حکم زنا با زن شوهر دار دخول آلت تناسلی مرد در آلت زن (جلو یا عقب) به اندازه حشفه (ختنه گاه) بدون ازدواج، یا شبهه آن را زنا گویند. سوال: اگر فردی در عمل جنسی با نامحرم شک داشته باشد بیشتر از ختنه گاه بوده یا کمتر، آیا زنا محسوب می‌شود؟ در صورتی‌که یقین به دخول، به مقدار ختنه گاه حاصل نشود زنا محسوب نمی‌شود. ولی در هر حال این رابطه حرام بوده و لازم است نسبت به آن توبه واقعی صورت گیرد . پاسخ مراجع عظام تقلید نسبت به این سۆال، چنین است: حضرت آیة الله العظمی خامنه‌ای (مد ظله العالی): عمل مذکور در فرض شک گرچه زنا محسوب نمى‌شود ولى حرام است و توبه که با پشیمانى و تصمیم جدّى بر ترک آن محقق مى‌شود، لازم است. حضرت آیة الله العظمی مکارم شیرازی (مد ظله العالی): در فرض سۆال مرتکب گناه بزرگی شده‌اند و باید از این کار به صورت جدی توبه کنند و توبه حقیقی آن است که به طور جدّی از گناهان توبه نموده، و آنها را ترک کرده و با اعمال نیک آینده، گذشته را جبران کنند. در این صورت ان شاء الله مشمول بخشش الهی واقع خواهند شد. حضرت آیة الله العظمی سیستانی (مد ظله العالی): با فرض شک صدق نمی کند. حضرت آیة الله العظمی نوری همدانی (مد ظله العالی): در صورتیکه یقین به دخول به مقدار ختنه گاه حاصل نشود زنا محسوب نمی شود. (توجه: استفتا از دفاتر آیات عظام: خامنه‌ای، سیستانی، مکارم شیرازی، نوری همدانی (مد ظلهم العالی) توسط سایت اسلام کوئست انجام گرفته است) سوال: میزان دخول در زنا چیست؟ "إیلاج ذکر الإنسان حتى تغیب الحشفة فی فرج امرأة- قبلاً أو دبراً- محرّمة، من غیر سبب مبیح و لا شبهة"؛ دخول آلت تناسلی مرد در آلت زن (جلو یا عقب) به اندازه حشفه (ختنه گاه) بدون ازدواج، یا شبهه آن را زنا گویند . (إرشاد الأذهان إلى أحکام الإیمان، ج‏2، ص 170) غیر از این هر گونه ارتباط جنسی بین زن و مرد نامحرم از نظر فقه زنا نیست، ولی از گناهان کبیره و مخالف شرع است. در اسلام روابط بین مرد و زن تعریف شده است و روابط جنسی فقط در محدوده ازدواج جایز می باشد. انسان باید توجه داشته باشد که شیطان به آرامی او را به سمت گناهان بزرگ می کشاند، پس باید از همان اول جلوی گناهانش را بگیرد. سوال: حکم زنا با زن شوهر دار یا در حال عده چیست؟ شرح پرسش: من همسر دوم خانمم هستم ما تا قبل از این که حکم طلاق خانمم صادر شود با هم نامزد شدیم البته با اطلاع کامل خانواده ها و با جشن نامزدی (چون همسرم طلاق غیابی گرفته) ما در همان زمان به دلیل نداشتن اطلاع کافی با یکدیگر نزدیکی داشتیم و بعد از پایان عده طلاق همسرم به عقد دائم هم در آمدیم و حالا بعد از دو سال از این که با هم ازدواج کرده ایم به طور اتفاقی به این موضوع برخوردیم که نزدیکی با زنی که هنوز عده طلاق او تمام نشده آن زن را برای همیشه به آن مرد حرام می کند حالا ما باید چه کار کنیم با توجه به این که خیلی همدیگر را دوست داریم و قصد بچه دار شدن داریم آیا باید کفاره بدهیم یا ...؟ سۆال شما دارای چند فرض است: 1. عمل زنا قبل از طلاق بوده است. در این صورت باید گفت: براساس فتوای اکثر فقها آن زن بر این مرد حرام ابدی می شود و فرقى نیست بین این که زانى عالم باشد به این که او شوهر دار است یا نباشد و فرقى بین عقدى و صیغه نیست [1]. البته طبق فتوای آیت الله صانعی[2] و آیت الله شبیری زنجانی بر مرد زنا کننده حرام ابدى نمى‏شود و پس از طلاق و گذشت عده می‌تواند با زانی ازدواج نماید.[3] 2. عمل زنا در زمان عده‏ بوده است. عده چون یا رجعی است یا بائن این دو قسم را جداگانه بررسی می کنیم: الف. عده طلاق همسرتان، عده طلاق رجعی[4] باشد، در این صورت اگر کسی با زنی که در عده طلاق رجعی است مقاربت کند طبق نظر اکثر فقهای معاصر، آن زن بر او حرام ابدی می شود (البته طبق فتوای آیت الله شبیری و آیت الله فاضل لنکرانی ره موجب حرمت ابدی نمی شود)[5] و در این جهت فرقی بین این نیست که علم داشته باشند که مقاربت در زمان عده موجب حرمت ابدی است یا نه [6]. ب. عده طلاق همسرتان، عده طلاق بائن[7] باشد، در این صورت مقاربت با او موجب حرمت ابدی نبوده و بعد از اتمام عده اش می توان آن زن را به عقد خود در آورد (البته طبق فتوای آیت الله مکارم شیرازی در این صورت نیز به احتیاط واجب حرام ابدی می شود)[8] پی نوشتها: [1] نجاة العباد (للإمام الخمینی)، ص: 371، مسأله 10. توضیح المسائل مراجع، ج 2، ص 472، مسئله 2403، دفتر انتشارات اسلامی حوزه علمیه قم، 1383 [2] استفتاء از طریق تماس تلفنی با دفتر ایشان [3]. شبیرى زنجانى، سید موسى، رساله توضیح المسائل، ص 517، م 2407، انتشارات سلسبیل، قم، اول، 1430 ه ‍ ق. [4] «طلاق رجعى» آن است که بعد از طلاق تا وقتى زن در عدّه است، مرد(شوهر) مى‏تواند به او رجوع نماید. توضیح المسائل مراجع، ج 2، ص 529، مسئله 2522، [5]. همان، ص 469، مسئله 2398؛ شبیرى زنجانى، سید موسى، رساله توضیح المسائل، ص 517، م 2407. [6] بنابر استفتای شفاهی از دفتر آیة الله العظمی مکارم شیرازی. [7] طلاق بائن آن است که بعد از طلاق، مرد حقّ ندارد به زن خود رجوع کند، یعنى بدون عقد او را به زنى قبول نماید و آن بر پنج قسم است: اوّل: طلاق زنى که نُه سالش تمام نشده باشد. دوم: طلاق زنى که یائسه باشد یعنى اگر سیّده است بیشتر از شصت سال و اگر سیّده نیست بیشتر از پنجاه سال داشته باشد. سوم: طلاق زنى که شوهرش بعد از عقد با او نزدیکى نکرده باشد چهارم: طلاق سوّمِ زنى که او را سه دفعه طلاق داده‏اند پنجم: طلاق خلع و مبارات(طلاق زنى را که به شوهرش مایل نیست و مهر یا مال دیگر خود را به او مى‏بخشد که طلاقش دهد «طلاق خلع» گویند و اگر زن و شوهر یکدیگر را نخواهند و زن مالى به مرد بدهد که او را طلاق دهد، آن طلاق را «مبارات» گویند. همان، ص 529، مسئله 2522و 2528 و 2531. [8] همان، ص 469، مسئله 2398. فرآوری: آمنه اسفندیاری بخش احکام اسلامی تبیان منابع: سایت اسلام کوئیست توضیح المسائل مراجع، ج 2 سید موسی شبیرى زنجانى، رساله توضیح المسائل، ص 517، م 2407 مطالب مرتبط: رضایت زن در عزل حکم نزدیکی از طریق دبر حکم نزدیکی در زمان قاعدگی