حکم بوسیدن زن و شوهر در مقابل دیگران
هر چند بوسیدن زن و شوهر در مقابل دیگران برای خداحافظی و یا اعیاد به خودی خود اشکال شرعی ندارد، اما جهات دیگری چون عرف منطقه، محرم و یا نامحرم بودن حاضران، نوع بوسیدن و ... نیز باید ملاحظه شود و چنانچه مفسدهای داشته باشد از آن پرهیز شود.
در این مقاله احکام با دو پرسش و پاسخ در باب مسائل زناشویی در خدمت شما هستیم:
سوال: حکم بوسیدن زن و شوهر در مقابل دیگران برای خداحافظی و یا در اعیاد چیست؟
هر چند این کار به خودی خود اشکال شرعی ندارد، اما جهات دیگری چون عرف منطقه، محرم و یا نامحرم بودن حاضران، نوع بوسیدن و ... نیز باید ملاحظه شود و چنانچه مفسدهای داشته باشد از آن پرهیز شود.
پاسخ مراجع عظام تقلید نسبت به این سۆال، چنین است:
حضرت آیة الله العظمی خامنهای (مد ظله العالی):
فى نفسه مانعى ندارد.
حضرت آیة الله العظمی مکارم شیرازی (مد ظله العالی):
در فرض سوال بهتر این است که از این کار پرهیز گردد.
حضرت آیة الله العظمی نوری همدانی(مد ظله العالی):
چنانچه در ملا عام و معرض دید نامحرم باشد جائز نیست.
حضرت آیة الله العظمی صافی گلپایگانی(مد ظله العالی):
در منظر دیگران مناسب نیست بلکه در بعض موارد به جهت ترتب بعض عناوین جایز نیست.
سوال: لطفا آداب آمیزش جنسی را با توجه به روایات بیان کنید.
از آنجا که دین اسلام، آئین زندگی است، برای همه جنبه های زندگی انسان برنامه هایی ارائه کرده است از جمله در مورد آمیزش و مسائل زناشویی آدابی بیان نموده است که رعایت این آداب، در بهداشت فردی و اجتماعی، روحی و جسمی زن و شوهر، بچه دار شدن و سالم بودن آن، ازدیاد محبت و غیره تأثیر دارد.
با توجه به روایات، برخی از آداب مستحب و مکروه ارتباط زناشویی عبارتند از:
1, شروع نزدیکی با ذکر و یاد خدای متعال: در روایات برای قبل از آمیزش دعا و اذکاری ذکر شده است که مهم ترین آن یاد خدا است؛ چنان چه حضرت علی (علیه السلام) می فرمایند: «هرگاه کسی قصد هم بستری دارد، بگوید: بسم الله و بالله اللهم جنبنی الشیطان ما رزقتنی؛ به نام خدا و برای خدا، خدایا دور ساز شیطان را از آن چه به من روزی می دهی».[1]
2, زمان نزدیکی: برای نزدیکی زمانی در نظر گرفته شده است که عدم رعایت آن می تواند تأثیرات بدی را به دنبال داشته باشد.
طبق بعضى از روایات، مجامعت و نزدیکى با همسران در ایام و ساعاتى نامناسب است و این روایات در کتاب هاى معتبره (حدیثى و فقهى) شیعه موجود و در آنها حکمت و فلسفه این دستورات تا حدودى تشریح شده است.[2]
برخی از این ایام و ساعات به قرار زیر است:
1, نزدیکی و عمل زناشویی در شب و روزى که ماه و خورشید گرفته است،نباشد.
2, هنگام غروب خورشید.
3, هنگام طلوع فجر تا طلوع آفتاب.
4, شب اول ماه غیر از ماه رمضان.
5, در شب آخر ماه.
6, نزدیکی بعد از احتلام در خواب مکروه است.
7, عمل زناشویی در جایى که کودکى باشد که به آنها نگاه کند یا سر و صداى آنها را بشنود، هر چند چیزى متوجه نشود.
