کلام شنیدنی حکیم عمر خیام حکیم عمر خیام نیشابوری در قرن 427 خورشیدی در نیشابور به دنیا آمد. او فیلسوف، ریاضی‌دان، ستاره‌شناس و رباعی سرای ایرانی در دورهء سلجوقی بوده است . گرچه بارعلمی خیام برتر از جایگاه ادبی او است، ولی شهرت وی بیشتر به واسطهء نگارش رباعیاتش است که شهرت جهانی دارد. افزون بر آن‌که رباعیات خیام را به اغلب زبان‌های زنده ترجمه نموده‌اند. با خواندن چندی از ابیات حکیم عمر خیام یاد و نامش را گرامی می داریم. قرآن که مهین کلام خوانند آن را گهگاه نه بر دوام خوانند آن را برگرد پیاله آیتی هست مقیم کاندر همه جا مدام خوانند آن را * دنیا دیدی و هرچه هیچ است و آن نیز که گفتی و شنیدی هیچ است سرتاسر آفاق دویدی هیچ است و آن نیز که در خانه خزیدی هیچ است * چون عهده نمیشود کسی فردا را حالی خوش دار این دل پر سودا را می نوش به ماهتاب ای ماه که ماه بسیار بتابد و نیابد ما را * نیکی و بدی که در نهاد بشر است شادی و غمی که در قضا و قدر است با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل چرخ از تو هزار بار بیچاره تر است * بر چهره ی گل نسیم نوروز خوش است در صحن چمن روی دلفروز خوش است از دی که گذشت هر چه گوئی خوش نیست خوش باش وزدی مگو که امروز خوش است فرآوری:مهدیه زمردکار بخش کودک و نوجوان تبیان منابع: ایران تاریخ(shahnameh.eu)،ویکی پدیا مطالب مرتبط: گریه چوپان کوچک بی‌تو ترانه‌ی خورشید فصل تقسیم رویش پرستوی مهاجر من