بازگشت احمدی نژادیسم همایش «دلواپسی» احمدی‌نژادی‌ها دنبال چه اهدافی است؟یا احمدی نژادیسم به سیاست ایران بازخواهدگشت؟ بالاخره پس از 9 ماه پس از آغاز به کار دولت یازدهم، اکثر حامیان و دست اندرکاران ارشد دولت نهم و دهم زیر یک سقف حاضر شدند. اگرچه همایش "دلواپسیم" با موضوع انتقاد به فعالیتهای تیم مذاکرات هسته ای دنبال شد اما بزرگترین ویژگی آن این بود که اکثریت حامیان دولت قبل پس از دوره ای سکوت به شکل علنی و یک پارچه زیر یک سقف گردآمدند و به اعلام مواضع خود پرداختند. در این همایش محمد علی رامین، زهره طبیب‌زاده، مهرداد بذرباش، اسماعیل کوثری، لاله افتخاری، پناهیان، مهدی کوچک‌زاده، کوشکی، سیدمحمود نبویان، روانبخش، جواد کریمی قدوسی، فریدون عباسی، روح‌الله حسینیان و ... حضور داشته اند . برگزارکنندگان مراسم برخی گروههای سیاسی دانشجویی بودند و نسبت به تغییر محل برگزاری مراسم معترض بودند. گفته می شود، در آخرین لحظات مسوولان سالنی که از پیش برای انجام برنامه در نظر گرفته شده بود، اعلام کرده اند که امکان برگزاری مراسم به علت مسائل فنی در آن محل وجود ندارد. لذا اجرای برنامه به محل لانه جاسوسی آمریکا منتقل شد. این فضا منتقدانه و تند نهایتا با سخنان حجت الاسلام شجونی روبرو شد که طی سخنانی عجیب و قابل تامل با اشاره به قیام نواب صفوی و با انتقاد از توافق ژنو گفت: اگر الان نواب صفوی زنده بود، قیام می‌کرد! برخی خبرگزاری ها خبردادند در بیرون سالن این همایش نشریه 9 دی که به تازگی رفع توقیف شده است، توزیع شده است.. همچنین سی دی مستند جنجالی و پرماجرای " من روحانی هستم" به صورت رایگان در این همایش توزیع گردید. هم چنین برخی خبرگزاری ها خبردادند برخی از شرکت‌کنندگان پلاکاردهایی مانند «آمریکا را زیر پا می‌گذاریم»، «با این تیم مذاکرات هر 10 سال یک بار شاهد تعلیق غنی‌سازی هستیم»، «انرژی هسته‌ای حق معلق ماست»، «بحث احمدی‌نژاد و روحانی نیست بحث منافع ملی ماست»، «حقوق ملت فروختنی نیست، اما اگر خواستید بفروشید به مزایده بگذارید نه مناقصه» در دست داشتند. سخنان سخنرانان دلواپس در این همایش بسیاری از چهره های سیاسی . حاضر در سالن به ایراد سخن پرداختند. وجه مشترک تمام این سخنان انتقاد شدید از روند و فرایند مذاکرات هسته ای بود. البته گهگاه برخی چهره های سیاسی تعریضات جدی به رییس جمهور و کل سیاستهای دولت داشتند. اسماعیل کوثری نماینده مجلس در این همایش ضمن انتقاد از مفاد توافقنامه ژنو گفت: حرف ما با تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای کشورمان این است که شما در برابر این همه امتیازات که در توافق ژنو به 1+5 دادید باید تمام تحریم‌ها لغو می‌شد نه اینکه صرفاً صنعت کشتیرانی و پتروشیمی ما تا حدودی از تحریم رها شود. حجت الاسلام پناهیان پناهیان با دیده تردید به نتایج این مذاکرات نگریسته و گفت: اگر مذاکرات موجب رونق اقتصادی و افزایش عزت کشور شود آن مذاکره در خدمت جمهوری اسلامی است و اگر مذاکراتی به تقویت جایگاه جمهوری اسلامی منجر نشود این مذاکره محکوم به شکست بوده و از طرف انقلابیون مطرود است. فریدون عباسی رییس سابق سازمان انرژی هسته ای با یادآوری و کنایه به سخنان انتخاباتی دکتر روحانی خاطرنشان کرد: این اشتباه استراتژیک است که چرخ سانتریفیوژها را به چرخ زندگی مردم گره بزنیم. اگر دنبال چرخاندن زندگی مردم هستید، شتابزده عمل نکنید. اما در این جمع کریمی قدوسی، نماینده مجلس شورای اسلامی پا را فراتر نهاد و ضمن تلاش برای دوگانه نشان دادن موضع رهبری معظم انقلاب و رییس جمهور با اشاره به اظهارات رهبری مبنی بر این که من با مذاکرات مخالفتی نمی‌کنم اما خوشبین نیستم، گفت: در مقابل این گفته رهبری آقای روحانی در گزارش اخیری که به مردم داده‌اند، اظهار کردند که خوشبینی و بدبینی در دنیای سیاست معنا ندارد، این در حالی است که خوشبینی کلیدواژه رهبری است و آقای روحانی می‌گویند که باید واقع‌بین باشیم و با شناختی که از دنیا و مساله هسته‌ای دارند می‌گویند که بدبین نیستند.