لحظات نشاط بخش بامداد میلاد
نوشتاری از مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی صافی مدّظله
در وصف روز میلاد حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف
قالَ اللهُ تَعالی: وَنُریدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی اَلَّذینَ اسْتَضْعِفُوا فِی الْأرض وَنجْعَلَهُمْ أَئِمَّةَ وَنَجْعَلَهُمُ الْوارِثینَ (قصص/5)
بامداد مبارك و فرخنده و پر میمنت روز پانزدهم شعبان سال دویست و پنجاه و پنج هجری طلوع میكرد، در امامت سرای حضرت امام حسن عسكری علیهالسّلام شور و هیجان و شوق و انتظار شدت مییافت. ملائكه در آنجا بیش از هر وقت دیگر آمد و رفت داشتند. انوار رحمت الهی در تابش و لُمعان و فروغ فرّو شكوه ایزدی درخشان بود.
در ملأ اعلی فرشتگان و كرّوبیانِ عالم بالا از نوزادی كه هم اكنون در خاندان نبوت و ولایت، قدم به عرصه این جهان خواهد گذاشت و چهره نورانی و شمایل محمدی خود را به عالمیان نشان خواهد داد، در سخن بودند.
بهشت را زینت میكردند تا محافل جشن و مجالس انس و ذوق ملكوتی برپا كنند. غریو شادی، نغمههای روحبخش و طربانگیز حورالعین، بهشتیان را غرق در حظوظ روحانی كرده بود.
از شب نیمه شعبان دقایقی چند بیشتر باقی نمانده بود دقایقی كه آرام آرام میگذشت و برای آنها كه منتظر بودند به قدر سالها بود.
سرانجام شب به دقیقهی آخرین رسید و ثانیه شماری شروع شد، ثانیهها هم با كُندی یكی پس از دیگری گذشتند، ناگاه نورانیّت و روشنی فوقالعادهای كه بر نور چراغها غالب شد، همه را از تولّد نوزاد بشارت داد. نوزاد به دنیا آمد و آخرین رهبر عالم بشریّت ولی الله اعظم با جمال جهان آرای خود گیتی را مزیّن و روشن ساخت.
نرجس غرق در افتخار و مباهات گشت، بانگ تكبیر و تحمید و تسبیح توأم با فریادهای شادی و تهنیت و هلهله طنینانداز گشت.
در این جهان تنها نوری كه نشاط بشر را نگاه میدارد و او را امیدوار میسازد كه سرانجام محكوم به انقراض و فنا، سقوط دائم در ظلمات حیوانیّت، تجاوز زورمندان، و جهنم بیایمانی و بدبختی نیست، همان بشارات انبیا و پیشوایان دینی است كه همه را به آینده جهان خوشبین نموده و نور امید را در دلها روشن ساخته است
نوزاد سر به سجده گذاشت و به یگانگی خدا و رسالت پیغمبر صلّی الله علیه و آله و سلم و امامت پدران بزرگوارش شهادت داد و با صدایی خوش و روحافزا این آیهی مباركه را تلاوت فرمود:
«بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ وَ نُریدُ اَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذینَ اسْتُضْعِفُوا فَیِ الْأرْضِ ...»
نوزاد به دنیا آمد و عنایات الهی بر خاندان رسالت تكمیل شد.
آری! این افتخار، مخصوص دودمان نبوت است كه موعود و نجات دهنده بشر از تجاوز و ستم و آن كس كه برای تأسیس سازمان جهانی اسلامی و اجرای نظام قرآنی قیام فرماید، از آن خاندان با عظمت است.
پیامبر اسلام صلّی الله علیه و آله و سلم خوشدل بود كه فرزندش مهدی به هدف های رسالت و دعوت او جامهی عمل میپوشاند، و به خاندان خود به خصوص علی و فاطمه و حسنین علیهما السّلام مژده میداد كه مهدی همان كسی است كه با نهضت بیمانند خود بنیان شرك را ویران و اساس توحید و یكتاپرستی را محكم و استوار میسازد و فرمانروای كل جهان میگردد، از فرزندان آنها است.
او است همان نابغهی بینظیری كه انبیا و اولیا ظهورش را مژده دادند و جهان بشریّت را به قیام آن حضرت، برای تشكیل حكومت حق و عدالت اسلام و صلح پایدار و برچیدن بساط بیدادگران، نوید دادند و همه را به آیندهی گیتی امیدوار ساختند.
