جویبار رحمت
سلام بر تو اى همه ى خوبى! اى پاک ترین بهار! تو عصاره ى زیبایى هاى خلقتى، چکیده اى از شاهکار آفرینشى، پاکى وزلالى، در آفرینش تو معنا شد؛ عشق با حضور تو سامان یافت؛ راستى در تو زاده شد؛ مهر از چشمه ى وجود تو جارى شد وایمان از دریچه ى چشمان تو تابید.
آرى، روزى که خداوند دست خلقت در تو برد، از همه ى خوبى ها، لبریزت کرد تا آینه ى همه ى صفات نیکویش باشى، آن گونه که آفرینش، همیشه در حسرت شناختنت بماند. من کجا به مدح تو مى رسم؛(1) که پیمانه را سنجیدن دریا نشاید و آینه ى دل زنگار زده سزاوار تصویر تو نباشد و من تنها به قدر تشنگى از زلال نامت مى نوشم.
اى از تمام خوبى ها لبریز! دریاى علمى(2) و سلطان وادى حلم.(3) کرم، دست طلب نزد دامن بخشایشت دراز کند؛ که پایه ى کرامتى.(4) بردبارى، به تحیر صبر تو بنشیند؛(5) که منتهاى صبرى. صدق، نسیم همیشگى کلام توست ورحمت، جویبارى همیشه جارى در وجودت.(6)
آن چه در تصویر عمل بنشانى حق است(7) وصواب؛ که تو ترجمان قرآنى(8) وقرآن ناطق.
اى موعود الهى! اى سبزترین بهار موعود! بیا وبا کلامت به راه نورمان بخوان که آن چه تو بدان بخوانى، سعادت است ورستگارى.(9)
اى آینه ى آیات الهى! اى تجلى گاه صفات خدا! بیا وبه راه نورمان بخوان که کلامت نور است ووعده ات راست.(10) بیا تا به تماشاى همه ى خوبى هاى آفرینش بنشینیم وچشم به نور کلامت روشن کنیم؛ اى سرچشمه ى همه ى نکوکارى ها!(11) کجاست آن نگاه مهربانت تا دل ها را شیفته ى رستگارى کند وکجاست آن آینه ى محمد خصلتت تا پایه هاى نیکى را بنا نهد(12) و ستون خیمه ى خیر و خوبى شود؟(13) چشمان دوراندیش(14) تو کجاست تا به نگاهى پرچم افتخار و فجر بر وادى اسلام زند و در همه ى سبزه زارهاى زمین جویبار رحمت جارى کند و آن چه قهر وبى دینى است، به نگاه خشمى براندازد؟ کجاست شوکت الهى تو تا هیبت پوشالى ستمکاران را براندازى.(15)
اى ریسمان مدد الهى! اى رحمت واسعه ى حق! اى بر رحمت خدایى! از پرده ى غیب برون آى وباران مهر ببار که عطشمان سخت طولانى شد. بیا وتاریکى را به نور نکویى هایت بشکاف. بیا وزشتى ها را به زلال خوبى هایت بشوى. بیا تا خوبى معنا یابد وکرم رواج گیرد، صداقت مشترى یابد واحسان در خانه ى همه ى مستمندان ونیازمندان را بکوبد
و روح حیات بر ایمان و اهل ایمان بدمى؟
کجایى اى مهربان ترین، صالح ترین و صادق ترین!(16) اى ایستاده بر قله ى حلم!(17) اى گنجینه ى بى پایان دانایى!(18) اى کریم ترین و نکوکارترین!(19) در کلام من چه مى گنجد؟ که تو دریا دریا خوبى را در گوشه اى از وجود جارى دارى. احسان مهمان همیشه ماندگار وجود توست(20) و بخشندگى همراه با حضور تو .(21)
اى ریسمان مدد الهى! اى رحمت واسعه ى حق!(22) اى بر رحمت خدایى! از پرده ى غیب برون آى و باران مهر ببار که عطشمان سخت طولانى شد.(23) بیا و تاریکى را به نور نکویى هایت بشکاف. بیا و زشتى ها را به زلال خوبى هایت بشوى. بیا تا خوبى معنا یابد و کرم رواج گیرد، صداقت مشترى یابد و احسان در خانه ى همه ى مستمندان و نیازمندان را بکوبد. بیا تا پا به پاى نماز شبت اشک بریزم و پشت به پشت قامت سرو سانت به نماز بایستیم. بیا تا ایمان واخلاص را از دست هاى نورانى کلام تو به ارمغان بگیریم و به نگاه مهربان تو راه راست را بیابیم. بیا اى موعود سراسر خوبى! اى خوب ترین و سبزترین!.
پی نوشت:
1- مفاتیح الجنان، ص 904: (لا أبلغ من المدح کنهکم).
2- مفاتیح الجنان، ص 906: (رأیکم علم).
3- مفاتیح الجنان، ص 906: (رأیکم... حلم.
4- مفاتیح الجنان، ص 906: (سجیتکم الکرم).
5- همان، ص 898: (منتهى الحلم).
6- همان، ص 898: (معدن الرحمة).
7- همان، ص 906: (شأنکم الحق).
8- همان، ص 863: (یا تالى کتاب الله وترجمانه).
9- همان، ص 902: (فاز من تمسک بکم).
10- همان، ص 906: (واصدق وعدکم، کلامکم نور).
11- همان: (ان ذکر الخیر کنتم أوله وأصله).
12- همان، ص 898: (و دعائم الاخیار).
13- همان، ص 899: (ودعائم الاخیار).
14- همان، ص 906: (ورایکم... حزم).
15- همان، ص 883: (أین قاصم شوکة المعتدین).
16- همان، (صالح صادق).
17- ر. ک: ص 26، پاورقى 1.
18- همان، ص 898: (وخزان العلم).
19- همان: (أصول الکرم و... عناصر الأبرار).
20- همان، ص 906: (عادتکم الاحسان وسجیتکم الکرم).
21- همان، ص 864: (الغوث والرحمة الواسعه).
22- همان، ص 864: (الغوث والرحمة الواسعه).
23- همان، ص 886: (فقد طال الصدى).
بخش مهدویت تبیان
منبع: کتاب روح بهار
نویسنده: منیره زارعان