او گفت: ما سراغ نداریم مسوولی را که این گونه درباره نظر صریح رهبری نظر دهد !!که با شعارهای مرگ بر ضدولایت فقیه، و شعار خونی که در رگ ماست هدیه به رهبر ماست روبرو شد. هم‌چنین در ادامه کوشکی تحلیلگر سیاسی نزدیک به طیف منتقد دولت گفت: مطمئن باشید با پذیرش توافق ژنو بهاییت و سروری بهاییت را به دام حقوق بشر باید بپذیریم. پس فردا حجاب اسلامی ممنوع خواهد شد. اگر ما سکوت کنیم، دیگر شعار مرگ بر آمریکا جرم خواهد بود. هم‌چنین رسایی نماینده جبهه پایداری در مجلس و مدیرمسوول نشریه نه دی خطاب به دولت‌مردان گفت: شاید شما از ما منتقدان عصبانی باشید و ما را بی‌سواد اعلام کنید، ما صداوسیما را نداریم اما افکار عمومی با ماست!! توافقنامه ژنو می‌تواند استقرار کشور ما را به خطر اندازد. در ادامه روانبخش، نماینده پیشین مجلس شورای اسلامی ضمن انتقاد از کل سیاستهای دولت توافق هسته ای را مقدمه ای بر استحاله نظام دانست و گفت: خطری که این روند را دنبال می‌کند، این است که آن‌ها پس از اکسید کردن 20 درصد به دنبال اکسید کردن 5 درصد و برچیدن برنامه هسته‌ای و به دنبال اکسید کردن فرهنگ انقلاب و امام هستند!! افرادی که با فیگور دلواپسی و نگرانی از تاراج منافع ملی تیم مذاکرات هسته ای را به مناقصه و حراج منافع ملی متهم می کنند چرا خود را به تجاهل زده اند و فراموش کرده اند که رهبر حکیم انقلاب ضمن حمایت از مجموعه مسئولان و مذاکره کنندگان با پنج به علاوه یک، تأکید کردند: اینها فرزندان انقلاب و مأموران جمهوری اسلامی هستند که با تلاش فراوان در حال انجام دادن مأموریت سخت خود می باشند و «هیچ کس نباید آنها را تضعیف کند، مورد توهین قرار دهد یا سازشکار بداند». محمدعلی رامین، معاون وزیر ارشاد دولت پیشین در سخنانی جنجالی که احتمالا با واکنشهای جدی روبرو خواهد شد، گفت: آقای روحانی بالاخره رای مردم را گرفت و امیدوارم مطالبی که در این جلسه گفته شده به گوش ایشان برسد و فراموش نشود آقای روحانی برای پیروزی در انتخابات نه نیرویی داشت و نه برنامه‌ای و همه این‌ها با پشتیبانی و حمایت همان شخصی بود که شما آن را می‌شناسید.در این هنگام حاضران با فریادهای هاشمی رفسنجانی به نام فرد مورد نظر رامین اشاره کردند.وی مدعی شد: این فرد در این مدت به رقابت فرساینده با ولی فقیه برخاسته است!!! این فضا منتقدانه و تند نهایتا با سخنان حجت الاسلام شجونی روبرو شد که طی سخنانی عجیب و قابل تامل با اشاره به قیام نواب صفوی و با انتقاد از توافق ژنو گفت: اگر الان نواب صفوی زنده بود، قیام می‌کرد! چرا دلواپس ؟ چرا الان؟ یکی از سوالهای جدی که ناظران و فعالان سیاسی از خود می پرسند این است که علیرغم این همه موضع تند و آتشین علیه دولت و تیم مذاکره کننده چرا این جریان به این گونه انتقادات روی آورده است. همه ما می دانیم که سیاستگزاری اصلی و راهبردی مذاکرات هسته ای توسط رهبر معظم انقلاب انجام می شود و این مذاکرات قطعا با نگاه نظارت آمیز رهبری دنبال می شود. مگر رهبر انقلاب خود با انجام این مذاکرات موافقت نداشت و در دیدار 20 فروردین خود نفرموده بودند: "موافقت با مذاکرات هسته ای، برای شکستن فضای خصمانه جبهه استکبار بر ضد ایران بود." چطور می توان اینگونه به مذاکراتی که با موافقت رهبری در حال انجام است می توان تاخت که سخن از نواب صفوی و اسلحه به میان می آید؟ چطور می توان خود را دلواپس ارزش های انقلاب و اکسیده شدن ارزشها پس از این مذاکرات دانست و خود را دربرابر این سخنان رهبری به نشنیدن زد که فرمودند: " هدف آمریکایی ها این است که به بهانه موضوع هسته ای، فضای بین المللی را بر ضد ایران حفظ کنند و بر همین اساس بود که با طراحی جدید دولت برای مذاکره درخصوص موضوع هسته ای موافقت شد تا این جوّ جهانی شکسته و ابتکار عمل از طرف مقابل گرفته شود و حقیقت نیز برای افکار عمومی دنیا مشخص شود". افرادی که با فیگور دلواپسی و نگرانی از تاراج منافع ملی تیم مذاکرات هسته ای را به مناقصه و حراج منافع ملی متهم می کنند و بی پروایانه آنرا به زبان می آ ورند، آیا دچار ضعف حافظه شده اند که سخنان چند ماه پیش رهبر معظم انقلاب را به یاد نمی آورند؟ آنان چرا خود را به تجاهل زده اند و فراموش کرده اند که رهبر حکیم انقلاب ضمن حمایت از مجموعه مسئولان و مذاکره کنندگان با پنج به علاوه یک، تأکید کردند: اینها فرزندان انقلاب و مأموران جمهوری اسلامی هستند که با تلاش فراوان در حال انجام دادن مأموریت سخت خود می باشند و «هیچ کس نباید آنها را تضعیف کند، مورد توهین قرار دهد یا سازشکار بداند». اگرچه نگارنده به حق نقد علمی و تخصصی برنامه عمل ژنو واقف بوده و آنرا شان علمای علم سیاست، روابط بین الملل و حقوق بین الملل و دیپلماتهای با سابقه می داند، اما به نظر می رسد اکثریت سخنان طرح شده دیروز بوی تند جناحی می دهد. طرح اتهامات رنگارنگ علیه دولت آنهم در زمانی یک هنوز یکسال از عمر آن نگذشته است چندان منطقی به نظر نمی رسد. در مقابل قطعا هرگونه ضعف از سوی مذاکره کنندگان و یا قصور از سوی رهبری معظم انقلاب مورد توجه و تذکر قرار خواهد گرفت و این گونه نیاز به شانتاژ و فضا سازی رسانه ای نیست. به نظر می رسد همایش سیاسی دیروز یکی از نقاط تحول در کنشهای سیاسی منتقدین و مخالفین دولت یازدهم باشد. اکثر فعالان سیاسی حاضر در جلسه روز گذشته مدیران، حامیان و یا نمایندگان مجلس طرفدار دولت نهم و دهم بوده اند. اگرچه انتخابات ریاست جمهوری یازدهم باعث شد برخی از آنها به احمدی نژاد و تبع مشائی وفادار بمانند، اما اکثریت آنها به دور سعید جلیلی و یا دیگر نامزدهای اصولگرا حلقه زدند. پیروزی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری عملا فضای سیاسی حاکم بر کشور را دگرگونه کرد و جز جریان پایداری در مجلس که فعالانه موضع انتقادی علیه دولت دارد، ما بقی به نوعی سکوت و یا انفعال سیاسی دچار شدند. اما همایش دیروز که محور انتقاد به فعالیتهای تیم هسته ای دولت بودپیام دیگری هم داشت. احمدی نژادی ها که در هشت سال گذشته سکان مدیریت کشور را در اختیار داشتند ، این بار بدون احمدی نژاد –که هم چنان بر ارتباط با مشائی مصر است- فعال شده اند و دلواپسیسم را مقدمه ای برای باز گشت احمدی نژادیسم انتخاب کرده اند. در واقع این فعالان سیاسی که پس از انتخابات متکثر شده بودند، نیازی به یک عامل وحدت بخش داشتند، این عامل انسجام نه احمدی نژاد که احمدی نژادیسم به عنوان یک باور سیاسی و برنامه عمل است. در واقع این اصلی ترین کاربرد و پیام همایش دیروز که همراه با شعارهای تند و مواضع آتشین منتقدان برنامه مذاکرات هسته ای بود، تلاش برای ایجاد موضع یکسان میان تمامی منتقدین و مخالفین دولت بود، به ویژه که احتمال توافق هسته ای ایران و 5+1 بسیار بیشتر شده است. یوسف قاضی زاده بخش سیاست تبیان