جهان با همه تحركی كه در ناحیه علوم مادّی و پیشرفت صناعی دارد و با اینكه بشر دست به كار تسخیر فضا شده و به قدرت فكر خود میبالد، با كمال تأسف در جنبهی انسانیّت قدم به جلو نگذاشته و در مدنیّت اخلاقی و وجدانی سیر قهقرایی دارد. ترس، هراس و وحشت همه را ناراحت و در فشار گذارده و قسمت عمدهی بودجه كشورها صرف افزایش تسلیحات و قوای هدّامه و ویرانكننده میشود.
فساد اخلاق و بیعفتی، فحشا و طغیان شهوت و غضب، زن و مرد را به ستوه آورده و به جهنم نكبت ها و انحطاط سوق میدهد. مطبوعات و مجلات هم بیشتر به این آتش ها دامن میزنند.
التزام به آداب دینی و شعائر مذهبی ضعیف میشود و بدترین مظاهر شرك كه استبعاد بشر و ملل و سلب آزادی انسانها باشد به صورتهای گوناگون رایج و اركان آن محكم و استوار میگردد. انسان این عصر به اصطلاح پیشرفته در برابر پیكرههای بیجان و بی روح افرادی مثل خود نیایش و تواضع میكند و پستی و انحطاط فكری و ضعف قوای عقلی خود را آشكار میسازد، به بانگ ملكوتی: «ما هذِهِ التَّماثیلُ الَّتی أَنْتُمْ لَها عاكِفُون؛(انبیاء/52) این مجسمههای بی روح چیست که عمری بر آن معتكف شدهاید»، گوش فرا نمیدهد. بزرگترین رهبران دنیای مادّی ما شكستن عهد و پیمان و نقض تمام قوانین بینالمللی و هر تجاوز و ستم را ننگ و عار نمیشمارد و خلاصه مدنیّت منهای انسانیّت روز به روز توسعه یافته و گسترش مییابد.
جهان با همه تحركی كه در ناحیه علوم مادّی و پیشرفت صناعی دارد و با اینكه بشر دست به كار تسخیر فضا شده و به قدرت فكر خود میبالد، با كمال تأسف در جنبهی انسانیّت قدم به جلو نگذاشته و در مدنیّت اخلاقی و وجدانی سیر قهقرایی دارد
در این جهان تنها نوری كه نشاط بشر را نگاه میدارد و او را امیدوار میسازد كه سرانجام محكوم به انقراض و فنا، سقوط دائم در ظلمات حیوانیّت، تجاوز زورمندان، و جهنم بیایمانی و بدبختی نیست، همان بشارات انبیا و پیشوایان دینی است كه همه را به آینده جهان خوشبین نموده و نور امید را در دلها روشن ساخته است.
همه با اعتماد تمام و قلبی سرشار از نشاط انتظار دارند؛ انتظار كسی را دارند كه این ابرهای تیره ظلم و ستم و فساد را، از افق عالم برطرف كرده و در عالم، برادری و آزادی واقعی را برقرار، و احكام عالی آسمانی را اجرا نماید و بشر را به سوی هدف شریف انسانی رهنمایی فرماید.
شیعیان و مۆمنان به این ظهور، شب و روز نیمه شعبان را جشن میگیرند و چراغانی میكنند و خیابان و بازار و مغازهها و خانهها را زینت مینمایند و غرق در شادمانی میشوند و به ملل جهان علاقه خود را به عدل و داد، صلح و برادری جهانی اعلام، و روح شكستناپذیر و امیدوار خود را آشكار میسازند.
ای ولی عصر، ای مهدی موعود
همه شیعیان و دوستانت آرزمند و منتظرند كه بامداد سعادت آنها و همهی مردم جهان طالع شود و با قیام تو تمام دردهایشان درمان گردد و عوامل محرومیّت، ناكامی و بیچارگی در همه جا از میان برود و پرچم توحید و عدل و صلح اسلام در سراسر گیتی به اهتزاز درآید. وَما ذلِكَ عَلَی اللهِ بِعَزیز (ابراهیم/20).
بخش مهدویت تبیان
منبع: كتاب «نوید امن و امان» اثر حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی مدظله العالی.


