زندگی در گرگان چگونه است؟ «بخش اول» گرگان یکی از شهرهای شمالی ایران و مرکز استان گلستان است. گرگان یک شهر توریستی و در فصل‌های از سال به یکی از مهاجرپذیرترین شهرهای کشور تبدیل می‌شود و بسیاری از مردم به خاطر طبیعت بی‌نظیر گرگان، این شهر را به‌ عنوان مقصد زندگی خود انتخاب می‌کنند. (برج گرگان) اگر شما نیز مایل به زندگی در گرگان هستید در ادامه با ما همراه باشید تا بیشتر با این شهر آشنا شوید. گلستان نام جدید سرزمین تاریخی است که در طول تاریخ و تا سده هفتم هجری به نام ایالت گرگان و از آن پس تا آغاز سده دهم به نام استرآباد و در نوشته‌های دوران اولیه اسلامی به نام (جرجان) و از اسفند ۱۳۱۶ گرگان نامیده شده است. این استان تا سال ۱۳۷۶ بخشی از استان مازندران بود، اما در آن سال به صورت استانی مستقل درآمد و شهرستان گرگان به عنوان مرکز آن برگزیده شد. بیش‌تر شهرهای کنونی استان از دیرینگی چندانی برخوردار نیستند و از بزرگ شدن روستاها به وجود آمده‌اند و به عبارتی روستا شهر به شمار می‌آیند. روستاهای استان گلستان به صورت متمرکز و نزدیک به هم هستند. این روستاها در راستای جاده‌ها و رودها به صورت طولی و در بخش‌های کوهستانی به صورت پله‌ای هستند. با این همه شهرهای گرگان و گنبدکاووس ریشه تاریخی فراوانی دارند. مساحت استان گلستان بالغ‌بر ۲۰۴۳۷۷ کیلومترمربع ۱۳ درصد از کل مساحت کشور بوده و از این نظر در بین سایر استان‌ها در رتبه نوزدهم قرار دارد. از نظر تقسیمات کشوری استان گلستان مشتمل بر ۱۱ شهرستان ۲۱ شهر ۲۱ بخش ۵۰ دهستان و ۱۰۶۹ آبادی اعم از مسکونی و غیر مسکونی است. شهرستان‌های استان عبارت‌اند از: گرگان. گنبد کاووس. بندر ترکمن. بندرگز. علی آباد. مینودشت. آق قلا. کلاله. کردکوی. آزادشهر و رامیان. دیگر شهرهای مهم استان هم عبارت‌اند از: مراوه تپه. گالیکش. داشلی برون. دلند. خان ببین. گمیشان... استان گلستان از نظر تقسیم بندی ایالات زمین ساختی، در پهنه زون‌های گرگان _ رشت، البرز _ آذربایجان و کپه داغ قرار دارد. بیشترین پهنه زون گرگان _ رشت را جلگه گرگان پوشانیده است. در قسمت شرق، این زون‌ها با زون‌های بینالود و هزار مسجد کپه داغ هم مرز است که مرز آن با کپه داغ، پوشیده از بادرفت‌های ضخیمی از جنس لس است. گرگان کجاست؟ شهر گُرگان مرکز شهرستان گرگان و استان گلستان در شمال کشور ایران قرار دارد. گرگان کنونی تا سال ۱۳۱۶ «اَستَرآباد» یا «اَستراباد» نام داشت. گرگان قدیمی که به عربی جرجان خوانده می‌شد شهری آباد و مهم بود که در نزدیکی گنبد کاووس امروزی قرار داشته و اینک ویرانه‌های آن در حوالی امام‌زاده یحیی بن زید قرار دارد. نام گرگان برگرفته از (جرجان) و گرگان قدیم از سال ۱۳۱۱ برای استرآباد استفاده شد. شهر گرگان و منطقه پیرامونش که از نیمه سال ۱۳۷۶ خورشیدی به صورت رسمی به استان گلستان موسوم شده از یکم دی ماه ۱۳۱۱ خورشیدی تاکنون به نام گرگان و دشت شهرت داشته است. شماری از قزاق‌ها در فاصله سال‌های ۱۳۰۹ تا ۱۳۱۱ از شوروی به ایران مهاجرت کرده و در شهرهای گنبد، بندرترکمن و گرگان مستقر شدند و در هر سه شهر محل سکونت آن‌ها قزاق محله نام گرفت. بعضی از قزاق‌های استان گلستان هنگام تشکیل کشور قزاقستان، در دههٔ ۱۳۷۰ به آن کشور بازگشته‌اند. گرگان دارای سه منطقه شهرداری است. شهرداری مرکزی که در مرکز شهر گرگان؛ شهرداری منطقه یک در خیابان مصطفی خمینی (کوی علی‌محمدی)، منطقه دو در بلوار قدس خیابان چاله باغ و منطقه سه که در خیابان رجایی