گفتگو با عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس و عضو هیات رئیسه فراکسیون ورزش صنعت فوتبال، اقتصاد بی حال! جام جهانی و فوتبال؛ قطعا این دو از اقتصاد جدا نیستند. خیلی ها می گویند فوتبال یک صنعت است چراکه به اندازه صنایع بزرگ پولساز است اما دیگران می گویند صنعتی بودن فوتبال در حد عبارات تبلیغاتی و فرضیه است و نمی توان آن را نظریه اثبات شده دانست. البته چیزی که برای اقتصاد مهم است، موضوع درآمد است؛ فوتبال در بسیاری از کشورهای پیشرفته جهان درآمد زا است و حتی حکومت ها و دولت ها با مالیات هایی که از بازیکنان می گیرند از فئتبال سود می برند اما فوتبال در کشورهایی مانند ایران فقط هزینه زاست و دولت ها نه تنها از فوتبال سود نکردند بلکه به علت وجود دولتی بودن تیم های فوتبال متحمل هزینه های بسیاری شده اند. حسین گروسی، عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس و عضو هیات رئیسه فراکسیون ورزش در گفتگو با تبیان در مورد رابطه بی چون و چرای اقتصاد با ورزش و اینکه چرا فوتبال، صنعت خوانده می شود سخنان جالبی مطرح می کند که زیر می آید: اقتصاد در بسیاری از حوزه ها حرف اول را می زند حتی ورزش. اقتصاد چقدر می تواند به رشد و توسعه ورزش کمک کند؟ امروزه اقتصاد و ورزش به نوعی با هم گره خورده اند و ارتباط مستقیمی با هم دارند تا جایی که درمباحث فرهنگی و اقتصادی یک ارتباط تنگاتنگ ارگانیک بین این دوبخش دیده میشود. به طور مثال برند باشگاهها برای تامین هزینه های باشگاه و ...بسیار مهم و حیاتی است تا ازمحل برندسازیها درقالبهای مختلف چون صنعت پوشاک، کفش وکیف و.. استفاده کنند.نکته دوم توجه به مقوله اقتصاد در بخش ورزش که افزایش میران بهروری وتوسعه را دربردارد از اهمیت فوق العاده بالایی برخورداراست چراکه این رویکرد نقش بهره وری را درادارات و کارخانجات بالابرده و منجر به درآمدزایی بیشتر در تیم ورزش های حرفه ای می شود. با این وجود موقعی میتوان ورزش را به چشم حرفه ای دید که آمیخته با اقتصاد باشد زیرا تا توان مالی قوی در بدنه ورزش نباشد نمی توان انتظار پیشرفت را در این حوزه مهم دید. سرمایه گذاری در بخش فوتبال الان ازهزینه های بالای برخوردار بوده و چون اداره این بخش در ایران دولتی است بنابراین انگیزه ای برای پیشرفت متناسب با ظرفیت ها و قابلیت های موجود دیده نمی شود تا جایی که همچنان تیم های پرطرفدار هر از چند گاهی با فراز و نشیب هایی مالی و..رو به رو می شوند علاوه براین چون توسعه ورزش نشاط وامید را برای جامعه بوجود می آورد. بنابراین تقویت بنیه آن جز با ورود به سرمایه گذاری بابرندسازی در مسیر درآمدزایی امکان پذیر نیست که البته هم ورزش میتواند در توسعه صنایع و شرکت های تولیدی و خدماتی به موجب برندهای ورزشی تاثیر گذار توسعه و شناخته شود و هم شرکتها می توانند با حمایت از ورزش نیازهای مالی و هزینه آنها ذا تامین کنند. آیا ورزشی مثل فوتبال می تواند موجب رشد اقتصادی در یک کشور شود؟ اکنون ورزش فوتبال به عنوان یک رشته پرطرفدار از اهمیت ویژه ای برخورداراست اما پیشرفت و ترقی آن بستگی به تامین نیازهای لازم دارد که امروزه هزینه براست. البته اگر باشگاههای پرطرف دارفوتبال در کشور هرچه زودتر به بخش خصوصی توانمند سپرده شود شکی نیست که تحولی عمیق در این بخش بوحود می آید چرا که دخالت دولت دیگر در آن وجود ندارد و مدیران فقط بدنبال پیشرفت تیم ها خواهند بود. به هرحال سهام باشگاهها باید هرچه زودتربه هواداران و شرکتهای درآمد زای معتبر خصوصی واگذارشود تاآنها با برندسازی ایجاد درآمد زایی کنند. به نظر شما فوتبال در حال حاضر هزینه بر است یا پولساز؟ سرمایه گذاری در بخش فوتبال الان ازهزینه های بالای برخوردار بوده و چون اداره این بخش در ایران دولتی است بنابراین انگیزه ای برای پیشرفت متناسب با ظرفیت ها و قابلیت های موجود دیده نمی شود تا جایی که همچنان تیم های پرطرفدار هر از چند گاهی با فراز و نشیب هایی مالی و..رو به رو می شوند، این درحالی است که اگر اداره ورزش به بخش خصوصی توانمند داده شود فوتبال می تواند یکی از رشته های پولساز و پردرآمد در کشور شود. بگذارید سوالم را به گونه ای دیگر عرض کنم؛ آیا سرمایه گذاری در فوتبال می تواند سودی نصیب سرمایه گذار کند؟ در بخش سرمایه گذاری در ورزش باید به این نکته توجه شود زمانی که سکان مدیریت دردست بخش خصوصی قرارگیرد بی تردید بخش خصوص نیز بدنبال بهترینها رفته و با کشف استعدادیابی و دعوت مربیان خبره تلاش می کند تا تیم ورزشی اش به جایگاه نخست دست یبابد. آیا قبول دارید که فوتبال یک صنعت است یا این جمله را یک ادعای تبلیغاتی می دانید؟ اگر به بحث صنعتی بودن فوتبال نگاه شود خواهیم دید که فوتبال نزدیک به یک قرن است که صنعت می باشد. به طور مثال گردشگری اکنون صنعت به شمارمی رود پس ورزش حرفه ای صنعت بوده ودرحقیقت باید بانگاه فنی به آن نگریسته شود و درست مهندسی شود تا درآمدزایی نیز داشته باشد. البته ایران توانسته است به مقامهای در آسیا دست یابد که از کمک هایی نیز برخورداربود. به هرحال ما مخالف کمک به فوتبال برای پویایی و ترقی نیستیم اما این حمایت های مالی و ...باید از راه درست واصولی صورت گیرد باید ببینیم کشورهای پیشرفته که اکنون در رشته فوتبال حرف اول را می زنند برای توسعه ورزش چه کرده اند؟ وآنهایی که مهد فوتبال هستند این رشته پر طرفدار را چگونه اداره و مدیریت می کنند.آنها امروزه دریک کلام ورزش فوتبال را به عنوان یک صنعت حرفه ای پردرآمد شناخته و انتخاب کرده اند. صنعتی که بتواند پولساز شود. البته پولسازی فوتبال که باید به جد پیگیر آن شد برای دولت نیز درآمدزا خواهد شد چرا که با توسعه ورزش و پرداخت مالیات دولت نیز بهرمند میشود.دنیا اکنون با نگاه به ورزش به فکر درآمد و پیشرفت هستند در چنین شرایطی مدیران ورزشی در ایران با توجه به قابلیت های موجود کشورباید به این مهم توجه ویژه کنند زیرا اهمیت به توسعه ورزش براقتصاد کشورتاثیر بسزایی به جای می گذارد اما باید راهکارهای آن را بخوبی پیداکنند و اصولی وفنی به آن بنگرند. اگر به بحث صنعتی بودن فوتبال نگاه شود خواهیم دید که فوتبال نزدیک به یک قرن است که صنعت می باشد. به طور مثال گردشگری اکنون صنعت به شمارمی رود پس ورزش حرفه ای صنعت بوده ودرحقیقت باید بانگاه فنی به آن نگریسته شود و درست مهندسی شود تا درآمدزایی نیز داشته باشد باید چه اتفاقی بیفتد تا فاصله فوتبال ما با جهان کمتر شود و سود آن عاید سرمایه گذاران شود؟ باید باشگا‌های فوتبال به هوادارنشان واگذار شود، چرا که مدیریت سیاسی در ورزش و به ‌خصوص در فوتبال به فساد در این ورزش دامن می‌زند. ساختار فوتبال ما به کلی غلط است و هیچ کشوری در دنیا ساختار فوتبالی شبیه به ما ندارد، دلیل این موضوع هم حضور دولت و اعمال سیاست‌های آن بر باشگاه‌های فوتبال است. باشگاه‌های بزرگی مانند استقلال و پرسپولیس دولتی بوده و بسیاری از باشگاه‌های دیگر وضعیتی شبه دولتی دارند که این موضوع به ساختار فوتبال آسیب وارد می‌کند و بهترین راه برای مقابله با آن واگذاری این باشگاه‌ها به هوادارانشان است. محسن جندقی بخش اقتصاد تبیان مطالب مرتبط: اخراجی‌های وزارتخانه‌های اقتصادی مردان اقتصادی روحانی چه کاره بودند؟ سهم 80 درصدی« صنعت»در برنامه‌های نعمت زاده