حمله می کردند می رود که کلمه آرمن و آرامی از یک ماده مشتق شده است بعد از ورود بپژن برای مدتی رامیان را دره بیژن نیز نامیدند. بعد از نابودی آرامیان نام رامیان در اذهان باقی مانده تا اینکه در قرن هفتم هجری مردمی درهمان محل ساکن شدند که اسناد و لوحه های سنگی از آنها باقی مانده است. مورخین یونانی نیز در کتابهایشان بارها از رامیان با نام لابوس یاد کرده اند. از جاذبه‌های گردشگری شهرستان رامیان می‌توان به قله ۲۴۰۰ متری قلعه میران، استخر طبیعی گل رامیان با عمق نزدیک به ۸۰ متر، مجموعه آبشارهای سرخه کمر به تعداد ۵ آبشار، مجموعه آبشارهای جوزک، مجموعه آبشارهای سید کلاته به تعداد ۸ آبشار، مجموعه آبشارهای چفت که تعداد انها به ۱۲ آبشار می‌رسد که کوتاهترین آن ۸ و بلندترین ان ۳۲ متر ارتفاع دارد، مجموعه آبشارهای پشمکی، چشمه نیلبرگ، چشمه سید کلاته، انجیر چشمه، منطقه کوهستانی و برف‌گیر النگ، چشمه پیر کرم، دهکده توریستی پاقلعه، جنگل دره ملا و باغ تاشته، پارک جنگلی زیبای دلند، ذخیره گاه بین‌المللی سرو زربین، جنگل پنهان خانه، گرم چشمه، دیو چشمه، روستای تاریخی کشکک، تپه تاریخی نقاره‌خانه، بقعه متبرکه امامزاده بی بی حلیمه خاتون الهادی و همچنین موزه مردم‌شناسی شهر رامیان اشاره کرد. برجسته ترین اثر دستی هنری در رامیان منسوجات ابریشمی است. هم اکنون نیز رامیان و مینودشت قطب تولید ابریشم استان گلستان به شمار می روند و بانوان در این دیار از دیرباز به نوغانداری و پرورش ابریشم و توت می پرداختند. تولید دستمال، رومیزی، سفره، هوله، عرقچین، جلیقه، پیراهن و البسه زنانه محلی از جنس ابریشم در این شهر در استان معروف بوده است. ابریشم بافی رامیان در سال ۱۳۹۲ خورشیدی گواهی نامه مهر اصالت یونسکو را احراز نمود. هنوز منسوجات ابریشمی در زندگی روزمره کاربرد دارد و به عنوان هدیه در میان مردم شهر رواج داشته و جزو هویت این مردمان محسوب می گردد. همچنین عسل رامیان از دیرباز مورد پسند بوده و بازار خوبی در منطقه داشته است. رامیان بزرگترین تولیدکننده عسل در استان گلستان محسوب می گردد.