واقع شده‌اند. اقلیم و آب‌ و هوای گرگان به طور کلی استان گلستان در بیشتر قسمت‌ها دارای آب‌وهوای معتدل مدیترانه‌ای است ولی قسمت‌های جلگه‌ای و اراضی پست گرگان به لحاظ مجاورت با صحرای ترکمنستان، دوری از دریا و کاهش ارتفاعات، آب‌وهوای نیمه بیابانی و گرم دارد. با توجه به نحوه قرار گرفتن رشته کوه‌های البرز و جلگه‌های سواحل جنوبی و شرقی دریای خزر و نیز با توجه به تاثیر عرض و ارتفاع جغرافیایی، دوری و نزدیکی به دریا، وجود بیابان‌های جنوبی ترکمنستان، وزش بادهای محلی و پوشش متراکم جنگلی، استان گلستان از نظر اقلیمی به سه بخش آب‌وهوای معتدل گرم و بارانی با زمستانی ملایم در حدّ فاصل بین قره سو و کوهستان، آب‌وهوای صحرایی گرم در ناحیه اترک و گرگان رود و آب‌وهوای بیابانی گرم و خشک با بارندگی کم در ناحیه کوچکی از شمال منطقه گرگان تقسیم می‌شود. از آنجا که رطوبت و بارندگی بخش‌های شمالی ایران، از غرب به شرق، کاهش می‌یابد، بارندگی گرگان و پیرامون آن بسیار کم‌تر از مازندران و گیلان است، چنان که در شرق استان، هوا خشک‌تر از دشت‌های میانی است. ضمن آنکه در مسیر شمال به جنوب نیز، متناسب با افزایش ارتفاع، تغییرات بسیاری در آب‌وهوا و ریزش باران و برف مشاهده می‌شود. هر چه به مناطق کوهستانی نزدیک‌تر شویم، دمای هوا کاهش می‌یابد. در ارتفاعات درازنو، جهان‌نما و پلاش (در جنوب شهرستان کردکوی)، زمستان‌ها سرد و طولانی است و ارتفاع برف در برخی از سال‌ها به ۳ الی ۵ متر می‌رسد. سردترین ماه‌های سال، دی و بهمن و متوسط روزهای یخبندان منطقه، ۱۸ روز در سال و گرم‌ترین ماه‌های سال، تیر و مرداد است. وضعیت جمعیت دین و زبان مردم گرگان جمعیت استان گلستان بر اساس بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ بالغ بر ۱٬۶۱۷٬۰۸۷ نفر است که از این تعداد ۷۳۲۶۹۹ نفر شهرنشین و ۸۹۴۵۳۹ نفر روستانشین هستند. در استان، تنها دو شهر گرگان (۲۷۴٬۴۳۸) و گنبد کاووس (۱۲۹٬۱۶۷) دارای جمعیتی بیش از صد هزار نفر هستند. اقوام متعددی در این استان زندگی می‌کنند که شامل ترکمن‌ها، فارسی زبانان، سیستانی‌ها، بلوچ‌ها، ترک‌ها (آذربایجانی و قزلباش)، مازندرانی و قزاق‌ها می‌شوند. اکثریت جمعیت شهر گرگان مردم پارسی‌زبان هستند گرگانی‌ها، سادات استرآبادی، مازنی‌ها، بلوچ‌ها، سیستانی‌ها، آذری‌ها، شماری از ترکمن‌ها، گروه کوچکی از مهاجرین قزاق و مهاجرانی از دیگر استان‌های کشور همچون سمنان، خراسان و از مردمان ساکن این شهر هستند. شماری از ترکمن‌ها در دهه‌های اخیر به شهر گرگان مهاجرت کرده‌اند که جمعیت ترکمن‌ها در شهرستان گرگان و بخش‌های مختلف پیرامون در سال ۱۳۸۳ برابر با ۲۵۱۹ نفر بوده است. ترکمن‌ها در بخش شرقی، مرکزی و شمالی استان و همچنین در مرکز استان سکونت دارند، سنی‌ مذهب هستند و به زبان ترکمنی تکلم می‌کنند. اهل تشیع را تمامی گروه‌های فارسی زبان، ترک (آذری و قزلباش) و… و اهل تسنن را نیز گروه‌های ترکمن، قزاق و بلوچ تشکیل می‌دهند. مسیحیان، بهاییان و صوفیان گنابادی از اقلیت‌های کوچک مذهبی استان هستند. فارس‌ها به دو دسته بومی و مهاجر تقسیم می‌شوند. فارس‌های بومی بیشتر به گویش‌های گرگانی، کتولی و مازندرانی تکلم می‌کنند. مهاجرین به استان هم بیشتر سیستانی، بلوچ، سمنانی و خراسانی هستند. فارسی‌ زبان‌ها بیشتر در مرکز و جنوب استان و مازندرانی‌ها در روستاهای نیمه غربی استان سکونت دارند. آذری‌ها در شهرستان گنبد کاووس و قزاق‌های استان گلستان نیز بیشتر در گرگان سکونت دارند.