8, نگاه کردن به فرج هنگام جماع.
9, نزدیکی به صورت عریان.
10, جماع در زیر آسمان (بدون هیچ پوشش) نباشد.
11, جماع رو به قبله و پشت به قبله.
12, هنگامى که شکم پر است.
امام صادق (علیه السلام) می فرماید: «در اول ماه و وسط ماه و آخر ماه نزدیکی مکن که باعث سقط فرزند (جنین) می شود و اگر فرزندى متولد شود ممکن است دیوانه باشد یا صرع داشته باشد… ».[3]
امام صادق (علیه السلام) می فرماید: «در اول ماه و میان ماه و آخر ماه جماع مکن که باعث سقط فرزند (جنین) می شود و اگر فرزندى متولد شود ممکن است دیوانه باشد یا صرع داشته باشد…
3, در هنگام نزدیکی رو به قبله و پشت به قبله نباشند . امام صادق (علیه السلام) می فرمایند: «… (مرد) رو به قبله و پشت به قبله جماع نکند…».[4]
4, مکان ارتباط زناشویی باید به دور از حضور دیگران حتی کودکان و نوزادانی که بیدار هستند، باشد . پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) می فرمایند: «اگر در اتاقی که کودکی در آن بیدار است با همسر خود همبستر شوید (آمیزش کنید) موجب می شود که کودک روی رستگاری را به خود نبیند».[5]
5, در برخی روایات از نزدیکی در جاهایی مانند کشتی و زیر آسمان نهی شده است .[6]
بنابراین، گرچه در روایات نیامده است که آمیزش حتماً در بستر باشد، اما اسلام این عمل را در هر جا و هر محلی اجازه نداده است و باید جای مخصوص و مناسبی برای این کار در نظر گرفته شود.
زمانی که نزدیکی حرام است
نزدیکی در ایام حیض و نفاس و در حال روزهداری نباشد. پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) فرمودند: «هر کس در حال حیض با همسر خود همبستر شود و فرزندی که متولد میشود مبتلا به خوره یا پیسى باشد، کسی را ملامت نکند مگر خود را».[7]
در پایان توجه به نکاتی در این جا مناسب است:
الف. اعتبار این روایات اگر تماماً ثابت نشده باشد، در عین حال پاره اى از آنها از اعتبار و وثاقت کافى برخوردار است.
ب. بیان چنین فلسفه هایى، به معناى آن نیست که حتماً چنین خواهد شد، بلکه به معناى آن است که چنین اقتضایى دارد و در صورت وجود دیگر عوامل، تأثیر مىکند، لیکن در مواردى نیز ممکن است به سبب فقدان پاره اى از شرایط، نتیجه دیگرى به دست آید. ناگفته نماند اکنون برخى پژوهشگران به این نتیجه رسیده اند همان گونه که تفاوت شب هاى مهتابى و غیر مهتابى در جزر و مد دریا مۆثر است، بر وضعیت بدن انسان و مسائل خاص همبسترى نیز مۆثر است.[8]
پی نوشتها:
1. حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج20، ص136
2. نک: وسائلالشیعه، ج 14، ابواب مقدمات نکاح؛ بحارالانوار، ج 103، ص 281؛ جواهرالکلام، ج 29، ص 54,
3. مجلسی، محمد باقر، حلیة المتقین، باب چهارم در بیان فضیلت تزویج و آداب آن، فصل چهارم.
4. همان؛ وسائل الشیعه، ج20، ص120,
5. وسائل الشیعه، ج20، ص132,
6. همان، ص 137,
7. حلیة المتقین، فصل چهارم از باب چهارم.
8. پایگاه اطلاع رسانی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه.
فرآوری: آمنه اسفندیاری
بخش احکام اسلامی تبیان
منبع:
سایت اسلام پدیا
سایت اسلام کوئیست
مطالب مرتبط:
رضایت زن در عزل
حکم نزدیکی از طریق دبر
حکم نزدیکی در زمان قاعدگی
